சீதாலட்சுமி - நினைவலைகள் - திருத்த வரலாறு

07:05, 26 ஏப்ரல் 2011 இல் Ksubashini

2011-04-26T07:05:18Z

18:27, 27 பெப்ரவரி 2010 இல் Ksubashini

2010-02-27T18:27:05Z

மாற்றங்களைக் காட்டு

15:53, 5 பெப்ரவரி 2010 இல் Dev

2010-02-05T15:53:37Z

மாற்றங்களைக் காட்டு

15:29, 5 பெப்ரவரி 2010 இல் Dev

2010-02-05T15:29:36Z

மாற்றங்களைக் காட்டு

18:44, 4 பெப்ரவரி 2010 இல் Dev

2010-02-04T18:44:32Z

மாற்றங்களைக் காட்டு

18:41, 4 பெப்ரவரி 2010 இல் Dev

2010-02-04T18:41:56Z

மாற்றங்களைக் காட்டு

18:32, 4 பெப்ரவரி 2010 இல் Dev

2010-02-04T18:32:26Z

18:29, 4 பெப்ரவரி 2010 இல் Dev

2010-02-04T18:29:36Z

மாற்றங்களைக் காட்டு

18:17, 4 பெப்ரவரி 2010 இல் Dev

2010-02-04T18:17:00Z

18:12, 4 பெப்ரவரி 2010 இல் Dev

2010-02-04T18:12:59Z

மாற்றங்களைக் காட்டு

@@ வரிசை 227: / வரிசை 227: @@
 எங்கள் அம்மா ( அப்படித்தான் அழைப்போம் ) காங்கிரஸ் கட்சியில் பெரிய பதவியில் இருந்ததால் பல காங்கிரஸ் தலைவர்களும் காந்தி கிராமத்திற்கு வருவார்கள். நேருஜி வந்த பொழுது பக்கத்தில் நின்று பார்க்க முடிந்தது எங்களுக்குப் பெருமையாக இருந்தது. என் வாழ்நாளில் காந்திஜியை நேரில் பார்க்க முடியாத குறை இன்னும் எனக்குள் இருக்கின்றது. அம்மாவின் கணவர் உயர்திரு. ராமச்சந்திரன் . அவர் ஆங்கிலத்தில் பேசினால் நாங்கள் அப்படியே வியந்து அவரைப் பார்த்துக் கொண்டு நிற்போம்.. அங்கு இருந்த ஐந்து மாதங்களும் கடுமையான உழைப்பிலும் களிப்பாக வாழ்ந்து வந்தோம். இந்தப் பயிற்சி கிராமப் பணியில் சிறப்பாகச் செயலாற்ற எங்களுக்கு உதவியது. பின்னால் எங்கள் துறைக்கு ஒரு பெரும் சோதனை வந்த பொழுது காந்திகிராமப் பயிற்சி முறைகளைக் கூறிப் போராடினேன்.இதே போன்ற ஒரு பயிற்சி மையம் கல்லுப் பட்டியில் உயர்திரு குருசாமி அய்யா தலைமையில் இயங்கி வந்தது. ஆனால் காந்திகிராமம் மாதிரி நிறைய பயிற்சிகள் இல்லை. சில பயிற்சிகளே கற்றுக் கொடுக்கப் பட்டன. என் துறையில் அடிக்கடிப் பல பயிற்சிகள். பல workshops திட்டங்கள் வரும். பொதுவாகப் பயிற்சி என்றால் பெண்கள் போகத் தயங்குவர். நான் தயங்கியதே இல்லை. எனவே நான் பெற்ற பயிற்சிகள் கொஞ்சமல்ல. எங்கள் பயிற்சி முடியுங்காலத்தில் ஒரு நிகழ்வு நடந்தது. பயிற்சிக்கு வரும் முன்னர் எல்லோருமே குறுகிய காலம் ஏதாவது ஒரு வட்டாரத்தில் வேலை பார்த்துவிட்டே வந்திருந்தனர். பல கசப்பான செய்திகள், அனுபவங்கள் எங்களில் பலரை உள்ளுக்குள் குழப்பி இருந்தன. பயிற்சியாளர்கள் பொதுப்படையாகக் கற்றுத்தந்தனர். ஆனால் எங்கள் கேள்விகளுக்கு விடைகள் பாடங்களில் இல்லை. அம்மாவைச் சந்தித்துப் பேசலாம் என்று சிலரிடம் கூறினேன். பெரிய இடத்தில் பேசும் விஷயமா என்று சிலர் எதிர்க் கருத்துக் கூறினர். ஆனால் நான் பிடிவாதமாக இருந்தேன். என்னுடன் சிலர் வந்தார்கள்.எப்பேர்ப்பட்ட சந்திப்பு. எங்கள் கேள்விகள் அனைத்துக்கும் பொறுமையாகப் பதில்கள் கூறினார்கள். சொல்லப் போனால் கேட்காத சில பிரச்சனைகளையும் விளக்கி ,சமுதாயப் பணி செய்ய இருப்போரின் அணுகுமுறைகள், செயல்பாடுகள் எப்படி இருக்க வேண்டுமென்று சொன்னார்கள். அர்ஜுனனுக்குக் கிடைத்த துரோணாசாரியர் போல் எனக்குக் கிடைத்த வழிகாட்டி அம்மா அவர்கள். அவர்கள் சொன்ன அனைத்தையும் கூற முடியாவிட்டாலும் சில குறிப்புகளையாவது கொடுக்க விரும்புகின்றேன்.
 --[[பயனர்:Ksubashini|Ksubashini]] 18:27, 27 பெப்ரவரி 2010 (UTC)
 [[Category:எழுத்தாளர்கள்]]

@@ வரிசை 217: / வரிசை 217: @@
 இது ஆரம்பத்தில் ஆணாதிக்கம் என்ற அடிப்படையில் ஆரம்பிக்கப் பட்டாலும் ஆண் அந்த குடும்ப அமைப்பில் அமைதி கண்டான். பெண்ணின் அன்பும் அரவணைப்பும் மகிழ்ச்சியைக் கொடுத்தன. மற்ற பெண்களிடம் காணாத அமைதியை உரிமையுள்ள மனைவியிடம் கண்டான். அவள் தன்னை விட்டுப் போகக் கூடாது என்பதற்குப் பெண்ணுக்கு இன்னும் கூடுதலாகக் கட்டுப்பாடுகளை விதித்தான். இதுதான் சமுதாய வரலாறு. அன்பிலும் ,அச்சத்திலும் விளைந்தது அடக்குமுறை.<br>
 பெண் விடுதலைக்கு நானும் போராடியவள். சொல்லப் போனால் நான் சமுதாயத்தில் ஒரு போராளியாகவே வாழ்ந்தேன். உலகம் தோன்றிய நாள் முதலாய் மனிதன் வாழ்ந்த விதத்தை மனித இயலை ஆழ்ந்து படிக்கப் படிக்க ஒரு புதிய எண்ணம் தோன்றுகின்றது. அந்தக் காலத்தில் பெண் வீட்டை விட்டு சுதந்திரமாக வெளியில் சுற்ற முடியாது.அப்படி வரும் பெண்கள் சிதைக்கப்படலாம். பலரிடம் வதை பட்டு அழிவதை விட&nbsp; ஒருவனிடம் அடங்கி இருந்தது அக்காலத்தில் அவளுக்குப் பாதுகாப்பாகவும் இருந்திருக்கலாம். இந்த என் எண்ணத்தைத் தாக்கிப் பேசுவார்கள் என்று
 தெரிந்தே இதனை எழுதுகின்றேன்.<br>
@@ வரிசை 229: / வரிசை 229: @@
 பல ஆண்களிடம் ஒரு பழக்கம் இருந்து வந்தது. கள் குடிப்பது. “கள்” பற்றி ஒரு செய்தி கூற விரும்புகின்றேன். இந்தச் செய்தியை எங்காவது பதிய நினைத்து வந்தேன். தமிழர்களின் வரலாறு எழுத முடியவில்லை என்று மதிப்பிற்குரிய மதன் அவர்கள் கூறினார்கள் அதற்குக் அவர் கூறிய காரணம் கள் கொடுத்துப் புலவர்களை மன்னர்கள் பாட வைத்தார்கள். கள் குடித்த மயக்கத்தில் பாடிய புகழ்ப்பாக்கள் வரலாற்று உண்மைகளைக் காட்டாது என்றார். தமிழ் வரலாற்று ஆய்வு செய்பவர்களும் , வரலாற்றின் மீது பற்று கொண்டவர்களும் மறுப்பு கொடுத்தார்கள். வரலாறு டாட் காம் மின்னிதழில் கமலக் கண்ணன் முதலில் மறுப்புக் கட்டுரை எழுதினார். டாக்டர் கலைக்கோவன் அவர்கள் நீண்டதொரு அழகான கட்டுரையே எழுதி விட்டார். அந்தக் “கள் “ பற்றிய ஒரு செய்தி எனக்குக் கிடைத்தது. சுவையான தகவல்.
-}function __RP_Connection_Callback(str){var func = function(str, index, pluginList, splitList){pluginList[index].__RP_Connection_Callback = str;pluginList[index].__RP_Connection_Callback_Url = splitList[0];};__RP_Callback_Helper(str, null, 2, func);} //--&gt;
 == பகுதி 8  ==

@@ வரிசை 173: / வரிசை 173: @@
 <br>திருமணத்தில் முறைப் பெண், முறை மாப்பிள்ளை என்னும் உறவுகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டது. பெண் கொடுக்க மறுத்தால் கடத்திப்போய்த் தாலி கட்டுவதும் உண்டு. தண்டனையாக சங்கத்திற்குப் பணம் கட்டிவிட்டு அவளுடன் அவன் வாழலாம். சொந்தத்தில் திருமணம் செய்வது அதிகம். சாதி விட்டுத் திருமணம் செய்வதை கிராமம் ஏற்கவில்லை. ஊரைவிட்டு சம்பந்தம் செய்வதுகூட வரவேற்கப்படவில்லை.
-<br>இலக்கியத்தில் “உடன்போக்கு” அதிகமாக வரும். ஓடிப்போன மகளைத் தேடிச்செல்வது போன்ற பாடல்கள் வருகின்றன. அன்றைய சமுதாயம் அவர்களை ஏற்றுக் கொண்டிருக்கலாம். ஆனால் என் காலத்தில் ஓடிப்போகும் பெண்ணுக்கு மரியாதை போய்விடும். “காதல் “ என்று சிறப்புச் செய்து அதை ஏற்கவில்லை. இப்பொழுது பொருளாதார அடிப்படையில் அதற்கு மதிப்புக் கிடைக்கின்றது. அவர்கள் உயர்ந்த பதவியில் இருந்தால், நிறையப் பணம் ஈட்டும் நிலையில் இருந்தால் சேர்த்துக் கொள்கின்றார்கள். மரபு என்பதும் காலத்திற்கேற்ப மாற்றம் பெறுகிறது. ஒரு பழக்கம் சமுதாயத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்டு, கொஞ்சம் அதிகமாக அந்தப் பழக்கம் தங்கிவிட்டால் அது மரபாகிவிடுகின்றது. சிறிது சிறிதாக நாம் அடையும் மாற்றங்களை நினைவலைகளில் காணலாம். <br>சாதிப்பிரிவினைகள் எங்கும் இருந்தன. ஒரு ஊரில் எந்த சாதி அதிகம் இருக்கின்றார்களோ அவர்கள் கை ஓங்கி நிற்கும். செல்வந்தர்களுக்கும், உயர்சாதியினருக்கும் ஊழியம் செய்யும் நிலையில் ஹரிஜனங்கள் இருந்தனர். இன்று தலித் என்கின்றோம். பல கிராமங்களில் டீக்கடையில் அவர்களுக்கென்று தனி காபி டம்ளர்கள் இருந்தன.அதை ஏற்படுத்தியவர்கள் உயர் சாதிக்காரர்கள். அந்தணன் அங்கே போவதில்லை. அக்ரஹாரத்தில் அவர்கள் செருப்பு போட்டுக் கொண்டு நடப்பதில்லை. பிராமணர்கள் மற்ற சாதிக்காரர்கள் எல்லோரையும் ஒதுக்கி வாழ்ந்தனர். ஆனாலும் செல்வ நிலையில் அவர்கள் உயர்ந்திருக்கவில்லை. அதனால் செல்வந்தர்களுடன் ஒத்துப் போயினர். வீடு என்று வரும் பொழுது ஆச்சாரம் என்று கூறி ஒதுக்கினர்.
+<br>இலக்கியத்தில் “உடன்போக்கு” அதிகமாக வரும். ஓடிப்போன மகளைத் தேடிச்செல்வது போன்ற பாடல்கள் வருகின்றன. அன்றைய சமுதாயம் அவர்களை ஏற்றுக் கொண்டிருக்கலாம். ஆனால் என் காலத்தில் ஓடிப்போகும் பெண்ணுக்கு மரியாதை போய்விடும். “காதல் “ என்று சிறப்புச் செய்து அதை ஏற்கவில்லை. இப்பொழுது பொருளாதார அடிப்படையில் அதற்கு மதிப்புக் கிடைக்கின்றது. அவர்கள் உயர்ந்த பதவியில் இருந்தால், நிறையப் பணம் ஈட்டும் நிலையில் இருந்தால் சேர்த்துக் கொள்கின்றார்கள். மரபு என்பதும் காலத்திற்கேற்ப மாற்றம் பெறுகிறது. ஒரு பழக்கம் சமுதாயத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்டு, கொஞ்சம் அதிகமாக அந்தப் பழக்கம் தங்கிவிட்டால் அது மரபாகிவிடுகின்றது. சிறிது சிறிதாக நாம் அடையும் மாற்றங்களை நினைவலைகளில் காணலாம்.
 <br>கேரளாவில் ஒரு பழக்கம் இருந்துவந்தது. உயர் சாதிக்காரர்கள் வரும் பொழுது உழைக்கும் கூட்டம் மேலே போட்டிருக்கும் துண்டுகளை எடுத்துவிட்டுக் குனிந்து வணங்க வேண்டும். பெண்ணும் மேலே போட்டிருக்கும் துணியை எடுத்தாக வேண்டும். அப்பொழுது ரவிக்கை போடும் பழக்கம் இல்லை. எனவே திறந்த மார்புடன் பெண்கள் குனிந்து வணங்குவதை நிறுத்தக் கடுமையாகப் போராடியவர் நாராயண நம்பூதிரி அவர்கள்; போராடி வெற்றியும் கண்டார்.
@@ வரிசை 185: / வரிசை 187: @@
 <br>இது போன்ற சமுதாயக் கட்டுப்பாடுகள் உலகில் எங்கும் இருந்து வந்தன. தனி மனிதனாக வாழ முடியாது. சிறு குழுவானாலும் , பெருங்கூட்டமானாலும் ஓர் ஒழுங்கு வேண்டும். மனிதன் அதற்காகச் சட்ட திட்டங்களை உருவாக்கிக் கொண்டான். கூர்ந்து பார்த்தால் சிலவற்றில் ஓர் ஒற்றுமை காணப்படும்.சமூக இயல், மனித இயல் இரண்டினையும் உலக அளவில் இருக்கும் செய்திகளை, எழுத்துக்களைப் படித்து ஆய்வு செய்து வருகின்றேன். வெளி நாடுகளுக்குச் செல்லும் பொழுது பல இடங்களுக்கும் சென்று வருவேன். மக்கள் புலம் பெயர்ந்து செல்லும் பொழுது பழக்க வழக்கங்களில் கலப்பு ஏற்பட்டுவிடும்.
-<br>75 ஆண்டுகால வரலாற்றின் பார்வையாளர், பங்குதாரர் என்ற முறையில் அனுபவங்களை, எண்ணங்களைப் பதிவு செய்கின்றேன். சாதி, மதம், மொழி, அரசியல், நாடு இவைகளைப் பற்றி உண்மைகள் பதியப் படும்பொழுது நாம் உணர்ச்சி வயப்பட வேண்டியதில்லை. நாம் மனிதர்கள். குறையும் நிறைவும் கலந்த ஒரு கலவை.
+<br>75 ஆண்டுகால வரலாற்றின் பார்வையாளர், பங்குதாரர் என்ற முறையில் அனுபவங்களை, எண்ணங்களைப் பதிவு செய்கின்றேன். சாதி, மதம், மொழி, அரசியல், நாடு இவை பற்றிய உண்மைகள் பதியப் படும்பொழுது நாம் உணர்ச்சி வயப்பட வேண்டியதில்லை. நாம் மனிதர்கள், குறையும் நிறைவும் கலந்த ஒரு கலவை.
 <br>