AruNandi's Deconstruction of Lokayata-1

 
AruNandi's Deconstruction of Lokayata.

Translation with commentary by Dr K.Loganathan 2004

The Great AruNandi Sivaccaariyar takes up first the Lokayatas , the Naturalists or Materialists for his deconstruction. As typical of him in this whole book, he first describes the essences and then deconstructs them. This Lokayatas are very ancient and were probably known as Butavaati those who believed in the reality of only the Panca Buutaas- the basic elements five - Space Water Fire Wind and Earth. Throughout the ages this Lokayata has been quite popular as it is even to-day called Logical Positivism and so forth.

This may the AintiRam said of Tolkaappiyar meaning perhaps Tolkaappiyar was a beiever in a philosophy of Panca Buutaas.

AruNandi begins his massive Parapakkam, the side of darsanas that are deconstructed first with the Lokayatas and then moves systematically towards Buddhism Jainism Vedism and so forth

This method of philosophy is also quite ancient in Dravidian circles where even during the SaGkam period there were Paddi ManRams , halls of fierce debates for such purposes.

In this treatise AruNandi provides a positive description of Lokayata doctrines in verses 12 to 32. Then he begins his devastating critique in the verses 33 to 63. I have translated all these verses and written my own commentaries both in Tamil and English using the traditional commentaries in Tamil as my guide.

Loga

Civanjaan Cittiyaar : On Lokayata.

The Philosophy fo the Lokayatas or Naturalists

12.
இந்திர புரோகிதன் இயம்பும்ஒரு நூலின்
தந்திர மெனாது அறிவினோடு அருளிலாமல்
சந்து அணை புயத்து மணமாலைகள் தயங்க
உந்தி உலகத்தில் உலகாயதன் உரைப்பான்

உலகியல் இன்பங்களே இன்பங்கள் என்று வாழத்தரும் இந்திரனது புரோகிதன் இயம்பும் ஓர் நூலையே நூல் எனக்கொண்டு, ஆகமங்களாகிய தந்திர நூற்களை நல்லறிவினோடு இறையருளும் இல்லாமையால் , தகுந்த ஞான நூற்கள் எனாது , மகளிர்களை அணைத்து மகிழும் இன்பமே இன்பமதாக, நறு மணத்துச் சந்தனமும் அழகின் மணமாலைகளும் பூண்டு , வயிறு நிறைய உண்டு வாழ்வதே வாழ்க்கை என்றும் வாழும் உலகாயதன் தன் வாழ்க்கைக் கோட்பாட்டை இவ்வாறு கூறுவான்

intira purookitan iyambum oru nuulin
tantiram enaatu aRivinoodu aruLilaamal
cantu aNai puyattu maNamaalaikaL tayangka
unti ulakattil ulakaayatan uraippaan

The lokayatas or naturalists are those who follow the ways of the priest of Indra who believes only in earthly happiness. He does not recognize philosophies as expounded by the Agamas by virtue of the fact he does not have the necessary understanding as well as the grace of BEING. He goes around wearing sandal paste on his chest and wedding garlands on his neck ever thinking that only sexual happiness and happiness in dining and wining are the only sources of happiness. He expounds his philosophy as follows.

13.
ஈண்டு அளவை காட்சி மனமாதி இருமூன்றாய்
வேண்டும்; அனுமானம் முதலான பல வேண்டா;
பூண்ட பொருள் பூதமவை புகழ் கடினம் சீதந்
தீண்டறிய வெம்மை சலனத்தோடு சேர்வே

இனி மெய்ப்பொருள் யாதென்று அறிவதற்கு வரும் அளவை என்பது காட்சியே- அதாவது வாயிற்காட்சியே. மனத்தின் வழி எழுவதாய் இதுவும் விகற்பித்து ஐயக்காட்சி முதல் ஆறுவகைப்படும். இதற்கு மேற்பட்டு மெய்ப்பொருள் யாதென்று தெளிய அனுமானம் ஆகமம் என்பனபோன்ற அளவைகள் தேவை யில்லை. ஆகையால் மெய்ப்பொருளாவன ஐம்புலங்களால் அறியக்கூடிய மண் நீர் காற்று தீ ஆகியவைகளும் அவற்றின் இயல்பாக வரும் கடினம் குளிர்மை தொடுதற்கரிய வெப்பம் என்பவற்றோடு சலனமும் பொருட்கள் சேர்ந்திருத்தலும் பிரிந்திருத்தலுமாம்.

iiNdu aLavai kaadci manamaati irumuunRaay
veendum; anumaanam mutalaana pala veeNdaa;
puuNda poruL puutamavai pukaz kadinam ciithan
tiiNdaRiya vemmai calanattoodu ceervee

In order to ascertain the real objects only sensory perceptions are required as valid means of measure. The inductive and transductive perceptions are irrelevant. The valid sources of understanding are the sense perceptions originating from the manam, the brain processes connected with the senses and their six different types. And hence the real objects are Water Wind, Earth and Fire and the qualities of hardness coldness and hotness that is difficult touch , movements and the fusion and separations of these basic elements.

Notes:

The Lokayatas are very sophisticated naturalists like modern day scientists who believe only in instrumental readings and statistical analysis for ascertaining the reality of objects and their qualities. What is beyond being measured thus is NOT real or at least something that cannot be made an object of scientific study. For such people the notion of happiness cannot be anything beyond the materialistic and sexual. Their happiness is measured in terms of economic prosperity the exultation in sensual life in terms dining and wining etc.
It is already being indicated that such an attitude is due to a BLINDNESS, the inability to go beyond the sensorial perceptions and acknowledge the inductive and transductive types of perceptions. And hence the kinds of happiness other than the purely economic and materialistic are also beyond their aspirations.

Cittiyaar Lokayata -2

14.
சாற்று பெயரானவை தலம் புனல் கனற்பின்
காற்றும் எனலாம்; இவை கலந்த குணம் ஓதின்
நாற்றம் இரதம் உருவம் நற் பரிசமாகும்
போற்றும் இவை நித்த இயல்பாம் புணர்ப்பே
உரை
இப்படி ஐம்புல நுகர்ச்சிக்கு ஆளாகி உள்ளவை என்று உணரப்படுபவைகளின் பெயர்கள் தாம் யாதெனின், மண் நீர் நெருப்பு காற்று என்று சாற்றலாம். சுவைக்கப் படும் குணங்கள் என்பன இவற்றின் கலப்பினால் தோன்றுபவையாகும். அவற்றை விளக்கமாக கூறுமிடத்து நாற்றம் இரசம் உருவம் பரிசம் என்றாகும். போற்றுதற்குரிய இக்குணங்கள் விடாது நடந்துகொண்டேபிருக்கும் பூதங்களின் சேர்க்கையால் நித்தமாகும். அதாவது அவை இல்லாத காலம் இல்லை என்பதாம்.
14
caaRRu peyaraanavai talam punal kanaRpin
kaaRRum enalaam; ivai kalanta kuNam ootin
naaRRam iratam uruvam naR parisamaakum
pooRRum ivai nitta iyalpaam puNarppee

If we are to name the real objects, the objects of sensory perceptions, then they are called Earth Water Fire and Wind. The various object properties emerge when these basic elements combine among themselves and if these qualities are to enumerated then they are smell taste visible forms and tactile qualities. And because the combinations of the basic elements are continuos, these emergent elements can also be said to be permanent.
15.
ஓத்துறு புணர்ச்சியின் உருக்கள் பலவாகும்
வைத்துறு கடாதிபல மண்ணின் வருமாபோல்
புத்தி குண நற்பொறி புலன்கள் இவையெல்லாம்
இத்தில் வரும் நீரினில் எழுங் குமிழி ஒத்தே

உரை
நாம் வைத்து மகிழும் பலவகை கடங்கள் சட்டிப் பானைகள் போன்றவை வெவ்வேறு வடிவங்களில் ஒரே மண்ணிலிருந்து வருவது போல்; இந்த நான்கு பூதங்களின் ஒத்துவரும் புணர்ச்சியால், அறிவின் வெளிப்பாடுகளாகிய புத்தி ஐம்பொறிகள் அந்த பொறிகள் வழியாக வரக்கூடிய புலனறிவுகள் என்பவை நீரில் எழும் குமிழிகள் போல தோன்றி நின்று மறையும். இவை நித்தியமான பொருட்கள் அல்லவாகும்
15
ottuRu puNarcciyin urukkaL palavaakum
vaittuRu kadaatipala maNNin varumaapool
putti kuNa naRpoRi pulankaL ivaiyellaam
ittil varum niirinil ezung kumizi ottee

Like different kinds of pots coming out from the same clay, so do all the things in the world -- they emerge out of different kinds of combinations of these basic elements, combinations that are conducive for the birth of such things. Included in this are the mind and the five senses as well as perceptions out of these senses. And all of them are transient just like the bubbles that emerge in the waters, they appear burst and disappear.

16
பூதமதின் ஒன்று பிரியப் புலன் இறக்கும்
நீதியினின் நிற்பன நடப்பனவும் முற்போல்
ஓதும் வகையாகி உறு காரியம் உலந்தால்
ஆதியவையாம் இதனை அறிவது அறிவாமே
உரை
இந்த நான்கு பூதங்களின் சேர்க்கையால் உற்பவிக்கும் புலன்கள், இந்த பூதங்களில் ஒன்று பிறிந்தால் அந்த புலன்களும் இறந்து இல்லாது போகும். இப்படிப்பட்ட அறிவியல் நியதிபட உயிரோடு கூடிய நிற்பன நடப்பன போன்றவற்றிற்கும் முற்போல் பொருந்தும். அதாவது உயிரோடு இருத்தல் இப்பூதங்களின் ஒத்துவரு சேர்க்கையால், அந்த பூதங்களில் ஒன்று பிரிய உயிரும் இல்லாது போகும்; மரணம் சம்பவிக்கும். நாங்கு பூதங்களும் பிரிந்து தனித்து நின்று சேர்க்கையின் வருபவை இல்லாது ஆக்கும். இப்படி பொருளியல்புகளை அறிவதே அறிவு, பிறவெல்லாம் மதி மயக்கங்கள் ஆகும்
puutamatin onRu piriyap pulan inRakkum
niithiyinin niRpana nadappanavum muRpool
ootum vakaiyaaki uRu kaariyam ulantaal
aatiavaiyaam itanai aRivatu aRivaamee

The mind and the senses emerge when the basic elements combine in a certain way and when even one of them separates then the mind and senses become immediately dead too. So is the case with all objects in the world including the living creatures -- within the constraints of scientific laws they are products of suitable combinations of these basic elements and when at least one of them separate and disappear, the creatures die too. Understanding all objects , including the living creatures, along these lines constitutes scientific knowledge and hence all else unscientific.

Notes:

The naturalism or the physicalism of the Lokayata comes along with a certain theory of the mind , sensory perceptions and also about what life is. The theory outlined here is what is akin to Western theory about consciousness where it is taken to be a kind of epi-phenomena, an insubstantial stuff that comes to birth when certain neurophysiological conditions come to prevail. What is important here is that the Lokayatas are at pains to to show that there is nothing permanent , everything is transitory like the bubbles in the waters , formed in the current , burst and disappear.
So is the case with the mind and the cognitive processes. Over and above the mind and the perceptual processes through the senses there is nothing like the psychic entity that survives as the permanent substance , that endures as the same despite the various vicissitudes of the sensory commerce with the world. There is NO seeing as such but only sensing, a machine-like process and which is entirely physical.

Cittiyaar Lokayata-3

17
இப்படி யின்றி கன்மம் உயிர் இறை வேறு உண்டென்று
செப்பிடும் அவர்க்கு மண்ணோர் செய்திடுங் குற்றம் என்னோ
ஒப்பிலா மலடி பெற்ற மகனொடு முயற்கொம்பு ஏறித்
தப்பில் ஆகாயப் பூ பறித்தமை சாற்றினாரே

உரை
இந்த நான்கு பூதங்களில் சேர்க்கையால் உண்டாகி நீர்குமிழி போல தோன்று மறைதலை இயல்பாகக் கொண்ட இவ்வுலகில் , இவற்றிற்கு வேறாக என்றும் அழியா நித்திய பொருட்களாக கன்மம் ஆன்மா இறை எனும் அநாதிப் பொருட்கள் உண்டென்பது பொய்யே யாகும். ஆத்திக மக்கள் இப்படி மயங்கி மொழிவதற்கு உலகாயத மண் வாழ்க்கையில் மகிழும் இவர்கள் செய்த குற்றம்தான் என்னவோ? இவர்கள் மதி மயங்கி கூறுவது இல்பொருளாகிய ஒப்பிலா மலடி பெற்ற மகன் இல்பொருளாகிய முயற்கொம்பு ஏறி இல்பொருளாகிய ஆகாயப் பூ பறித்தான் என்று கூறுவதற்கு ஒப்பாகும்.

ippadi yinRi kanmam uyir iRai veeRu uNdenRu
ceppidum avarkadku maNNoor ceythidung kuRRam ennoo?
oppilaa maladi peRRa makanodu muyaRkombu eeRit
tappil aakaayap puu paRittamai caaRRinaaree

All the things are like the bubbles that emerge and disappear by the appropriate combinations of the four basic elements. And those who claim that there permanent objects such as Karma Soul and BEING and so forth are stating only fictions and falsities. Such claims are equivalent to saying: the son of a really barren woman climbed the horn of the rabbits and plucked the sky lotus. What wrong have the lokayatas done to listen to such nonsense?

Notes:

Here emerges the real intentions of the Lokayata metaphysics: the refusal to accept the reality of anything non sensorial and hence such invisible things as Karma, the souls and God. Any discourse on such things are said to be purely imaginary , talks of things that are mental fictions.
In the verses that follow these views are elaborated further.

Cittiyaar Lokayata-4

18

செய்திடும் கன்மமெல்லாம் செய்தவர் தம்மைப் பற்றி
எய்திடும் என்னில் இங்கே மாய்ந்திடும் ஏய்வது எங்ஙன்
மெய்தரு தூலங்கெட்டுச் சூக்குமாய் மேவும் என்னில்
ஐயனே தீபம் போனால் அதனொளி யாவதுண்டோ?

ஒருவன் செய்கின்ற செயல்கள் , அவை புண்ணியமாகவும் பாவமாகவும் ஆய்விட, அதற்கேற்ற பயன்கள் செய்தவர்தம் ஆன்மாவைப் பற்றி பிறகு இப்பிறப்பிலும் பிராரத்த கன்மமாய் வருபிறப்பிலும் நல்லவும் தீயவுமாக விளையும் என்றால், நீர்க்குமிழி வாழ்க்கையில் செய்தவுடனேயே எல்லாம் மாய்ந்துவிட வினைப்பயன்கள் பிறகு இப்பிறப்பிலும் வருபிறப்பிலும் வந்தெய்தும் என்பது எப்படி உண்மையாகும்? இனி தூலமாகத் தோன்றும் பருவுடலில் இந்த வினைப்பயன்கள் சூக்குமமாக ஆன்மாவின் புரியட்ட தேகத்தோடு நின்று வினைப்பயன்களாக உறும் என்னில், ஐயனே! எண்ணையும் திரியும் இருக்க எரியும் தீயின் ஒளி, அது அணைய அந்த ஒளி மீண்டும் கூடுமோ? கூடாது. அதுபோலத்தான் நீவிர் சொல்லும் இந்த கன்மக் கோட்பாடுமாம்.

ceytidum kanmamellaam ceytavar tammaip paRRi
eytidum ennil ingkee maayntidum eeyvatu engngan?
meytaru tuulangkedduc cuukkumaay meevu ennil
aiaynee tiibam poonaal atanoLi yaavatuNdoo?

When actions are effected , depending upon their moral qualities, if it is said the consequences of these actions remain deposited in the soul of the person and appear as benign or evil happenings to him either later in life or in the subsequent rebirths as Piraarta Kanmam, then when everything in life disappear immediately after they are formed like bubbles in water, how can there be anything subsistent ? Now if you say that matters that stand gross now become subtle and hence invisible and such are action-consequences and they are carried over to the next birth thus , then it is equivalent to saying that the light of the flame reappears after the flame is extinguished. How can that be?

Notes:

Karma is something that is NOT transient like bubbles but something that persists across time underlying the historical evolution of creatures. When they are elicited by actions effected they are called Akamiyam, when some of them are carried to the next birth and fructify there , then it is praarttam, that which are carried over but do not fructify but remain dormant or latent in the soul is called the Canjcitam. One can consider them as mantric-traces acquired and deposited in the unconscious layers of the psyche , some of them reaching the puriyadda tekam, the mantra-body that remains the essence of the anma. The cuukkumai form is this mantra-type traces and it is being denied here by the Lokayata in terms of his theory of object impermanence. If all objects are impermanent like bubbles in the waters, how can there be such a thing as Karma, understood as above?


19

மாய்ந்து பின் வயலில் இட்டவை தழை பலிக்குமா போல்
ஏய்ந்திடும் கன்மம் என்னில் இட்டிடத் திசையும் மேனி
ஓய்ந்து வந்தவரை உண்ணப் பண்ணுஞ் சோறு தரத்தற்றால்
வாய்ந்திடும் மலம் வயிற்றிற் கொண்டிடும் வழக்கு வைத்தாய்

இனி வயலில் இடும் இலைதழைகள் அழுகி தன்மைக் கெட்டு பிறகு நல்ல உரமாக மாறி பயிர்கள் நலமே வளர்வதற்கு உதவுவது போல் செய்யக்கூடிய நல்வினைகள் கெட்டு உருமாறி உரம் போல் பின் வாழ்க்கையை தழைக்கச் செய்யும் என்னில், இதுவும் பொருந்துவதில்ல. பசியால் தளர்ந்து வரும் ஒருவன் உண்ணும் நல்லதான சோறு தனது தரம் அற்றுபோனால், அது வயிற்றில் எதற்கும் உதவாது போம் மலமாக ஆகிறதைக் கண்டாய். ஆக நல் வினைகள் உண்டு என்பதும் அவற்றின் நல்லதுதான் ஆகவேண்டுமென்பதில்லையாம்.

maayntu pin vayalil iddavai tazai palikkumaa pool
eeyntidum kanmam ennil iddidat ticaiyum meeni
ooyntu vantavarai uNNap paNNunj cooRu tarataRRaal
vaaintidum malam vayiRRiR koNdidum vazakku vaittaay!

Now if it is said that it like the plants that are buried in the fields which on decaying become the manure for the healthy grow of the seeds planted in them and it is also the case with human beings where the actions are like the plants buried to become manure then even this is not acceptable. For when a person exhausted and hungry eats the good rice , this rice when it loses its nature on becoming digested becomes the faeces and hence something injurious to the body.

Notes:

The doctrine of Karma that is criticized here proposes that they are action-consequences , good if ethical and evil if unethical. The good consequences remain as traces in the soul and fructify later as good happenings. The critique is concerned with the claim that good-actions , the puNNiyam are like the cut branches and leaves that are buried in a wet field so that they would decay but get transformed into good manure so that the seeds planted in that enriched soil would grow up into healthy plants. The critique points out that this need not be so as the good ingested food becomes the injurious faeces on being digested.

Cittiyaar Lokayata-5

20.
உருவமும் உணர்வும் செய்தி ஒத்திரா கன்மம் என்னின்
மருவுகை விரல்கள் தம்மின் வளர்வுடன் குறை உண்டாகி
வருவது இங்கென்ன கன்மம் செய்து முன் மதியிலாதாய்
பெருகு பூதங்கள் தம்மின் மிகு குறைப் பெற்றியாமே

உரை
ஓர் உடம்பெடுத்தபொழுது அதனால் ஆகக்கூடிய வினைகளும், அந்த உடலெடுக்கும் உயிரின் அறிவின் செய்கைகளும் , ஒத்திருப்பது கன்மம் என்ற ஒன்று இருக்கத்தான் எனில் அதுவும் பொருந்தாது. முன்பு இப்பொழுதுள்ள அறிவு இலதாய் ஆயினும் செயல்கள் பல செய்து ஈட்டப்பட்டிருக்கும் கைவிரல்கள் ஐந்தும் ஒரே அளவினதாக இருப்பதில்லை, குட்டையும் நெட்டையுமாக பேதப்பட்டு நிற்கின்றன. இதற்குக் காரணம் நான்கு பூதங்களின் சேர்க்கையால் ஆகும் இது, அந்த பூதங்கள் மிகுதலினாலும் குறைவதினாலும் இவ்வாறான பேதங்கள் விளங்குகின்றன என்று கொள்வதே அறிவிற்கு பொருந்துவதாகும்.

20
urvamum uNarvum ceyti ottira kanmam ennin
marukai viralkaL tammin vaLarvudan kuRai uNdaaki
varuvatu ingkenna kanam ceytu mun mathiyilaathaay
peruku puuthangkaL tammin miku kuRai peRriyaamee

If it is said that there is coordination in the physical body assumed and the intellect enjoyed as shown by actions effected and this is so only because of the presence of Karma that ensures this, then there is a problem. For then it would follow that a creature has acquired the five-fingered hands as a result of effecting actions in the previous births when it was insufficiently intelligent. However how is that now, in the presnt birth, the fingers are quite different among themselves? This difference is better explained in terms of difference in the percentages of the basic elements that go into their genesis.

Notes:

Saivism believes in the evolution of creatures from the lower state into higher but NOT in the Darwinian sense i.e. as a result of mechanical adaptation to the environment with the intention to survive. In Saivism actions are either ethical or unethical, the PuNNiyam and Paavam and in which the PuNNiyam type of action, if effected elucidate karmic-traces that would bring about a higher level creature being i.e. evolution into the higher species. Thus this evolution is Karma coordinated and hence also a coordination between bodily structure , cognitive capacities and the effectuation of actions. For example speech is possible only when a certain kind of body with a certain kind of cognitive capacity become available and hence the effectuation of speech acts, i.e. acting out through language.
This theory is being criticized here by saying that while the hand is one the fingers are not the same in terms of their physical structure. The critique appears to be that this difference in the physical compositions CANNOT be accounted for in terms of Karma regulated genesis but rather in terms of the difference in the proportions of the four basic elements that go into their composition.
(to continue)5

6
Cittiyaar Lokayata-6
21.
இன்பொடு துன்பமெல்லாம் எய்துவ கன்மமென்னில்
நன்புனல் சந்தனாதி நணுகவும் அணுகவொண்ணா
மின்பொலி அழலினோடு மேவுவ நன்மை தீமை
என் செய்தது இயம்பிடாய் நீ இவையெல்லாம் இயல்பதாமே
உரை
வாழ்க்கையில் அனைவருக்கும் ஏற்படும் மகிழ்ச்சியின் இன்பங்களும் துக்கத்தின் துன்பங்களும் செய்கின்ற வினைகளுக்கு ஏற்ப அமையும் கன்மத்தால் மெய்யாகுவன எனில், அது ஒவ்வாத ஒன்றாகும். குளிர்மை பொருந்திய நீர் சந்தனத்தோடு கலந்து நன்மணமாகவும் விளங்குகின்றது. அதேபோல நெருங்கவும் முடியா வகையில் கனலுடன் நெருங்கி சூடாகவும் முடிகின்றது. நீருக்கு முன்னது நன்மை பின்னது தீமை யாகின்றது. இப்படி நீர் ஆகுதற்கு அந்த நீர் செய்த வினைப்பயன் ஆகவே கன்மம் என்றவொன்று இல்லை. இவ்வாறு ஆகுதற்கு காரணம் பொருட்களின் இயல்பே தவிர்த்து வேறொன்றும் இல்லை என்றவாறு

21.
inbodu tunbamellaam eytuva kanmamennil
nanpunal cantanaati naNukavum aNukavoNNaa
minpoli azalinoodu meevuva nanmai tiimai
en ceytatu iyambidaay nii, ivaiyellaam iyalbataamee

If it is said that the happenings that make us happy and misrable are actually the outcomes of the action-consequences i.e. one's own Karma, then it is quite unacceptable. For the water becomes fragant , pleasant and lovable when it mixes with sandal wood paste but boiling hot and unpleasant by being with heat that is intense and unapproachable. The former is lovable while the latter is not so. There is NO Karma pertaining to the water undergoing these kinds of changes. Such properties are physical and natural to the objects.

Notes:

The feelings and emotions constitute the essence of psychic life. Saivism recognises the uniqueness and the absolute status of the soul. The soul is distinct and unique , distinct even from BEING but alike with BEING in being also sentient. Thus the anma or the soul is Cittup PoruL, a sentient entity and hence categorically different from the insentinet water stone air fire and so forth. And what is distinctive of the soul is that there are feelings and emotions and these feelings and emotions can be plesant or unpleasant. It is stated that Karma the action-consequences deposited in the unconscious or at the deepest recesses of the psyche fructify, when they do and if at all, as experiences that are pleasant or unplesant depending upon the nature of the Karma that fructifies. If related to the ethical kind of actions then happiness producing; if unethical then misery producing. In other words the happiness and miseries are products of one actions. The implication is that if a person persists in doing actions that are the ethical-type he will NOT suffer anything that would bring about miseries.
This view that brings about an inner constraint upon individuals in terms of ethics , is rejected by Lokayata by equating feelings and emotions to physicalistic properties like smell taste touch and so forth. The water becomes pleasant by conjoining with sandal wood paste but unplesant by joing with intense heat and hence becoming the pain producing boiling waters.
The distintinctively aesthetical is reduced here to physical and thus denying the categorical distinction between the sentient and insentient.
(to continue)6

7.
Cittiyaar Lokayata -7

22.
காயத்தின் குணமதின்றிக் கண்டது ஆன்மாவுண்டாயின்
மாயத்திற் சொல்லிடாதே; மனமுதல் ஆறினுக்கும்
நேயத்தாக வேண்டும்; அன்றியே நிகழ்த்தும் உண்மை
தேயத்தின் முயற்கொம்பு எல்லை செப்புவோர் செய்தியாமே

உரை
பருப்பொருட்களாகிய நான்கு பூதங்களின் சேர்க்கையால் தான் இந்த உடலே உருவாகின்றது என்பதொடு, அந்த நான்கு பூதங்களின் குணமே ஆன்மா எனப்படுவது. இனி இதற்கு வேறதாக காண்பது உண்டென்றும், அவ்வாறு காண்பதே ஆன்மாவென்று கூறுவையாயின் , அது ஒருவகையான மதி மயக்கத்திற் சொல்லுவதாகும். ஐம்புலன்களுக்கும் அவற்றோடு ஒன்றித்து அறியும் மனம் என்றவாறு வரும் ஆறுவகை காட்சிக்களுக்கு தென்படக்கூடியதாக இந்த ஆன்மா இருக்கவேண்டும். இப்படிப்பட்ட முறையில் அனுபவ அறிவிற்கு வாராதவொன்று மயக்க வழக்காகவே முடியும் . அது எப்படியென்னின், ஓர் நாட்டிற்கு எல்லை என்பது முயற்கொம்பு என்று கூறுவதோர் போன்ற காரியமாகும்

22.
kaayattin kuNamatinRik kaNdatu aanmaavundaayin
maayattiR collidaatee; manamutal aaRinukkum
neeyattataaka veendum; anRiyee nikazttum uNmai
teeyattin muyaRkombu ellai ceppuvoor ceytiyaamee

The body that creatures enjoy is physical and is generated out of the four basic elements. What is called the soul is just the mental processes that are qualities of these basic elements. Now if you say that there is such a thing as seeing (as distinct from sensing) and that which sees is the anma, this certainly is a believe arising from mental confusion. For if the anma as distinct from the bodily qualities is there as something real then it must be available for sensing through the five senses and the mind that functions with them But this is not so hence it is equivalent to saying that the boundary of a country is the horns of the hare i.e. something non existent.
neeyam: that which perceived.

NOTES:

Now begins the denial of the reality of the anma, the psychic entity which is said to be a pure imagination, a fiction of an aberrant mind because it is UNAVAILABLE for sensory perception . In other words the statement that "There is anma as distinct from the body" is equated with statements such as " The boundary of this country is the horns of a hare" etc.
This stand by the Lokayata as even with the current scientistics, disallows anything Hermeneutical , that the scientific cannot be anything other than that which allows sensory perceptions or instrumental measurements . What cannot be perceived with the senses or measured with instruments and hence statistically deduced cannot be considered real. And since the psychic entity does not allow measurements through instruments it is said to be a false construct with no basis in reality.
However Saivism that works with Hermeneutic Sciences and which includes the positivistic as pertaining only to physicalistic, accommodates the reality of the anma and also BEING as there in the world. For it takes "seeing" as something distinct from sensing and that which sees is the anma and that which SHOWS for the anma o see is BEING. While the Hermeneutic Logic of Saivism works along the lines of Showing and Seeing, this is denied here by disallowing 'seeing' as distinct from' sensing"