மரபு விக்கி - பயனர் பங்களிப்புக்கள் [ta]

பகவத்பாத ஸ்ரீஆதிசங்கரரின் ஜயந்தி - சில சிந்தனைகள்

2015-06-11T04:11:45Z

Srirangam V Mohanarangan:

<div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div>எதை எதையோ எழுதிப் போது போக்குகிறோம். உலகமே பயனடையும் உன்னத தத்துவ சித்தாந்தங்களை அருளிய பெரியோர்களை ஏன் அவர்கள் சொந்த ஜயந்தி உற்சவத்தன்றாவது நினைக்கத் தவறுகிறோம்? <br/></div><br/></div>எல்லாரும் சொந்த ஜயந்தி கொண்டாட ஆரம்பித்துவிட்டார்கள். எனவே பெரும் தத்துவக் கொடைவள்ளல்களான மகான்களின் ஜயந்திகள் கேட்பாரற்றுப் போய்விட்டனவோ என்னவோ. எப்படியோ போகட்டும்.<br/><br/>மகான்களைப் பற்றிச் சிந்திப்பதால் நம் வாழ்க்கை மகத்துவம் பெறுகிறது. உயர்ந்த நிலையைப் பற்றிச் சிறிதாவது நம் மனம் எண்ணிப் பார்க்கிறது.<br/><br/></div>மூன்று பத்தாண்டுகள் சொச்சமே வாழ்ந்த இளைஞர் சாதித்ததுதான் எவ்வளவு!<br/><br/></div>காலடியில் மலர்ந்த கதிரவன் காலடியில் பல நூற்றாண்டுகள்!<br/><br/></div>இல்லை என்பதைப் பெரும் தத்துவம் ஆக்க பௌத்த மாத்யமிகம் முயன்ற பொழுது 'இருப்பது ஒன்று. அது உலகன்று. பிரம்மம். உலகம் அதன்மேல் காணும் தோற்ற மயக்கம். உயிர் எனத்தோன்றுவதும் உண்மையில் பிரம்மமே' என்ற 'இருக்கிறது என்னும் பெரும் தத்துவ முழுமையால்' மனித குலத்தை வென்றெடுத்தார் ஸ்ரீபகவத்பாதர்.<br/><br/>சூனியம் என்ற பாழிருளைக் கடிந்த சூரியன் ஆதிசங்கரர்.<br/><br/></div>ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர், ஸ்வாமி விவேகாநந்தர் ஆர்வங்களில் திளைத்த கல்லூரிக் காலத்தில் ஆதிசங்கரர் எனக்குப் பெரும் பிரமிப்பு. அவருடைய நூல்கள் பெரும் மயக்கம். அதுவும் திருச்சி மலைக்கோட்டையில் ஒரு நண்பன் இருந்தான். அவன் என் ஆர்வத்தைப் பார்த்துவிட்டுத் தன் வீட்டில் இருந்த பழைய ஸ்ரீராமகிருஷ்ணா மடப் பதிப்பு ஆங்கிலத்தில் Upadesa Sahasri, Tr by Swami Jagadananda அதை எனக்கே தந்து விட்டான்.<br/><br/></div>மொட்டை மாடியில் உட்கார்ந்துகொண்டு எவ்வளவு நாள்கள் அந்த நூலில் என்னை இழந்திருப்பேன்!<br/><br/></div>நவீன ஆய்வுகளின்படி உபதேச ஸாஹஸ்ரீ ஸ்ரீஆதிசங்கரரின் சொந்த நூலா? அல்லது பிற்காலத்தில் அவர் பேரில் சாற்றி வந்து சேர்ந்த ஒரு துணை நூலா? தெரியாது. ஆனால் நூல் அசல் அத்வைதம்.<br/><br/></div>அதில் ஒரு ப்ரகரணம் - கூடஸ்த அத்வய ஆத்ம போத ப்ரகரணம்.<br/><br/></div>ஒரு பிரஹ்மசாரி பையன் குருவிடம் அணுகிக் கேட்கிறான். அவனுக்கோ பெரும் அலுப்பு. ச என்ன இது! மீண்டும் பிறப்பு மீண்டும் இறப்பு. இடைப்பட்ட காலம் எல்லாம் துன்பம். சுகம் போல் தோன்றிப் பழிப்புக் காட்டிப் போகும் ஜிகினா இனிப்புகளின் தொல்லை வேறு...<br/><br/></div>'ஐயா! மாறி மாறிப் பிறந்து வரும் இந்த உலக இயல்பிலிருந்து எப்படி விடுதலை பெறுவது? உடல்தான் நான் என்ற எண்ணம் இருக்கிறது. உடல் துன்பம் எல்லாம் என்னை வருத்துகிறது. நனவு போதாது என்று கனவு. கனவில்லா தூக்கம் என்றால் மூர்ச்சை போட்டு மீண்டும் அடிப்பது போன்ற அவஸ்தை. போதுமய்யா இந்தத் தொல்லை. இதுதான் என் சொந்த இயல்பேவா? அப்படி என்றால் ஒன்றும் செய்ய இயலாது. அல்லது என் இயல்பு வேறா? அப்படி என்றால் கொஞ்சம் தெளிந்த காற்று வீசும் சுகம். கொஞ்சம் நம்பிக்கை பிறக்கிறது. சொல்லுங்கள் ஐயனே. நம்பிக்கையா? தீராவிதியா?<br/><br/></div>குரு - 'குழந்தாய்! கேள். உன் இயல்பு அல்ல அப்பா அது. நடுவில் ஏற்பட்ட ஒன்று.<br/><br/></div>'அப்படியா? அப்படி என்றால் ஏன் ஏற்பட்டது? என்ன காரணம்? எதனால் இது முடிவுக்கு வரும்? இந்தத் தொல்லை எப்பொழுது ஒழியும்? நான் எப்பொழுது என் சுயநிலை அடைவேன்? நோயாளிகள் ஸ்வஸ்தம் அடைவதைப் போன்று? நோயின் காரணம் எப்படி நீங்கும்?'<br/><br/></div>குரு - 'குழந்தாய்! காரணம் அவித்யை. வித்யை அதை முடிவுக்குக் கொண்டு வரும். மாறி மாறிச் சுழலும் இந்தத் துக்கம் எந்தக் காரணத்தால் சுற்றிக்கொண்டு இருக்கிறதோ அந்தக் காரணமான அவித்யை நீக்கப்பட்டால் நீ விடுதலை ஆகிவிடுவாய். பின் ஜனன மரணச் சுழலில் சிக்க மாட்டாய். நனவிலோ கனவிலோ எந்த நிலையிலும் சோகம் என்பது உன்னைத் தீண்டாது.'<br/><br/></div>'அந்த அவித்யை என்பது என்ன? அதன் அடிப்படை யாது? என்ன விஷயத்தினால் அதன் ஆட்சி? அந்த வித்யையாவது என்ன? அதனால் நான் எப்படி என் சொந்த இயல்பை அடைவேன்?'<br/><br/></div>குரு - 'ஸம்ஸாரச் சுழலில் சம்பந்தப் படாத அந்தப் பரம ஆத்மா நீ. ஆனால் நீயாகவே உன்னை ஸம்ஸாரச் சுழலில் மாட்டிக் கொண்டதாக மருள்கிறாய். அதே போல் நீ கர்த்தாவும் அன்று. அனுபவங்களை அனுபவிக்கும் போக்தாவும் அன்று. ஆனால் இதையெல்லாம் நீயாகவே உன்னை இப்படியெல்லாம் மயங்குகிறாய். நித்யமானவன் நீ. ஆனால் இறந்து போகும் உயிராக எண்ணிக் கவலை கொள்கிறாய். இதுதான் அவித்யை என்பது.'<br/><br/></div>அப்பாடி! காலை இளம் வெயில். சலசலக்கும் மரங்களில் சப்திக்கும் பறவைக் கூட்டம். கோயிலின் மேளம் போன்று எழுந்து வீசும் காற்று. அந்தக் கணம் இந்த வரிகள் என்னும் போன கதகதப்பு! இன்றும் புல்லரிப்பு!<br/><br/></div>நான் நித்யன்.... நான் இறக்கப் போகிறதில்லை.... இந்தத் துன்பங்கள் எல்லாம் நானாக மருண்ட அவித்யை.<br/><br/></div>இருளிரியச் சுடர் மணிகள் இமைக்கும் நெற்றியாய் கிழக்கில் விடியல்.<br/><br/></div>உச்சி வானில் ஒரு தோற்ற மயக்கம் - ஸ்ரீஆதிசங்கரரின் சின்முத்ரையும் அவரது கொவ்வைச் செவ்வாய் குமிண்சிரிப்பும் மட்டும் கண்ணுக்குப் படுவது போல்.!<br/><br/>* </div><div><br/></div><div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px"><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div>ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் அருளிய (?) ஹரிசரணாஷ்டகம் என்னும் ச்லோகத்தில் சில இடங்கள். ஏதோ பல தெய்வங்களுக்கும் ஸ்தோத்திரங்கள் இயற்றிய கணக்கில் எழுதினார் என்று சொல்ல முடியவில்லை. ஏன் இந்த வரிகளை முக்கியமாகப் போடுகிறார் என்பது யோசிக்க வேண்டியிருக்கிறது. <br/><br/></div>த்யேயம் வதந்தி சிவம் ஏவ ஹி கேசித் அன்யே <br/></div>சக்திம் கணேசம் அபரேது திவாகரம் வை | <br/></div>ரூபைஸ்து தைரபி விபாஸி யதஸ் த்வமேவ <br/></div>தஸ்மாத் த்வமேவ சரணம் மம சங்க பாணே || <br/><br/></div>சிவனைத்தான் தியானிக்க வேண்டும் என்று சிலர் சொல்லுகிறார்கள். சக்தியைத்தான் என்று வேறு சிலர். கணேசரைத்தான் என்றும், திவாகரனைத்தான் என்றும் சிலர் சொல்லுகிறார்கள். ஆனால் அவர்களின் ரூபங்கள் ஒளிர்வது எல்லாம் உண்மையில் உன் உருவங்கள் அல்லவா! எனவே உன்னையே சரணம் அடைகிறேன் என்னுடைய சங்கபாணியே! <br/><br/></div>வேதேஷு தர்ம வசனேஷு ததாகமேஷு <br/></div>ராமாயணேபி ச புராண கதம்பகே வா | <br/></div>ஸர்வத்ர ஸர்வவிதிநா கதிதஸ் த்வமேவ <br/></div>தஸ்மாத் த்வமேவ சரணம் மம சங்கபாணே || <br/><br/></div>வேதங்களில் பார்த்தாலோ, தர்ம சாத்திரங்களிலோ, அதைப் போல் ஆகம்ங்களிலோ, ராமாயணத்திலோ மற்றும் புராணக் கதம்பங்களிலோ எங்கு பார்த்தாலும், எப்படி அர்த்தம் பண்ணிப் பார்த்தாலும் எல்லா விதத்திலும் விதிக்கப்பட்ட வழியோ சங்கபாணியே! நீயே கதி என்பதுதான். எனவே உன்னையே சரணம் அடைகிறேன். <br/><br/></div>ஹரிசரணாஷ்டகம் ஸ்ரீஆதிசங்கரர் அருளியதுதானா? <br/><br/></div>அதவைத ரீதியாக சித்தாந்தம் செய்தவருக்கு எல்லா தெய்வங்களும் ஒன்று போல்தான் என்று போக வேண்டியவர் இங்கு பார்த்தால் சிலர் அந்தத் தெய்வம் சிலர் இந்தத் தெய்வம் என்பார்கள் ஆனால் அனைத்து தெய்வங்களும் ஹரியின் உருவங்களாகத்தான் விளங்குகின்றன என்று சொல்கிறார். மற்றும் வேதங்கள், தர்ம சாத்திரங்கள், புராணங்கள், ஆகமங்கள் என்று அனைத்தையும் விசாரித்தாலும் எல்லா இடத்திலும் எல்லா விதத்திலும் விதிக்கப் பட்டிருக்கும் கதிப் பேறு என்பது ஹரியின் சரணாரவிந்தம் என்று இவ்வளவு ஸுதிடமாகப் பாடுகிறார். மேலும் இந்த ச்லோகங்களின் கருத்து ஸ்ரீஆதிசங்கரர் தாம் இயற்றிய ப்ரஸ்தான த்ரய பாஷ்யங்களில் தம்முடைய ஊர்ஜிதமான கருத்துகளாகக் காட்டியிருப்பதற்கு மிகவும் ஒட்டிப் போகிறது.<br/><br/></div>தெரியவில்லை. உண்மையான அத்வைதம் என்பது அதன் மூல குரு சிஷ்ய கிரமத்தில் எப்படி அமைந்துள்ளது என்று பார்க்க வேண்டும். ஆக அத்வைதம் என்று பொதுவாகச் சொல்லப்படுவது அன்று ஸ்ரீஆதிசங்கரரின் சித்தாந்தம் என்று படுகிறது. <br/><br/></div><span style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">எனவேதான் உண்மையான ஸ்ரீஆதிசங்கரர் கண்ட அத்வைத சித்தாந்த சம்ப்ரதாயம் இன்னது என்பதை சான்றுத் தன்மையோடு ஆவணப் படுத்த வேண்டியது அவசியம். </span><br/><br/><span style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">* </span></div><div><br/></div><div><div class="gmail_extra" style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">ப்ரகரண கிரந்தங்களே அவர் எழுதியது சில அவர் பேரில் வந்தது சில என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் சொல்லுகின்றனர். உதாரணமாக விவேகசூடாமணி... சங்கரர் எழுதியதுதான் என்று நினைத்தேன். ஆனால் இல்லை என்கிறார்கள். அது இல்லை முக்கியம். <br/><br/></div><div class="gmail_extra" style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">அதாவது ப்ரஹ்ம சூத்திரங்கள், ஸ்ரீமத் பகவத் கீதை, உபநிஷதங்கள் ஆகிய ப்ரஸ்தான திரயங்களுக்கு (மூன்று முக்கிய ப்ரமாண நூல்களுக்கு) ஸ்ரீஆதிசங்கரர் எழுதிய பாஷ்யங்களும், வாழ்க்கையில் முதலில் அவர் பாஷ்யம் எழுதியதாகக் கூறப்படும் ஸ்ரீவிஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாமம், அதன் பாஷ்யமும் தெரிவிக்கும் கருத்து முடிவுகள்தாம் ஸ்ரீஆதிசங்கரரின் ஹ்ருதயத்தை உள்ளபடிக் கல்வெட்டாக்கி வைத்திருப்பது என்று நாம் அளவுகோல் வைத்துக்கொள்வது நியாயம். <br/><br/>அந்த அளவுகோலின் படி கருத்துகளில் ஒத்திசைவு உள்ள நூல்கள் பொதுவாக ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இயற்றியிருப்பதற்கான வாய்ப்பு இருக்கிறது என்றும் அந்த அளவுகோலுக்கு முற்றிலும் மாறான கருத்துகளும், முரணான கருத்துகளும் உடைய நூல்களை ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இயற்றாமல் பின் நூற்றாண்டுகளில் வந்த குருமார்கள் சமுதாய பண்பாட்டு நிலைகளின் கருத்து மாற்றங்கள் காரணமாகத் தாம் எழுதி, அவை அடுத்து வந்தோரால் பொதுவாக சங்கரர் என்ற பேரில் சேர்த்துக் கணக்கிட்டிருக்க வேண்டும் என்று படுகிறது. பாரபட்சமற்ற ஆய்வுகள்தாம் தெளிவை இந்த விஷயத்தில் நல்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். <br/><br/>* </div><div class="gmail_extra" style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px"><br/></div><div class="gmail_extra" style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் சான்று மிக்கதாகக் கொண்ட புராணம் புராணங்களில் பழமை மிக்கதான ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம். <div><br/></div><div>அந்தப் புராணத்தில் விஷ்ணு பக்தன் என்பவன் யார்? என்னும் கேள்விக்குப் பதில் </div><div><br/></div><div>"தன் தர்மத்தில் வழுவாமல் நிற்பவனாய், </div><div>நண்பன், எதிரி ஆகியோரின் நெறிகளில் </div><div>விருப்போ வெறுப்போ இன்றிச் </div><div>சம மதியை உடையவனாய், </div><div>எள்ளளவும் திருட்டு இல்லாதவனாய், </div><div>சிறிதும் பிறரைத் துன்புறுத்தாதவனாய், </div><div>நிலை பெற்ற மனத்தை உடையவனாய் </div><div>இருப்பவன் எவனோ </div><div>அவனே விஷ்ணு பக்தன்." </div><div><br/></div><div>(ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம், 3 - 7- 20) </div><div><br/></div><div>* </div><div><br/></div><div>விஷ்ணு புராண ச்லோகத்தின் பொருளில் ஊன்றிக் கவனிக்க வேண்டிய அம்சம் என்னவென்றால் - தன் தர்மத்தில் ஒருவன் ஊன்றி நிலையாக நிற்கும்போதும் நண்பன், எதிரி ஆகியோருடைய நெறிகளில் விருப்பையோ வெறுப்பையோ ஒருவன் கொள்ளக்கூடாது என்பது. <div><br/></div><div>அதாவது சமய நெறிகளும் சமரஸவாதமும் என்னும் கட்டுரையில் நான் கூறியிருக்கும் கருத்தான We agree to differ என்னும் பண்பட்ட சம்பாஷ்ணையின் அடிப்படைக்கு ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் காலத்திற்கு முன்பிருந்தே சான்றான புராணமாகிய ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணத்தின் கருத்து வலு சேர்க்கிறது. </div><div><br/></div><div>* </div></div><div><br/></div><div>கேடுகள் அனைத்திற்கும் காரணம் <div>எனவே சங்கல்பம் அனைத்தையும் விடுக. </div><div>வாழும் போதே கைவல்யம் </div><div>உடல்பிரிந்த பின்னும் கைவல்யம் ஆகும். </div><div>பேதத்தைக் கொஞ்சம் பார்க்கும் நப்பாசை </div><div>பெருத்த பயத்தில் கொண்டு முடியும் </div><div>என்றுரைக்கும் யஜுர் வேதம். </div><div><br/></div><div>(விவேக சூடாமணி) (மொழிபெயர்ப்பு - என்னுடையது)</div><div><br/></div><div>* </div><div><br/></div><div>The ultimate attainment is Advaita <div>Not knowing this, </div><div>should I suffer </div><div>More and more in mind, </div><div>being torpid </div><div>like the dull-heads </div><div>Swayed by the ghost of I ? </div><div>Oh Thee! </div><div>who are Pure </div><div>and the Total Whole, </div><div>Out and out against all blemishes, </div><div>Limitless, </div><div>Ever in the self-nature, </div><div>Never becoming alien </div><div>to the bliss and power </div><div>of the intrinsic Self-nature, </div><div>Thee! </div><div>who art the One, </div><div>flourishing </div><div>in the fructified Grace! </div><div><br/></div><div>-- Tr by myself of Thayumanavar's song. </div><div><br/></div><div><br/></div><div>the original -- </div><div><br/></div><div>அத்வைதம் பெறும் பேறு </div><div>என்று அறியாமல் </div><div>யான் எனும் பேய் அகந்தையோடு </div><div>மத்தமதியினர் போல </div><div>மனம் கிடப்ப </div><div>இன்னமின்னம் வருந்துவேனோ? </div><div>சுத்தபரி பூரணமாய், </div><div>நின்மலமாய், </div><div>அகண்டிதமாய்ச் </div><div>சொரூபானந்தச் சக்திகள்</div><div>நீங் காதவணம் தன்மயமாய், </div><div>அருள்பழுத்துத் </div><div>தழைத்த ஒன்றே! </div><div><br/></div><div>*** </div><div><br/></div></div></div></div></div>

பெண் என்னும் மானிடம்

2015-06-11T03:54:44Z

Srirangam V Mohanarangan: added Category:Srirangam V Mohanarangan using HotCat

திருக்குறள் 58 ஒரு கருத்தைச் சொல்கிறது.  

பெற்றாற் பெறின்பெறுவர் பெண்டிர் பெருஞ்சிறப்புப்

புத்தேளிர் வாழும் உலகு.  

இதற்கு உரை எழுதும் பரிமேலழகர் முதலியோர் கூறுவது --பெண்டிர் தம் கணவரைத் தொழுவாராயின், அதனால் புத்தேளிர் வாழும் உலகில் பெரும் சிறப்பு அடைவர்.  

அதாவது தன் கணவனைப் பெண் தொழுதால் அதனால் பெரும் சிறப்பு அவளுக்கு எய்தும். எங்கு? புத்தேளிர் வாழும் உலகில். இது உரையாசிரியர்கள் குறளுக்குச் சொல்லும் கருத்து. இதுதான் குறளின் கருத்தா?  

குறளைப் பார்த்தால் இயல்பான முறையில் ஒரு பொருள் தோன்றுகிறது. என்ன? குறளை உள்ளபடி பிரித்து எழுதுங்கள்.  

பெண்டிர் பெரும் சிறப்பு பெறின்  

புத்தேளிர் வாழும் உலகு  

பெற்றார் பெறுவர்.  

பெண்டிர் சிறப்பிக்கப்பட்டால் அதுவே போதும் ஆண்கள் சொர்க்கம் அடைவதற்கான காரணம்.  

ஆனால் உரையாசிரியர்கள் வேறு மாதிரி சொல்கிறார்கள். பெற்றான் பெறுவர் பெண்டிர் என்ற உயர்திணை ஆண்பால், பலர்பால் முடிவுகளைக் கவனிக்காது விருப்பம் போல் பொருள் கூறுவதா என்று பலர் முனியக் கூடும்.  

ஆனால் வடமொழி அறநூல்கள் என்ன கூறுகின்றன என்று பார்த்தால்  

"ஒரு குடும்பத்தில் ஆண் சமுதாயம் பெண்களை கௌரவிக்கவும், அணிகலன்களால் சிறப்புச் செய்யவும் வேண்டும், அவர்கள் தம்தமக்கு நன்மை ஏற்பட வேண்டும் என்று விரும்பினால். எங்கு பெண்கள் கௌரவிக்கப் படுகிறார்களோ, அங்கு தெய்வங்கள் மகிழ்கின்றன; எங்கு பெண்கள் கௌரவிக்கப் படுவதில்லையோ அங்கு எந்த வேள்விகளும் பலன் அளிப்பதில்லை."

(மனு தர்மம் 3--.55, 56)  

பெண்களைப் போற்றினால் சமுதாயம் சிறக்கும்; பெண்ணுக்குச் சிறப்பு கணவனைத் தெய்வமாக மதித்தல் -- என்ற இரு கருத்துகளும் சமுதாயத்திலும், இலக்கியத்திலும், சமய நூல்களிடையேயும் இருக்கத்தான் செய்கின்றன.  

பெண்களை எப்படிப் போற்றுவது? அவர்கள் அழகைக் கொண்டாடினால் அது போற்றுவது ஆகுமா? அதைத்தானே மனிதரில் பாதி பேர் செய்துகொண்டு இருக்கின்றனர்.  

முதலில் ஏன் போற்ற வேண்டும்? முதலில் தூற்ற வேண்டியது. பின்னர் எதிர் கோடிக்கு ஓடிப்போய் ஏற்றித் தொழ வேண்டியது. இரண்டும் ஏன்? உலகம் என்பது நமக்கு எப்படி வாழிடமோ அப்படியேதானே பெண்களுக்கும். ஆண் உலகத்தையே முற்றிலும் தன் மயமாகக் காண்கிறான். ஆணின் தேவைகளே, ஆணின் ரசிப்புகளே, ஆண்களின் அனுமதியே ஒவ்வொரு துறையிலும் ஆட்சி செய்து வந்துள்ளது.  

சரித்திரத்தின் நெடுக பாருங்கள். ஆண்களே தங்களைப் பெரும் தூண்களாகக் கருதிக்கொண்டு மொத்த சரித்திரத்தையுமே தங்கள் தலைக்கு மேல் கூரை போல் வேய்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். பெண்கள் பெயரின்றி வடிவின்றி அந்தத் தூண்களிடை வளைந்து செல்லும் ஓட்டங்களாக ஒரு தோற்றரவு ஏற்படுகிறது. ஏன் பெண்களை மையப் படுத்திச் சரித்திரம் சுழன்றிருக்கக் கூடாது?  

'மையப் படுத்தி' என்னும் போது ஏதோ வலிந்து புனைவது போல் படுகிறது. அவ்வாறன்று. சரித்திரம் ஆண் என்பவன் குறிக்கும் மதிப்பீடுகளை முதன்மை படுத்தி நோக்குவதால் அவன் சார்பாகவே பதிந்திருக்கிறது. பெண் என்பவள் என்ன மதிப்பீடுகளைக் குறிக்கின்றாளோ அவற்றை முதன்மைப் படுத்தி நோக்கும் கல்வி நமக்கு வாய்க்குமானால், அந்தக் கல்வி வெறும் ஏட்டுச் சுரைக்காயாக இருந்து விடாமல் பண்பாட்டு மனப்படிவாக மாறுமானால் நிச்சயம் சரித்திரப் பதிவுகள் தன்னடையே பெண்ணைப் பேணுவதாய் அமையும்.  

தன்னடையே ஆண் பெண்ணின் உலகத்தைப் பெரிது என்று மதிக்கத் தொடங்குவதில்லை. அவளை எப்படியும் தன் ரசனைக்குரிய துய்ப்பிற்குரிய பொருள் என்றுதான் கருதுகிறான். அவ்வாறுதான் அவன் கருத இயலும் தொடக்கத்தில். ஏனெனில் இயற்கையின் நெடிய நாடகத்தில் இன்னும் அவன் தன் ஒப்பனையைக் கலைத்த பாடில்லை.  

 துய்ப்பு என்னும் மாயப்பொறி ஒன்று வைத்து இயற்கை தன் நிரலை சுழட்டிக்கொண்டு இருக்கிறது. பெண்ணைப் பார்த்ததும் ஆணிடம் ஒரு ஸ்விட்ச் தட்டப்படுகிறது. பிறகு படிப்படியாக நடக்கும் இயற்கையின் ப்ரொக்ராம் சுருளவிழ்கிறது. அந்தப் படிநிலைகளை இவன் தன் மனத்தின் திறனால், உள்ளத்தின் நெகிழ்ச்சி என்னும் தூரிகை கொண்டு எப்படி எப்படியோ கற்பனை உருவகம் பாத்திர நடிப்பு என்று செய்துகொண்டு போனாலும், ஸ்விட்ச் இயற்கையின் கையில் இருக்கிறது. என்று இவன் இயற்கை தன்னை கீ கொடுத்து ஆடவைக்கும் பொம்மையாக நடத்தும் மாயச் சூதிலிருந்து நகர்ந்து நிற்கக் கற்கிறானோ அன்றுதான் ஆண் பெண் என்பவளையே உண்மையாகப் பார்க்கிறான். அதுவரை இயற்கை அவனை எதைப் பார்க்க வைத்ததோ அதைத்தான் பார்த்து, தன் உள்ளத்தால் அதற்குப் பூச்சு வேலை கொடுத்துக்கொண்டிருந்தான். சூதிலிருந்து விடுபட்ட அவன் பார்வை பெண்மை என்பதைப் பூரணமாக தரிசிக்கிறது.  

அந்தத் தர்சனத்தில் 'பந்தார் விரலி! உன் மைத்துனன் பேர் பாட, செந்தாமரைக் கையால் சீரார் வளை ஒலிப்ப' என்ற பாடல் வரிகள் மனத்தில் ஓடுகின்றன. வீட்டிற்கு வெளியே பந்து வந்து விழுகிறது. பந்தெடுக்க ஓடிவரும் சீரார் வளை ஒலிக்கும் பெண்மையின் முன் ஆண் அங்கமெலாம் மண் தோய படிந்து வணங்குகிறது. இல்லை அங்கு ஆண் என்பதும் மறைந்து பெண்மை என்பதே நிறைந்து அந்த மூலப் பரம்பொருளாம் ஆணை அவாவும் உயிர்க்குலமாம் பெண்மை மாதவனுக்கு என்று உன்னித்தெழுந்த தடமுலைகள் பூரித்து நிற்கிறது. ........  

அடங்கி நடந்தால் பெண்ணுக்குச் சிறப்பு, பெண்ணைக் கொண்டாடினால் குடும்பத்திற்குச் சிறப்பு, இயற்கையின் தூண்டுதல் இயக்கும் விதத்தில் பெண்ணைக் கவனம் கொள்ளுதல், தன் உணர்வால் இந்தச் சூழ்ச்சியினின்றும் விலகி ஆன்மிகமாகக் காணுதல் -- அநேகமாக இந்தக் கோணங்களில்தான் நம்முடைய அணுகுமுறை பெண்ணைப் பற்றி இருந்து வந்திருக்கிறது காலம் காலமாக.  

ஆனால் பெண்ணை ஆணைப் போலவே அனைத்துச் சான்றாண்மையும் மிக்க இன்னொரு மனித உயிர் என்ற அளவிற்கு ஒப்பிய அணுகுமுறையில் காணும் நோக்கு என்றேனும் இருந்திருக்கிறதா தெரியவில்லை. இங்கென்று இல்லை கிரீக்கம், ஐரோப்பிய நாகரிகங்கள், சைன ஜப்பானிய நாகரிகங்கள் எங்குமே.  

சில நாகரிக வேறுபடுகளால் சார்புத் தோற்றத்தில் தென்படும் விடுதலைகள் அடிப்படையில் இந்த ஒப்பிய மனப்பான்மை கொண்டு எழுந்ததா தெரியவில்லை. பெரிகிள்ஸின் தோழியையும், ஸாபோவையும் கிரேக்க உலகில் மிக அதிக சுதந்திரம் அனுபவித்த பெண்மணிகளாகச் சொல்வார்கள். ஆனால் வீட்டுப் பெண்களின் கதி? அங்கும் கிட்டத்தட்ட இங்கு போல்தான்.  

கார்க்கி, வாசக்னவி உபநிஷத உதாரணங்களாக நம் நினைவில் வரும். ஆனால் பெண் ஒரு நாளும் சுதந்திரமானவளாக இருக்க முடியாது என்று விதியிட்டுரைத்த மனுவின் காலம்.? அந்தப் போக்குதானே நெடுங்காலம் சமுதாயத்தில் வேரூன்றிப்போய் வீட்டிற்குள்ளெ பெண்ணைப் பூட்டி வைக்கும் தலை கவிழாத விந்தை மனிதர்களை உருவாக்கியது.  

புராணங்கள் இலக்கியம் பழங்கதைகள் இதையெல்லாம் விட்டு நடைமுறைக்கு வந்தால்?  

நம் வீட்டுக்குள்ளேயே வழி வழி வரலாற்றுகளைச் சிந்தித்தோமானால்?

என் பாட்டி, கொள்ளுப்பாட்டி, எள்ளுப்பாட்டி, அவர்களுடைய தோழிகள், அவர்கள் அனுபவித்த சம்பவங்கள் இவையெல்லாம் என்ன ஆயிற்று? அவர்கள் எடுத்த அடுப்படி முடிவுகள் புகையோடு புகையாய்ப் போனதுதானா? அவர்களுக்கு என்று கனவு, வெற்றி, துயரம், வாழ்க்கைப் பாடம், நீண்ட கால சாதனை ஏதும் இருந்திருக்காதா?  

இந்த family chronicles இதில் முதற்கொண்டு ஆண் என்னும் மதகுதான் குறிப்பிடப்படுகிறதே அன்றி மதகுகளூடு ஓடும் நதிக்கு லாக் புக்கே கிடையாதா? அதைவிட அடிப்படையாக ஏன் நதியாக இருக்க வேண்டும்? தன் பெயரையும் பதிவையும் அழித்து அழித்து ஓட்டம் கொடுத்து நகர்த்திச் செல்லும் தியாகம் ஏன் என் நினைவில் ஜீவிதமாக எழுதப்படவில்லை. அனைத்து ஜீவிதங்களும் ஆண்களுடையது. பெண் என்னும் மானிடத்திற்கான பதிவுகள் எங்கே? 

***

 

[[பகுப்பு:ஸ்ரீரங்கம் வி மோகனரங்கன்]]
[[பகுப்பு:Srirangam V Mohanarangan]]

பெண் என்னும் மானிடம்

2015-06-11T03:54:09Z

Srirangam V Mohanarangan: added Category:ஸ்ரீரங்கம் வி மோகனரங்கன் using HotCat

பெண் என்னும் மானிடம்

2015-06-11T03:53:25Z

Srirangam V Mohanarangan: பெண்ணின் தன்னுரிமை

சத்சங்க மஹிமை 3

2015-06-10T10:25:10Z

Srirangam V Mohanarangan: added Category:Srirangam V Mohanarangan using HotCat

யேசு கிறிஸ்து.<br/><br/>Jesus, the Christ.<br/><br/>சிறுவயது ஞாபகம். சின்ன சின்ன புத்தகங்களாக காஸ்பல் நூல்களை திருச்சியில் அங்கங்கே கொடுத்துக்கொண்டிருப்பார்கள். வழ வழ என்று இருக்கும் பக்கங்கள். அச்சு கலை, கலர் எல்லாம் நிறைந்த அச்சு.<br/><br/>அநேகமாக ஓர் ஆட்டுக் குட்டியைச் சுமந்தபடி ஒருவர். அல்லது கைகளை விண்ணோக்கி விரித்தபடி - அவரது முகம் கூரிய விழிகள்.<br/><br/>அடுத்து பைபிளில் வாசித்து, பைபிளைப்பற்றி வாசித்து, ஆங்கில இலக்கிய மணமும், தமிழ் இலக்கிய மணமும், வடமொழி இலக்கிய மணமும், பிரெஞ்சு இலக்கிய மணமும் ஒருங்கே கமழ்ந்த வீடு எங்களுடையது.<br/><br/>என் தந்தை ஸ்ரீ ஆர் வேணுகோபால் அவர்களும், அவரது ஆசான் ஆங்கிலப் பேராசிரியர் சி எஸ் கமலாபதி - இருவரும் சேர்ந்து எனக்கு அறிமுகப்படுத்தாத துறையே இல்லை எனலாம்.<br/><br/>Love of books and learning இவர்கள் எனக்கு அளித்த ஆசீர்வாதம்.<br/><br/>திரு சி எஸ் கமலாபதி அவர்களின் வீடு எனக்காக பிரத்யேக அனுமதி அளிக்கப்பட்ட நூலகமாகத் திகழ்ந்தது. அன்றே உலகில் எங்கு புதிய திசைகள் திறந்தாலும் அதைப் பற்றி ப்ராண்ட் ந்யூ நூல்களைத் தருவித்துத் தானும் வாசித்து, நான் தொணப்பி வாங்கி வாசிக்க வசதியாக இருந்தவர். 1971, 1972 லேயே இவர் தொடர் சொற்பொழிவுகள் தந்துகொண்டிருந்தார் ஸ்ரீரங்கம் பாய்ஸ் ஹைஸ்கூலில், இலக்கியம், உள இயல் துறைகள், மேலை நாட்டு கருத்தியல் துறைகள் ஆகியன பற்றி. தந்தையும், அவரது நண்பர்களும் மும்முரமாக அவரது சொற்பொழிவுகளை நடத்துவிப்பதில் ஊக்கமாக இருக்க, எனக்குச் சிறு வயதிலேயே உலகம் எங்கும் மன சஞ்சாரம்.<br/><br/>வில் ட்யூரண்டின் The Pleasures of Philosophy என்று ஒரு நூல். இதை நூலாக நானாக வாசித்தது பின்னால். ஆனால் அதற்கு முன்னமேயே சிறு வயதிலேயே இந்த நூலைத் தந்தை படிக்கக் கேட்டும், ஞாயிறு அன்று உணவுக்குப் பின் தந்தைக்குத் தூக்கம் வரும் வரை படித்துக் கொண்டிருந்துமே பல முறை இந்த நூலைப் படித்தும் கேட்டும் முடித்திருக்கிறேன். நிச்சயம் என்னைப் போல் Educational curriculum, both ancient and modern, both eastern and western ஒருங்கே அனுபவித்தவர்கள் மிகவும் அருமைதான்.<br/><br/>எனது தந்தையும், அவரது அண்ணா ஸ்ரீ ஆர் பத்மநாப ஐயங்காரும் சேர்ந்து பேச ஆரம்பித்தால் ஸ்ரீவைஷ்ணவத்தைப் பற்றியும், பூர்வாசாரியர்கள் பற்றியும் அங்கே வேறு ஓர் உலகம் திறந்துவிடும். இரவு 10 மணி, 12 மணி, மற்றவர்கள் தூங்கத் தொந்தரவாய் இருக்குமோ என்று அக்கறை பிறந்து மேலே  மொட்டை மாடிக்குப் போய் இருவரும் தொடரும் சம்பாஷணை 2 மணி வரை - சமயத்தில் பெரியப்பா ஊரிலிருந்து வந்தால் இந்தக் கொண்டாட்டம் எனக்கு. தூக்கம் எல்லாம் எனக்குப் பறந்துவிடும். அவர்களுடன் ஓரமாகச் சுருண்டு அடித்து முடங்கியபடிக் கேட்டுக் கொண்டிருப்பேன். 'ஏண்டா உனக்குத் தூக்கம் வல்லையா?' என்று பெரியப்பா எப்பொழுதாவது கேட்டால் எரிச்சலாக வரும். ஏனென்றால் சமயத்தில் தந்தை ஏதோ ஒரு மூடில் 'ஏய் போ போய்ப் படு.' என்று துரத்திவிட்டுவிட்டால்..! என்ன செய்வது. அதனால் அவர் கேள்வி ரிஜிஸ்டர் ஆகுமுன் ஏதாவது கேள்வி கேட்டு வேறு ஓர் அன்க்டோட்டுக்குத் திருப்பி விட்டுவிடுவேன் பேச்சை. எத்தனை பிறவிகள் பிறந்தாலும் பரவாயில்லை. ஆனால் அதே பெற்றோருக்கு, அதே பெரியப்பாக்களுடன் அமையும் என்றால்... எனக்கு மோக்ஷம் எல்லாம் வேண்டாம். மீண்டும் மீண்டும் ஸ்ரீரங்கத்தின் வீடுகளில் பிறப்பேனாக. ஆனால் என் தந்தை என்னை மீண்டும் மகனாகப் பெறுவதற்குச் சம்மதிப்பாரா என்பது கொஞ்சம் யோசிக்க வேண்டிய விஷயம்தான். போதுமே ஒரு பிறவிக்கு.. என்று அவர் கைகூப்பாத குறையாக நடந்துகொண்டிருந்திருக்கிறேனோ என்ற குற்ற உணர்வு எனக்கு உண்டு.<br/><br/>ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரிடம் பைத்தியம் கொண்ட பிறகு, விவேகாநந்த இலக்கியம் என்று ஊறிய பிறகு டிசம்பர் 25 எனக்கு முழு இரவு விஜில், விரதம், ஜபம், கிறிஸ்துமஸ் தியானம். அப்பொழுது நான் அந்த மேய்ப்பாளருடன் தான் சுற்றிக்கொண்டிருப்பேன். மொத்தத்தில் என் கடந்த கால வாழ்க்கை ஒரு பைத்தியக் காரன் வாழ்க்கையாய்க் கழிந்திருக்கிறது. போகட்டும் எனக்கு எந்த வருத்தமும் இல்லை. அதுவும் பேராசிரியர் திரு சி எஸ் கமலாபதி அவர்கள் எனக்கு ஒரு கோல்டு பார்டரிட்ட பைபிள் ஒன்றைப் பரிசளித்திருந்தார் அல்லவா! ஆங்கில இலக்கியத்தின் இனிய ஊற்றுகளில் ஒன்று பைபிள்.  

* 

மகாபாரதம் 18 பர்வங்கள் தமிழில் கொண்டு வந்த பெரியவர் மணலூர் ஸ்ரீ வீரவல்லி ராமானுஜாசாரியார் அவர்களைப் பற்றிப் பலமுறை எழுதியிருக்கிறேன். பல வித்வான்களைக் கொண்டு 1906ல் தொடங்கி 30 வருடங்கள் விடாமல் முயன்று சாதித்த சாதனை. அதற்காக மனிதர் தம் வீடு வயல் எல்லாவற்றையும் விற்று கொண்டு வந்தார். அப்படிப்பட்டவருடைய மகள் லக்ஷ்மி மாமி என்பவர் தி நகரில் இருப்பதாக சேதி தெரியவே, விடாமல் தேடி அவரைச் சந்திக்கப் போனேன். இது 1990களின் கதை. அப்பொழுது ஒரு நண்பர்கள் கூட்டம் இருந்தது. எங்கு வேண்டுமானாலும் சுற்றுவதற்கு. தேடி, அந்த மாமியைப் பார்க்கப் போனால் ஒரு வயதான பெண் வெளியே வந்தார். ஹரே கிருஷ்ணா இயக்கத்து நெற்றித் திலகம். அவரிடம் கேட்டேன். ராமானுஜாசாரியார் பெயரைச் சொல்லி, அவருடைய மகள் இங்கு இருக்கிறாராமே என்று. 'தெரியல்லியே' என்ற பதில் வந்தது. சரி என்று திரும்பலாம் என்றால், நல்ல வேளை உள்ளே இருந்து, யார் வேண்டும்? எந்த ராமானுஜாசாரியார்? என்று கேட்ட படி ஒரு மாமி வெளியே வரவும் பிழைத்தேன். 
<div><br/></div><div>கடைசியில் பார்த்தால் நான் பார்த்த அந்த முதல் வயதான பெண் ராமானுஜாசாரியாரின் பேத்தியாம். பாவம் என்னால் அந்தப் பெண்ணிற்கு அம்மாவிடம் நல்ல டோஸ் விழுந்தது. அங்கு பேசிக் கொண்டிருந்த பொழுதுதான் கல்யாணி மாமி என்ற ஒருவரைச் சந்தித்தேன். என்ன ஒரே மாமிகள் சந்திப்பாக இருக்கிறதே என்று பார்க்கிறீர்களா? என்ன விசேஷம் என்று உங்களுக்கே போகப் போகப் புரியும். <div><br/></div><div>கல்யாணி மாமிக்குப் பாவம் காதுதான் கண்களும். ஆனால் குரலை வைத்தே, பேச்சை வைத்தே ஒருவருடைய படிப்பு எவ்வளவு அவருக்கு எவ்வளவு தெரியும் என்பதைத் துல்லியமாகக் கணக்கு போடும் சாமர்த்தியம் அவரிடம் இருந்தது. அது நான் கண்டு அதிசயித்த ஒன்று. பார்வை பிற்காலத்தில் போயிற்றோ தெரியவில்லை. ஆனால் மாமியிடம் ஏராளமான நோட்டுப் புத்தகங்கள்! எல்லாம் அவர் சிறுவயதிலிருந்து பல வித்வான்களிடம் காலக்ஷேபம் கேட்ட குறிப்புகள், எங்கு என்ன கதை பிரசங்கம் நடந்தாலும் அந்தக் காலத்தில் மாமியை நோட்டும் கையுமாய்ப் பார்க்கலாமாம். விடாமல் சிறந்த நூதன விஷயங்களைக் குறிப்பெடுத்து வைத்து அந்த நோட்டுக் கிடங்குகளை என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் விழித்துக்கொண்டிருந்தார் கல்யாணி மாமி. 'உனக்கே எல்லாம் தந்துட்றேன் நீ ஏதாவது செஞ்சுக்கோயேன்' என்று அழாக்குறையாக ஒரு நாள் மாமி என்னைக் கேட்ட பொழுது நான் கண் கலங்கிவிட்டேன். அப்பொழுது என் மனத்தில் தோன்றிய எண்ணம். 'என்ன ஆனாலும் நாம் நம் வாழ்க்கையில் இந்த மாதிரி நோட்டுகளில் குறிப்பெடுக்கும் வேலை மட்டும் வைத்துக்கொள்ளக் கூடாது' என்று. ஆமாம் அப்புறம் அதைக் கட்டி மேய்த்து ஆள் தேட வேண்டும்.! </div><div><br/></div><div>ஆனால் மாமியிடம் பேசும் போது என்ன ஞானம்! என்ன சம்ப்ரதாயமான விஷயங்களில் பரிச்சயம்! பெண் கல்வி என்பது ஏதோ ஒரு விதத்தில் மீறி வளர்ந்து கொண்டுதான் நின்றிருக்கிறது. ஆனால் அவரைக் கவனிக்க அவரது உற்றார் உறவினர்கள் யாரும் இல்லை போலும், அல்லது இருந்தும் இல்லையோ என்னவோ..! எங்கோ முதியோர் இல்லங்களில் புகல் தேடிக் கொண்டிருந்தார் அந்த மாமி. எனக்குச் சமுதாயத்திடம் முழுதும் மரியாதை போவதற்குக் காரணமாய் இருந்த காட்சிகளில் அதுவும் ஒன்று. </div><div><br/></div><div>யார் யாரோ பெரியவர்களிடம் எல்லாம் கேட்டிருக்கிறார் மாமி. குறிப்புகள் அந்த விவரங்களைத் தந்தன. ஆனால் என்ன நோட்டில் என்ன குறிப்பு இருக்கிறது என்ற மாஸ்டர் நிரல் மாமியின் மூளைக்குள் இருந்தது ஆச்சரியம்! இத்தனையாவது நம்பர் போட்ட நோட்டை எடுங்கோ என்பார். அதில் இத்தனையாவது பக்கத்தில் நீங்க கேட்டதற்கான குறிப்புகள் இன்னார் சொன்னது இருக்கும் பாருங்கள் என்பார். அப்படியே இருக்கும். ஆனால் அவரால் பார்த்து எடுக்க முடியாத நிலை. </div><div><br/></div><div>மாமியின் சொந்தக்காரர் ஒருவரோடு எனக்கு ஒரு நாள் வாக்கு வாதம். அவர் மாமியின் சொந்தக்காரர் என்று தெரியாது. வைணவ சம்பிரதாயத்தில் அவர் ஏதோ சொல்லப் போக, அதை நான் மறுத்து ஒன்றைக் கூற, அவர் 'நீங்க ஒண்ணு. நான் இந்த வித்வான், அந்த வித்வான் அவரிடமே இதைப் பற்றி விசாரித்திருக்கிறேன். உங்களுக்கு ரொம்ப தெரியுமோ?' என்று சாடவும், 'சரி ஐயா! ஏதோ தோன்றியது சொன்னேன்' என்று வாபஸ் வாங்கிப் போய்விட்டேன். பல நாள் கழித்து, எங்கோ தெருவில் நின்று கொண்டிருந்தவனை, வண்டியை ரிவர்ஸ் அடித்து வந்து நிறுத்தி ஒரு கூலிங்க் க்லாஸ் இறங்கியது. பார்த்தால் இந்த மனிதர்! என்ன முரளி? என்றேன். 'சார்! நீங்க இப்படிப் பட்டவர்னு முன்ன்மே எங்க கிட்ட சொல்ல வேண்டியதுதானே... நான் ஒண்ணு...நீங்க யாருன்னு தெரியாம, உங்க கிட்ட மோதிண்டு...ஏன் சார்?' என்று ஆரம்பித்துவிட்டார். </div><div><br/></div><div>எனக்குக் கொஞ்சமாக பயமாக இருந்தது. இப்படி தணிவாகப் பேசுவது போல் ஆரம்பித்து மனிதர் ஏதாவது கடுமையாக வம்பு வழக்கு என்று திரும்பிவிடுவாரோ என்று பயம். எதற்கு நமக்கு இந்த வம்பு என்று நானும் உஷாராக 'அதுனால என்ன சார்? எனக்கு ஏதோ கொஞ்சம் தெரிஞ்சத உளறினேன். தப்ப நினைககதீங்க' என்று அடக்கம் காண்பித்துத் தப்பிக்க நினைத்தேன். ம் ம் மனிதர் விடுவதாக இல்லை. அப்புறம்தான் ஏதோ விஷயம் சீரியஸ் என்று தோன்றவே என்ன ஆயிற்று என்று விசாரித்தேன். பார்த்தால், கல்யாணி மாமி அவருக்கு ஏதோ வழிச் சொந்தமாம். கலயாணி மாமி என்றால் அவர்கள் வீட்டில் அவவ்ளவு மரியாதையாம். அவர் வீட்டிற்கு வந்திருந்த பொழுது இந்த நண்பர் நாங்கள் பேசிக் கொண்டிருந்த பிரச்சனையை, வைணவ சம்ப்ரதாயக் கருத்தைப் பற்றி விளக்கம் கேட்டிருக்கிறார். மாமியும் சொல்ல ஆரம்பித்துவிட்டு, 'இதற்கு உனக்கு நல்ல விளக்கம் வேண்டும் என்றால் மோகனரங்கன் என்று ஒருவர் இருக்கிறார். அவர்தான் சரியான விளக்கம் உனக்கு இதற்குத் தருவார். போய்ப்பார்!' என்று சொல்லவும், மனிதர் அதிர்ந்து போய், 'யாரு யாரு...' என்று கேட்க விவரங்களைக் கூறி மாமி சிலாகிக்கவும், மனிதர் பேந்த பேந்த விழித்திருக்கிறார். </div><div><br/></div><div>இப்படியெல்லாமும் நடந்த காலங்கள் உண்டு. அதுதான் நான் கல்யாணி மாமியைப் பற்றிக் கேள்விப் பட்டது. அப்புறம் நானும் கேள்விப் படவில்லை. என்னுடைய விசாரங்களும் பல திசைகளில் செல்லத் தொடங்கிவிட்டன. தமிழ்நாட்டின் பிராசீன கல்வி வாய்ந்த பெண் திலகங்கள் சிலரையாவது நான் பார்க்கக் கொடுத்து வைத்திருக்கிறேன் என்று நினைக்கிறேன். இல்லை என்றால் பத்தி யதிராஜம்மா, கல்யாணி மாமி, லக்ஷ்மி மாமி இவர்களையெல்லாம் பார்க்கும் சந்தர்ப்பம் ஏன் என்னை நாடி என் வழியில் வரவேண்டும்! தெரியவில்லை. காலமே சில காட்சிகளைச் சிலரிடம் பிரத்யேகமாகக் காட்டிவைக்கும் போலும்! </div><div><br/></div><div>இப்படி எவ்வளவு கல்யாணி மாமிகள் கேட்பாரற்று, சமுதாயம் என்ற மெத்தனம் தான் பாட்டுக்குப் போகும் போக்கில்...ம் .. ம் யாரையும் குற்றம் சொல்லத் தோன்றவில்லை. ஆனால் சில நாட்களாக இப்படி ஏன் பழம் நினைவுகள் வந்து முந்துகின்றனவோ தெரியவில்லை.! கல்யாணி மாமியின் பார்வையற்ற விழிகள் கொஞ்சும் முகம் மனத்தில் நன்கு நிழலாடுகிறது. ஜீவன்கள் சிலவும் பலவுமாய் உண்டு உயிர்த்து உரையாடிச் செல்லும் வாழ்வில் இப்படி உன்னத கணங்கள் நினைவில் குளப்படி நீராய்த் தேங்கி அதில் நம் முகம் பிரதிபலிக்கும் போது.....! எங்கோ ஒரு குழலோசை கேட்கத்தான் செய்கிறது. அது எங்கே என்று அறிந்துவிடும் ஆர்வத்தில்தான் உயிர்கள் சென்றவண்ணம் உள்ளனவோ! </div><div><br/></div><div>***</div><div><br/></div></div>

[[பகுப்பு:ஸ்ரீரங்கம் வி மோகனரங்கன்]]
[[பகுப்பு:Srirangam V Mohanarangan]]

சத்சங்க மஹிமை 2

2015-06-10T10:23:27Z

Srirangam V Mohanarangan: added Category:Srirangam V Mohanarangan using HotCat

<div>'''அழகின் மயக்கு''' </div><div class="gmail_quote"><div><br/></div><div>அனைவரும் எனக்கு ஏங்கிடுவர் </div><div>அழகின் உருவெனத் தாம்புகழ்வர் </div><div>ஆயினும் உன்னை அணைதலே வாழ்வென </div><div>ஆயிழை வந்தேன் ஹரிதாஸா ! </div><div>அன்பெனை ஏற்பாய் ஹரிதாஸா ! </div><div><br/></div><div>நிச்சயம் ஏற்பேன் பெண்மணியே ! </div><div>தீக்ஷை இதுவும் முடிந்தவுடன் </div><div>மூன்று லக்ஷம் ஜபம் ஹரிநாமம் </div><div>முடிந்ததும் உன்மனம் நிறைவேறும். </div><div>அதுவரை பெண்ணே துளஸியை வணங்கி </div><div>அமர்ந்து உரைத்திடு ஹரிநாமம் </div><div><br/></div><div>ஹரிபோல் ஹரிபோல் ஹரிபோல் ஹரிபோல் </div><div>ஹரி ஹரி ஹரி போல் ஹரி போல் போல் </div><div><br/></div><div>முனிவனே உன் ஜபம் முடிந்ததுவா? </div><div>கனிந்திட நேரம் பிறந்ததுவா ? </div><div><br/></div><div>பெண்ணே ! பொறுமை. முடிந்துவிடும். </div><div>எண்ணத்தில் நீயும் ஹரிபோல் போல். </div><div><br/></div><div>மூன்று நாட்களும் கழிந்தன </div><div>முதல்வன் நாமமே ஒலித்தது </div><div>முனிவன் எழுந்தான் </div><div>மாதவ முரளியின் ப்ரேமையினில் </div><div><br/></div><div>மங்கை எழுந்தாள் </div><div>மனமாசு அகன்றாள் </div><div>முனிவன் திருப்பதம் தான் பணிந்தாள் </div><div><br/></div><div>'ஐயனே ! என்னை மன்னிப்பாய். </div><div>ஆசைக்கும் காசுக்கும் விலையானேன் </div><div>வேசையெனும் சொலுக்கிலக்கானேன். </div><div>பொறாமைகே நான் பணியானேன். </div><div>பொறுத்தருள்க எம் புண்ணியனே !' </div><div><br/></div><div>ஹரியின்நாமம் உரைத்ததும் உன்னை </div><div>கோவிந்தன் ஏற்றான் அஞ்சாதே ! </div><div>பொய்மை அகன்றது புண்ணியம் பிறந்தது </div><div>உய்வகை ஆகும் ஹரிநாமம் </div><div>தெய்வத் திருவருள் வாழ்வு தொடர்ந்திட </div><div>தொடர்ந்திடு என்றும் ஹரிநாமம் </div><div>இவ்விடம் உன்னிடம் ஆகிட என்றும் </div><div>பவபயம் பொன்றப் பாவனம் ஆம். </div><div><br/></div><div>ஹரிபோல் ஹரிபோல் ஹரிபோல் ஹரிபோல் </div><div>ஹரிஹரி ஹரிஹரி ஹரிபோல்போல் </div><div><br/></div><div>*** </div><div>(ஸ்ரீகிருஷ்ண சைதன்யரின் மிகுந்த அன்புக்கும், மதிப்பிற்கும் பாத்திரமான ஹரிதாஸர் ஒரு யவனர் )</div><div class="im"><div><br/></div><div>ஸ்ரீரங்கம் வி மோகனரங்கன் </div><div><br/></div><div>* </div><div><br/></div></div><div><div></div><div class="h5"><br/><div class="gmail_quote">'''கண்ணை மூடு! கண்ணைத் திற !'''<span style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;"> </span><div style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;"><br/></div><div style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;"><br/></div><div style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;">பக்தி என்றால் </div><div style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;">அது கண்ணை மூடிக்கொண்டு செய்வதா? </div><div style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;"><br/></div><div style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;">அல்லது கண்ணைத் </div><div style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;">திறந்து கொண்டு செய்வதா? </div><div style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;"><br/></div><div style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;">அனைத்து உலகும் அவனுடைய திருமேனி என்றால் கண்ணை மூடினால் என்ன? கண்ணைத் திறந்தால் என்ன? </div><div style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;"><br/></div><div style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;">கண்ணுக்குப் புலப்படும் காட்சி ப்ரபஞ்சம்; அகத்தில் துலங்கும் மானத ப்ரபஞ்சம் </div><div style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;">எல்லாம் அவன் விபூதிதானே. </div><div style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;">இங்கு விபூதி என்றால் சாம்பல் அன்று. விபவம் என்றால் அவனுடைய வெளிப்படையான தோற்றம். </div><div style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;">விபூதி என்றால் அவனுடைய </div><div style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;">வெளிப்பட்ட சம்பத்து. </div><div style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;"><br/></div><div style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;">உலகம் என்ற அவன் உருவைக் காணப் பயின்றுவிட்டால் </div><div style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;">பின்னர் வாழ்பவன், </div><div style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;">வாழப்படும் உலகம், </div><div style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;">உலகத்துப் பொருள்கள் எல்லாம் </div><div style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;">அவன் ஆகிய ஒன்றில் அமிழ்ந்து விடுகின்றன. </div><div style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;"><br/></div><div style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;">***</div><div style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;"><br/></div><div style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;">மடிப்பாக்கம்வரை போய் மீண்டேன். நடை. <div><br/></div><div>வரும்பொழுது நட்டநடு ரோடில் இருட்டு கலந்த ட்யூப் லைட் ஒளியிலும் கண்ணைக் கட்டும் ஒரு படம், பழைய காலண்டராகக் கிடக்கிறது. </div><div><br/></div><div>எனக்கு மிக நெருக்கமாகத் தெரிந்தவரின் படம். ஆனால் அப்படி ஒரு தெளிவான அச்சில் இதுவரை நான் அவர் படத்தைப் பார்த்ததில்லை. </div><div><br/></div><div>படத்தைப் பார்த்து யார் படம் என்பதை உணர்ந்து, அதன் தெளிவான அச்சை ரசித்து, எல்லாம் பின்ன கணம்தான் ஆகியிருக்கும். </div><div><br/></div><div>'ஐயோ!' என்று வயிறு பகீர் என்றிடக் குனிந்து அதைப் பொறுக்கிக்கொண்டேன். </div><div><br/></div><div>அக்கம் பக்கம் கடையில் வாங்கிக்கொண்டிருந்தவர்கள் எல்லாம் என்னை ஒரு மாதிரி லுக் விட்டதை அப்புறம்தான் கவனித்தேன். </div><div><br/></div><div>யார் என்ன நினைத்தால் எனக்கென்ன? </div><div><br/></div><div>என் தோழரின் படம் தெருவில் கிடக்க எப்படி நான் போகமுடியும்? </div><div><br/></div><div>ஸ்நேகம் மானாபிமானங்களை அறியுமா? </div><div><br/></div><div>கூடவே வந்து என்னோடும் என் குப்பைகளுக்கிடையிலும் ஜம்மென்று அமர்ந்துகொண்டு விட்டார் தோழர், வயதான தோற்றத்திலும் அதே சிரிப்பு. விட்டால் படம் பேசி விடுமோ என்ற துல்யம். </div><div><br/></div><div>காலண்டர் என்று போட்டுவிட்டு இப்படியா தெருவில் கடாசுவது? </div><div><br/></div><div>பின் எதற்கு இப்படிப்பட்ட படங்களைப் போட்டு விநியோகிக்க வேண்டும்? </div><div><br/></div><div>சரி, தவறு சொல்ல எனக்குத் தெரியவில்லை. </div><div><br/></div><div>படத்தில் உள்ள தோழர், பகவான் ஸ்ரீரமண மஹரிஷி. </div><div><br/></div><div>***</div><div><br/></div><div><br/></div><div><br/></div></div><div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">(ஸ்ரீ கிருஷ்ண சைதன்யரின் அந்திம லீலையில், அவர் ஸ்ரீகிருஷ்ண விரஹ தாபத்தால் (ஸ்ரீ கிருஷ்ணைக் காணாத பிரிவின் வேதனை) ராதையின் மனோபாவத்தில் முற்றித் தன்னை மறந்து துடித்துக் கொண்டிருந்தார். அணுக்கச் சீடர்கள், பக்தர்கள் கண்ணில் வைத்துக் காப்பாற்றிய பொழுதினும் ஒரு நாள் காணவில்லை. </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px"><br/></div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">எங்கு தேடியும் கிடைக்கவில்லை. </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px"><br/></div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">அணுக்கன் கோவிந்தனுக்கும், ஸ்வரூப தாமோதரருக்கும் ஒரு சந்தேகம். கடலின் கருமை வண்ணத்தைக் கண்டு கிருஷ்ணன் என்று மயங்கி கடலில் விழுந்து விட்டாரோ என்று துணுக் என்றது. </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px"><br/></div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">கடல் பக்கம் பார்க்கலாம் என்று வரும் பொழுது பீதியடைந்து ஒரு மீனவன் வாய் குழறியபடித் தனனை மறந்து கிருஷ்ண நாமம் உரக்கக் கூவியவாறு ஏதேதோ உளறியபடித் தள்ளாடி வந்ததை நின்று கேட்கின்ற சமயம்......) </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px"><br/></div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">*</div><div><br/></div>'''வலையில் சிக்கிய பூதம்'''<font face="arial, sans-serif"> </font><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px"><br/></div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px"><br/></div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">கட்டுமரம் செலுத்திவந்தோம் </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">ஏலேலோ எலேலோ </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">கண்ணிவலை வீசிநின்றோம் </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">ஏலேலோ எலேலோ </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">பெரியமீனு சிக்கிருச்சோ </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">ஏலேலோ எலேலோ </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">அரியபரிசு நமக்கல்லவோ </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">ஏலேலோ எலேலோ </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px"><br/></div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">சாதுமீனு போல இருக்கு </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">ஏலேலோ எலேலோ </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">ஏதும்வம்பு பண்ணலையே </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">ஏலேலோ எலேலோ </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">கள்ளவகை மீன்தானோ </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">ஏலேலோ எலேலோ </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">உள்ளமெல்லாம் துள்ளுவதேன் </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">ஏலேலோ எலேலோ </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px"><br/></div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">வயிறுநிறைஞ்சு பார்த்ததில்ல </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">ஏலேலோ எலேலோ </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">வாழ்க்கைநிறைஞ்சு காண்பதென்ன </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">ஏலேலோ எலேலோ </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">உயிருக்குள்ள ஒளிர்வதென்ன </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">ஏலேலோ எலேலோ </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">மயிலிறகு ஆடக்கண்டால் </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">ஏலேலோ எலேலோ </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px"><br/></div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">வச்சிரம் வயிரமீனு கெண்ட கெளுத்தியினு </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">வாய்வார்த்தை போனதென்ன </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">ஏலேலோ எலேலோ </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px"><br/></div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">உச்சி குளிர்ந்திடவே ஒருபேரு கிருஷ்ணாவென </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">உயிரூத்தாய் பாய்வதென்ன </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">ஏலேலோ எலேலோ </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px"><br/></div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">தாகம் எடுக்கல்லியே வயிறும் பசிக்கல்லியே </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">தவிப்புமட்டும் ஏறுவதேன் </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">ஏலேலோ எலேலோ </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px"><br/></div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">தன்னை மறந்தநிலை தான் அவர்க்கே ஏங்கும் நிலை </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">என்னிடத்தில் எழுந்ததென்ன </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">ஏலேலோ எலேலோ </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px"><br/></div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">கண்ணன் என்னும் கரும்பூதம் </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">கடலில்வந்து பிடித்ததய்யோ </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">உடலில் புகுந்து நின்று </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">உள்ளெல்லாம் ஆட்டுதய்யோ </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px"><br/></div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">ஊராரே உறவினரே </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">உற்றவரே மற்றவரே </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px"><br/></div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">கடலில் நான் பிடிக்க </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">வலையில் அது கிடக்க </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">உடலில் புகுந்ததென்ன </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">உள்ளத்திலே மிகுந்ததென்ன </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px"><br/></div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">ஒருகோடி நாமசெபம் </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">கிருஷ்ணனை உரைக்கும்வரை </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">உள்ளிருந்து ஆட்டுகின்ற </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">ஒருபூதம் விரட்டிடவே </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">உருவேத்தும் மாந்திரிகன் </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">உள்ளானோ இல்லானோ </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px"><br/></div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">கள்ளம் கபடு எல்லாம் </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">கால்பறந்து போகையிலே </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">விள்ளாத ரகசியங்கள் </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">விளங்குகின்ற வேளையிலே.. </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px"><br/></div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">ஐயய்யோ சாமீமாரே </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">அம்மா அய்யாமாரே </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">மையிருட்டு வேளையிலே </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">கைவலையில் சூனியந்தான் </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">எய்தவன்யார் எனக்குள்ளே </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">மெய்யெழுந்து ஆடுகின்ற </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">மயிற்பீலி பேயிதற்கே </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">மருத்துவனை நாடியேநான் </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">போயாகணும் சாமீ -- நாளை </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">போணியாகணும் சாமீ ! </div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px"><div><span id="q_135d3ed87fe60bf2_1" class="h4" style="color:rgb(80,0,80);font-size:9px">- </span></div></div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px"><br/></div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px"><span class="h4" style="color:rgb(80,0,80);font-size:9px">***</span></div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px"><br/></div><div><br/></div><div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">ஸ்ரீகிருஷ்ண சைதன்யர் தன் நிலை இழந்து ஸ்ரீகிருஷ்ணனுக்காக ஏங்கி, ஸ்ரீஜகந்நாதனின் கொடிமரத்தின் பக்கமாக நின்றபடி பாடிக்கொண்டிருக்கிறார். </font></span></div><div><br/></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">*</font></span></div><div><br/></div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">என்று உனைக் காண்பேன் ஜகந்நாதா? </font></span><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">இன்று எனக்கருளாய் மமநாதா </font></span></div><div><br/></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">ராதாகாந்தா வ்ரஜ பாலா </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">கேசவ முகுந்த முரளி மனோஹரா </font></span></div><div><br/></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">அன்று நீ திரிந்தாய் பன்னிருவனங்களில் </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">கன்று காலிகள் மேய்த்துத் திரிந்தாய் </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">என்றும் துலாலியின் இனிமையுகந்தாய் </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">இன்று எனை நீயும் ஏனோ மறந்தாய் ? </font></span></div><div><br/></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">பிரிவினில் துடிப்பேன் கோவிந்தா </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">பரிவுடன் அருள்வாய் கோபாலா </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">எரிகின்றது உடலெங்கும் கோவிந்தா </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">என் கண்காண வருவாய் ஸ்ரீகிருஷ்ணா </font></span></div><div><br/></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">கிருஷ்ண முராரீ ! முகுந்த முராரீ ! </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">கோபால கோவிந்த ராதா விஹாரீ ! </font></span></div><div><br/></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">*</font></span></div><div><br/></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">(பட்டிக்காட்டுப் பெண் ஒருத்தி ஸ்ரீஜகந்நாதனைப் பார்க்க வேண்டி ப்ரயாசை பட்டுக் கூட்டமாக இருந்ததால், அங்கு ஏறி இங்கு ஏறி, ஸ்ரீகிருஷ்ண சைதன்யரின் தோளில் கால் வைத்துக் கொண்டு கொடிமரத்தின் பக்கம் எம்பி ஜகந்நாதனை தரிசிக்கிறாள்.....) </font></span></div><div><br/></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">ஐயா கன்னய்யா </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">சுகமா சொல்லய்யா? </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">வெய்யில் கொளுத்தையிலே </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">காடு மேடு திரியாமல் </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">எண்ணை தேச்சு குளிக்கிறியா? </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">என்னைக் கொஞ்சம் நினைக்கிறியா? </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">மண்ணைக் கொஞ்சம் தின்னுப்பிட்டு </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">மாமிகிட்ட உதை வாங்குறியா? </font></span></div><div><br/></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">ஐயா கன்னய்யா ! </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">அண்ணாரு தான் சுகமா? </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">ஒய்யாரமாக நீரு </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">எங்க காட்டுப்பக்கம் வருவியளே ! </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">ஏனய்யா காணவில்ல? </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">எங்க எண்ணம் தோணவில்ல? </font></span></div><div><br/></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">வேகாத வெய்யில்ல நான் </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">உனக்காக இங்கு வந்தா </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">ஊர்கூடி வச்சுகிட்டே </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">ஓராட்டம் போடுறீரு </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">மாராப்பு போடையிலே </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">உன் நினைப்பு குத்துதய்யா </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">என் நினைப்பு முள்ளாச்சோ? </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">எங்களை நீ வெறுத்தாச்சொ? </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">கண்களையே வெறுத்துகிட்டுக் </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">காணத்தான் ஆகிடுமோ? </font></span></div><div><br/></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">கூட்டத்துல கூட்ட குரல் </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">கேட்டதுவோ கேக்கலையோ </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">வாட்டத்துல பாட்ட மழை </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">உன்முகத்தைப் பார்த்துப் புட்டேன் </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">ஏட்டெழுதி படிக்காக </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">என்னமோ உனைப் பாடுறாக </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">காட்டுமணல் குஞ்சத்துல </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">கண்டதெல்லாம் மறக்காத </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">வாட்டம் மிகுந்திருச்சா </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">வாருமய்யா வாஞ்சையில.... </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">*</font></span></div><div><br/></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">(அணுக்கன் கோவிந்தன் விரட்டப் போக, ஸ்ரீகிருஷ்ண சைதன்யர் தடுத்துத் தம் தோளை அலுங்காமல் வைத்திருந்து தீனசுரத்தில் பாடுகிறார்) </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">* </font></span></div><div><br/></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">கார்மேக வண்ணைக் கண்டாயோ அம்மா? </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">பார்புகழும் மன்னனைப் பார்த்தாயோ அம்மா? </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">யார்பெற்ற புண்ணியளோ? </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">எங்குற்ற விண்ணியலோ? </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">நின்பாத தூளிதனை </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">நான் பெறவே கொடுத்துவைத்தேன். </font></span></div><div><br/></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">*</font></span></div><div><br/></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">ஐயய்யோ சாமீ ! அபசாரம் சாமீ ! </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">அடியள் நான் பாக்கலையே, ஆகாது சாமீ ! </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">மன்னிக்கணும் சாமீ! </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">மனமறிஞ்ச குத்தமில்ல </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">கன்னய்யாவைக் காணவேண்டி </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">கண்மறைச்சக் குத்தமிது </font></span></div><div><br/></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">பெரும்பெரிய பண்டிதரு </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">அரும்பெரிய ஞானியரு </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">தருமதுரை செல்வந்தரு </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">தரணிவேந்தர் வீரர் எல்லாம் </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">கூடி யிருக்கையிலே </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">கோவாலு உள்ளிருக்க </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">பட்டிக்காட்டாள் நானும் வந்து </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">எட்டிஎட்டிப் பார்த்திருக்க </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">கன்னய்யன் கண்டுகிட்டான் </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">கண்ணடிச்சுப் போகச் சொன்னான் </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">எண்ணம்போல் வருவமின்னான் </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">என்னிக்குன்னு சொல்லல்லியே </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">உன்னிடம் ஏதும் சொன்னா -- சாமீ </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">ஊருக்கு சேதி சொல்லு </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">கண்ணனைக் கண்ணிமையா </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">கவனிச்சுக்க சாமீ நீயும் </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">கண்ணு முண்ணு தெரியாம </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">காலு வச்சு நின்னுப்புட்டேன் </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">கால்விழுந்து கும்பிடுறேன் </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">கருணை வையி சாமீ ! </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">கண்ணின் இமையாகக் </font></span></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">கண்ணனைக் கருத்து வையி சாமீ ! </font></span></div><div class="im"><div><br/></div><div><span class="h4"><font face="arial, helvetica, sans-serif">***</font></span></div><div><br/></div><div style="color:rgb(80,0,80);text-align:center;font-size:13px"></div></div></div></div></div></div></div></div>

[[பகுப்பு:ஸ்ரீரங்கம் வி மோகனரங்கன்]]
[[பகுப்பு:Srirangam V Mohanarangan]]

சத்சங்க மஹிமை 1

2015-06-10T10:22:41Z

Srirangam V Mohanarangan: added Category:Srirangam V Mohanarangan using HotCat

சத் சங்கம் என்பது என்ன என்றால் '''திருக்கோவலூர் இடைகழி.''' 
<div><br/></div><div>ஒருவர் படுக்கும் இடம், இருவர் இருக்க இடம் தந்து, இருவர் இருக்கும் இடம் மூவர் நிற்க விரிந்து, நால்வரும் நல்ல கூட்டுறவாய் ஆகும் '''உணர்வு ஸ்தானம்''' என்பதுதான் சத் சங்கம். </div><div><br/></div><div>சாதுக்கள் ஒன்று சேர்ந்தால் அங்கு தெய்வம் முன்னாலேயே வந்து துண்டு போட்டு உட்கார்ந்துவிடுகிறது. </div><div><br/></div><div>ஆன்மிகத்தின் முதல் நுழைவாயிலே சாது சங்கம் தான். </div><div><br/></div><div>சத் சங்கத்தின் மஹிமை சொல்லும் அளவன்று. </div><div><br/></div><div>பகவத் பாதர்கள் பாடும்பொழுது 'சத் சங்கத்தினால் பற்றுகளின் சங்கம் விட்டுப் போகிறது. பற்றுகள் விட்டால் நிலைத்த தத்துவம் தூய மனத்தில் தெரிகிறது. தத்வ தரிசனத்தால் வாழும் போதே ஒருவன் முக்தி அடைந்தவனாய் ஆகிவிடுகிறான்'. </div><div><br/></div><div>விண்ணுலகை மண்ணுலகில் கொண்டு வரும் வல்லமை சத் சங்கத்திற்குத்தான் உண்டு. </div><div><br/></div><div>ஆடாத ஆட்டமெல்லாம் ஆடும் நம் அகந்தை என்னும் காளியன் தலையில் ஆடி அடக்கும் பரம்பொருளின் அடிகள்தாம் சாதுக்கள் சங்கம். </div><div><br/></div><div>ஸ்ரீ கிருஷ்ண ப்ரேமி ஸ்வாமிகள் ஓர் உரையில் கூறுவார் -- </div><div><br/></div><div>"சொந்த பந்தம் இல்லை. நண்பர்கள் கூட்டம் இல்லை. கூட துணைக்கு ஆளில்லை என்று ஏன் வருத்தப் படுகிறாய்? சாதுக்களின் நூல்களை எடுத்துப் படி. அதில் தோய்ந்திருக்கக் கற்றுக் கொள். பாகவதத்தை எடுத்துப் படி. சுகர் வந்து அருகில் அமர்ந்து உன்னிடம் பேசுவார். உன் கஷ்டங்களையெல்லாம் கேட்பார். சமயத்தில் உனக்கு வேண்டிய வழிகளைக் காட்டுவார். ஸ்ரீராமாயணத்தை எடுத்துப் படி. ஸ்ரீராமசந்திர மூர்த்தியின் சங்கம் உனக்குக் கிட்டும். ஸ்ரீஹனுமானின் சஹவாஸம் உனக்குக் கிட்டும்." </div><div><br/></div><div>ஸ்ரீ ப்ரேமிகள் சத்தியத்தைத்தான் பேசியிருக்கிறார். </div><div><br/></div><div>அந்தக் காலத்திலாவது நூல்கள் மட்டும்தான். ஆனால் நம் காலத்திலோ சத் சங்கத்திற்கு எவ்வளவு சௌகரியங்கள் !! அடேயப்பா !! </div><div><br/></div><div>கலிகாலத்திற்கு என்று சர்வ மங்களமான முகம் ஒன்று உண்டு. அதைத் தேடிப்பிடித்துப் பார்க்க நாம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். அதுதான் சத் சங்க மஹிமை. </div><div><br/></div><div>ஸ்ரீ கிருஷ்ண சைதன்யர் என்னும் நிமாய் பண்டிதர். அவரிடம் போனால் மஹாபாவம், பிரேமை என்றால் என்ன என்று தெரிந்து கொள்ளலாம். </div><div><br/></div><div>துளஸிதாஸரிடம் போனால் ஸ்ரீராம நாம மஹிமை என்ன என்று புரியும். </div><div><br/></div><div>துக்கா ராம், விட்டோபா, மீராபாய் என்று எவ்வளவு மஹான்கள் !!! </div><div><br/></div><div>பக்தர்களின் பெருமை புகலவும் அரிதே ! </div><div><br/></div><div>ஜய ஜய ஸ்ரீராமகிருஷ்ண ! </div><div>ஜய ஜய ஸ்ரீராமகிருஷ்ண !! </div><div><br/></div><div>*** </div><div><br/></div><div><br/></div><div> புரி ஜகந்நாதம் ஆன்மிக மங்களமே உருக்கொண்ட க்ஷேத்ரம். <div><br/></div><div>எத்தனையோ பக்தர்கள் மண்டிய இடம். </div><div><br/></div><div>புரி ஜகந்நாத ப்ரசாதம் என்பது மஹா விசேஷம் என்பார் ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர். </div><div><br/></div><div>ஸ்ரீகிருஷ்ண சைதன்யர் மஹா ப்ரேமையில் படுகாடு கிடந்து ஆடிப்பாடிய பூமி ஜகந்நாத். </div><div><br/></div><div>அனைத்து மக்களும் இறைவன் முன் சமம் என்பதை எத்தனையோ காலத்திற்கு முன்னிருந்தே காட்டிவரும் இடம். </div><div><br/></div><div>ஜகந்நாதன் தேர் என்பது ஆடிவரும் ஆன்மிகம். </div><div><br/></div><div>ஹரே ராம ஹரே ராம </div><div>ராம ராம ஹரே ஹரே </div><div><br/></div><div>ஹரே க்ருஷ்ண ஹரே க்ருஷ்ண </div><div>க்ருஷ்ண க்ருஷ்ண ஹரே ஹரே </div><div class="im" style="color:rgb(80,0,80)"><div style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;"><br/></div><div style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;">*** </div><div style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;"><br/></div><div style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;"><br/></div><div style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;"> பிருந்தாவனத்தே கண்டோமே - என்கிறாள் ஆண்டாள். <div><br/></div><div>ஸ்ரீகிருஷ்ணனுடைய வீக்ஷண்யம் பட்டவாறே வெறும் நெருஞ்சிக்காடாய் இருந்த ப்ருந்தாவனம், பசுகு பசுகு என்று அறுக்கத்தொலையாத பசும்புல் மண்டிய நிலமாக ஆகிப்போயிற்று - என்கிறார்கள் வ்யாக்யானக் காரர்கள். </div><div><br/></div><div>ப்ருந்தாவனத்து மண்ணைக் கொண்டு வந்து தக்ஷிணேஸ்வரத் தவத்தோட்டத்தில் போட்டுக் கொண்டார் ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர். </div><div><br/></div><div>நாம் பார்த்தால் நமக்கு அங்கு ஓடும் கார், பஸ், ஒய்யாரமாகச் சாய்ந்திருக்கும் குரங்கு இவை கண்ணில் படுகின்றன. </div><div><br/></div><div>ஒன்றுமில்லை அகக்கண்ணை மூடிக் கொண்டுவிட்டோம். திறக்கவும் மறந்துவிட்டோம். </div><div><br/></div><div>உள்ளுவார் உள்ளிற்றெல்லாம் உள் நின்று அறியும் பிரான் ஊதி மலர்த்தும் பொழுது </div><div><br/></div><div>'போது மலர்ந்தோங்கி வரட்டும் - கண்ணா </div><div>போதுதயமாகி வரட்டும்' </div><div><br/></div><div>என்று அகக்கண் மலரும். மலர வேண்டும். மலரட்டும். </div><div><br/></div><div>விருந்தாவனத்தைக் காணும் அகக்கண் மலர்த்தும் மந்திரம்தான் ஸ்ரீகிருஷ்ண சைதன்யர் தந்த மஹாமந்திரம். </div><div><br/></div><div>அந்த மஹாமந்திரத்தை மட்டும் விடாமல் சொல்லிக் கொண்டிருந்தால் போதும், அகக்கண் தானாக மலர்ந்து ப்ருந்தாவனத்தையும் அதில் அவனையும், அவனே காண ஏங்கும் பிரேமையின் மஹாராணியையும் நமக்குத் தரிசனம் செய்து வைக்கும் என்கிறார்கள் அவ்வாறு கண்டு காலம் எல்லாம் களித்து வந்திருக்கும் பெரியவர்கள். </div><div><br/></div><div><br/></div><div class="im"><div>***  </div><div><br/></div><div><br/></div><div>'''ஸ்ரீகிருஷ்ண சைதன்ய ப்ரச்னம்'''<span style="color:rgb(0,0,0)"> </span><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">பக்தி ப்ரேமைக்கு ஏது வித்யாசம்? </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">மன்னனா, ஏழையா, பண்டிதனா, பாமரனா, ஆணா, பெண்ணா அனைத்தும் ஸ்ரீகிருஷ்ண ப்ரேமை என்னும் சூறாவளியில் ஆடிப்பறக்கும். </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">அடிமை வீட்டில் போய் ஆண்டானை மண்டியிடச் செய்யும். </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">மாடு மேய்க்கிற பெண்ணிற்கு மாதவன் அடிமை என்று எழுதிக்கொடுக்க வைக்கும். </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">நியாய சாத்திர மஹாபண்டிதரான நிமாய் பண்டிதரை நிர்க்ரந்தராக்கிப் பித்தனாய் அலையவைக்கும். </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">ராய் ராமாநந்தரிடம் நிமாய் பண்டிதர் மாலை வேளைகளில் அமர்ந்து ஒருவருக்கொருவர் கேள்வி பதில் விளையாட்டு விளையாடுவார்களாம். அப்படிப்பட்ட ஒரு சைதன்ய ப்ரச்னம். (யக்ஷ ப்ரச்னம் போல்) </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">*</div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">ஸ்ரீமஹாப்ரபு -- வித்தைகள் அனைத்திலும் சாரமான வித்தை? </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">ராய் ராமாநந்தர் -- கிருஷ்ண பக்தி. வேறு வித்தை இல்லை. </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">ஸ்ரீ -- ஜீவனின் மிகப்பெரிய கீர்த்தி? </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">ரா -- ஸ்ரீகிருஷ்ணனின் ப்ரேமி பக்தன் எனப்படும் கீர்த்தி </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">ஸ்ரீ -- செல்வங்களில் பெரிய செல்வம்? </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">ரா -- ஸ்ரீராதா கிருஷ்ண ப்ரேமை. </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">ஸ்ரீ -- துயரங்களில் பெரிய துயரம்? </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">ரா -- பக்தனின் ஸ்ரீகிருஷ்ண விரஹம் (பிரிவேக்கம்) </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">ஸ்ரீ -- முக்தரில் சிறந்தவர்? </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">ரா -- கிருஷ்ண ப்ரேமை கிடைத்தவன் முக்தரில் சிரோமணி. </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">ஸ்ரீ -- ஜீவனின் இயல்பு நெறிக்கு ஏற்ற இசை? </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">ரா -- ஸ்ரீராதா கிருஷ்ண ப்ரேம விளையாட்டின் கானமே கீதங்களின் சாரம். </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">ஸ்ரீ -- ஜீவனுக்குப் புகழின் சாரம்? </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">ரா -- ஸ்ரீகிருஷ்ண பக்தனின் சங்கம் </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">ஸ்ரீ -- ஒவ்வொரு சமயமும் ஜீவன் ஸ்மரணம் செய்ய வேண்டியது? </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">ரா -- கிருஷ்ணனின் நாம குண லீலைகள். </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">ஸ்ரீ -- எந்த த்யானம் ஜீவனின் கடமை? </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">ரா -- கிருஷ்ண பாத கமலத் தியானம். </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">ஸ்ரீ -- ஜீவன் வாசம் செய்ய உசிதமான இடம்? </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">ரா -- நித்ய ராஸ லீலை நடக்கும் வ்ரஜ பூமி என்னும் ப்ருந்தாவனம். </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">ஸ்ரீ -- ஜீவன் கேட்கத் தகுந்ததில் மிகச்சிறந்தது? </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">ரா -- ஸ்ரீராதா கிருஷ்ண ப்ரேமை கேளிகளின் விளக்கம். </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">ஸ்ரீ -- உபாஸிக்கத் தகுந்த தெய்வம்? </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">ரா -- ஜய ராதே ! ஜய ஸ்ரீகிருஷ்ண !! </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">*** </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">(குறிப்புதவி -- ஸ்ரீசைதன்ய சரிதாம்ருதம், ஸ்ரீஸ்ரீல கவிராஜ் கிருஷ்ணதாஸ் கோஸ்வாமி,) </div><div style="color:rgb(0,0,0)"><br/></div><div style="color:rgb(0,0,0)">* </div></div></div></div><br/></div></div>
<div></div>
<div><br/></div>

[[பகுப்பு:ஸ்ரீரங்கம் வி மோகனரங்கன்]]
[[பகுப்பு:Srirangam V Mohanarangan]]

பகவத்பாத ஸ்ரீஆதிசங்கரரின் ஜயந்தி - சில சிந்தனைகள்

2015-06-10T10:22:02Z

Srirangam V Mohanarangan: added Category:Srirangam V Mohanarangan using HotCat

<div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div>எதை எதையோ எழுதிப் போது போக்குகிறோம். உலகமே பயனடையும் உன்னத தத்துவ சித்தாந்தங்களை அருளிய பெரியோர்களை ஏன் அவர்கள் சொந்த ஜயந்தி உற்சவத்தன்றாவது நினைக்கத் தவறுகிறோம்? <br/></div><br/></div>எல்லாரும் சொந்த ஜயந்தி கொண்டாட ஆரம்பித்துவிட்டார்கள். எனவே பெரும் தத்துவக் கொடைவள்ளல்களான மகான்களின் ஜயந்திகள் கேட்பாரற்றுப் போய்விட்டனவோ என்னவோ. எப்படியோ போகட்டும்.<br/><br/>மகான்களைப் பற்றிச் சிந்திப்பதால் நம் வாழ்க்கை மகத்துவம் பெறுகிறது. உயர்ந்த நிலையைப் பற்றிச் சிறிதாவது நம் மனம் எண்ணிப் பார்க்கிறது.<br/><br/></div>மூன்று பத்தாண்டுகள் சொச்சமே வாழ்ந்த இளைஞர் சாதித்ததுதான் எவ்வளவு!<br/><br/></div>காலடியில் மலர்ந்த கதிரவன் காலடியில் பல நூற்றாண்டுகள்!<br/><br/></div>இல்லை என்பதைப் பெரும் தத்துவம் ஆக்க பௌத்த மாத்யமிகம் முயன்ற பொழுது 'இருப்பது ஒன்று. அது உலகன்று. பிரம்மம். உலகம் அதன்மேல் காணும் தோற்ற மயக்கம். உயிர் எனத்தோன்றுவதும் உண்மையில் பிரம்மமே' என்ற 'இருக்கிறது என்னும் பெரும் தத்துவ முழுமையால்' மனித குலத்தை வென்றெடுத்தார் ஸ்ரீபகவத்பாதர்.<br/><br/>சூனியம் என்ற பாழிருளைக் கடிந்த சூரியன் ஆதிசங்கரர்.<br/><br/></div>ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர், ஸ்வாமி விவேகாநந்தர் ஆர்வங்களில் திளைத்த கல்லூரிக் காலத்தில் ஆதிசங்கரர் எனக்குப் பெரும் பிரமிப்பு. அவருடைய நூல்கள் பெரும் மயக்கம். அதுவும் திருச்சி மலைக்கோட்டையில் ஒரு நண்பன் இருந்தான். அவன் என் ஆர்வத்தைப் பார்த்துவிட்டுத் தன் வீட்டில் இருந்த பழைய ஸ்ரீராமகிருஷ்ணா மடப் பதிப்பு ஆங்கிலத்தில் Upadesa Sahasri, Tr by Swami Jagadananda அதை எனக்கே தந்து விட்டான்.<br/><br/></div>மொட்டை மாடியில் உட்கார்ந்துகொண்டு எவ்வளவு நாள்கள் அந்த நூலில் என்னை இழந்திருப்பேன்!<br/><br/></div>நவீன ஆய்வுகளின்படி உபதேச ஸாஹஸ்ரீ ஸ்ரீஆதிசங்கரரின் சொந்த நூலா? அல்லது பிற்காலத்தில் அவர் பேரில் சாற்றி வந்து சேர்ந்த ஒரு துணை நூலா? தெரியாது. ஆனால் நூல் அசல் அத்வைதம்.<br/><br/></div>அதில் ஒரு ப்ரகரணம் - கூடஸ்த அத்வய ஆத்ம போத ப்ரகரணம்.<br/><br/></div>ஒரு பிரஹ்மசாரி பையன் குருவிடம் அணுகிக் கேட்கிறான். அவனுக்கோ பெரும் அலுப்பு. ச என்ன இது! மீண்டும் பிறப்பு மீண்டும் இறப்பு. இடைப்பட்ட காலம் எல்லாம் துன்பம். சுகம் போல் தோன்றிப் பழிப்புக் காட்டிப் போகும் ஜிகினா இனிப்புகளின் தொல்லை வேறு...<br/><br/></div>'ஐயா! மாறி மாறிப் பிறந்து வரும் இந்த உலக இயல்பிலிருந்து எப்படி விடுதலை பெறுவது? உடல்தான் நான் என்ற எண்ணம் இருக்கிறது. உடல் துன்பம் எல்லாம் என்னை வருத்துகிறது. நனவு போதாது என்று கனவு. கனவில்லா தூக்கம் என்றால் மூர்ச்சை போட்டு மீண்டும் அடிப்பது போன்ற அவஸ்தை. போதுமய்யா இந்தத் தொல்லை. இதுதான் என் சொந்த இயல்பேவா? அப்படி என்றால் ஒன்றும் செய்ய இயலாது. அல்லது என் இயல்பு வேறா? அப்படி என்றால் கொஞ்சம் தெளிந்த காற்று வீசும் சுகம். கொஞ்சம் நம்பிக்கை பிறக்கிறது. சொல்லுங்கள் ஐயனே. நம்பிக்கையா? தீராவிதியா?<br/><br/></div>குரு - 'குழந்தாய்! கேள். உன் இயல்பு அல்ல அப்பா அது. நடுவில் ஏற்பட்ட ஒன்று.<br/><br/></div>'அப்படியா? அப்படி என்றால் ஏன் ஏற்பட்டது? என்ன காரணம்? எதனால் இது முடிவுக்கு வரும்? இந்தத் தொல்லை எப்பொழுது ஒழியும்? நான் எப்பொழுது என் சுயநிலை அடைவேன்? நோயாளிகள் ஸ்வஸ்தம் அடைவதைப் போன்று? நோயின் காரணம் எப்படி நீங்கும்?'<br/><br/></div>குரு - 'குழந்தாய்! காரணம் அவித்யை. வித்யை அதை முடிவுக்குக் கொண்டு வரும். மாறி மாறிச் சுழலும் இந்தத் துக்கம் எந்தக் காரணத்தால் சுற்றிக்கொண்டு இருக்கிறதோ அந்தக் காரணமான அவித்யை நீக்கப்பட்டால் நீ விடுதலை ஆகிவிடுவாய். பின் ஜனன மரணச் சுழலில் சிக்க மாட்டாய். நனவிலோ கனவிலோ எந்த நிலையிலும் சோகம் என்பது உன்னைத் தீண்டாது.'<br/><br/></div>'அந்த அவித்யை என்பது என்ன? அதன் அடிப்படை யாது? என்ன விஷயத்தினால் அதன் ஆட்சி? அந்த வித்யையாவது என்ன? அதனால் நான் எப்படி என் சொந்த இயல்பை அடைவேன்?'<br/><br/></div>குரு - 'ஸம்ஸாரச் சுழலில் சம்பந்தப் படாத அந்தப் பரம ஆத்மா நீ. ஆனால் நீயாகவே உன்னை ஸம்ஸாரச் சுழலில் மாட்டிக் கொண்டதாக மருள்கிறாய். அதே போல் நீ கர்த்தாவும் அன்று. அனுபவங்களை அனுபவிக்கும் போக்தாவும் அன்று. ஆனால் இதையெல்லாம் நீயாகவே உன்னை இப்படியெல்லாம் மயங்குகிறாய். நித்யமானவன் நீ. ஆனால் இறந்து போகும் உயிராக எண்ணிக் கவலை கொள்கிறாய். இதுதான் அவித்யை என்பது.'<br/><br/></div>அப்பாடி! காலை இளம் வெயில். சலசலக்கும் மரங்களில் சப்திக்கும் பறவைக் கூட்டம். கோயிலின் மேளம் போன்று எழுந்து வீசும் காற்று. அந்தக் கணம் இந்த வரிகள் என்னும் போன கதகதப்பு! இன்றும் புல்லரிப்பு!<br/><br/></div>நான் நித்யன்.... நான் இறக்கப் போகிறதில்லை.... இந்தத் துன்பங்கள் எல்லாம் நானாக மருண்ட அவித்யை.<br/><br/></div>இருளிரியச் சுடர் மணிகள் இமைக்கும் நெற்றியாய் கிழக்கில் விடியல்.<br/><br/></div>உச்சி வானில் ஒரு தோற்ற மயக்கம் - ஸ்ரீஆதிசங்கரரின் சின்முத்ரையும் அவரது கொவ்வைச் செவ்வாய் குமிண்சிரிப்பும் மட்டும் கண்ணுக்குப் படுவது போல்.!<br/><br/>* </div><div><br/></div><div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px"><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div>ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் அருளிய (?) ஹரிசரணாஷ்டகம் என்னும் ச்லோகத்தில் சில இடங்கள். ஏதோ பல தெய்வங்களுக்கும் ஸ்தோத்திரங்கள் இயற்றிய கணக்கில் எழுதினார் என்று சொல்ல முடியவில்லை. ஏன் இந்த வரிகளை முக்கியமாகப் போடுகிறார் என்பது யோசிக்க வேண்டியிருக்கிறது. <br/><br/></div>த்யேயம் வதந்தி சிவம் ஏவ ஹி கேசித் அன்யே <br/></div>சக்திம் கணேசம் அபரேது திவாகரம் வை | <br/></div>ரூபைஸ்து தைரபி விபாஸி யதஸ் த்வமேவ <br/></div>தஸ்மாத் த்வமேவ சரணம் மம சங்க பாணே || <br/><br/></div>சிவனைத்தான் தியானிக்க வேண்டும் என்று சிலர் சொல்லுகிறார்கள். சக்தியைத்தான் என்று வேறு சிலர். கணேசரைத்தான் என்றும், திவாகரனைத்தான் என்றும் சிலர் சொல்லுகிறார்கள். ஆனால் அவர்களின் ரூபங்கள் ஒளிர்வது எல்லாம் உண்மையில் உன் உருவங்கள் அல்லவா! எனவே உன்னையே சரணம் அடைகிறேன் என்னுடைய சங்கபாணியே! <br/><br/></div>வேதேஷு தர்ம வசனேஷு ததாகமேஷு <br/></div>ராமாயணேபி ச புராண கதம்பகே வா | <br/></div>ஸர்வத்ர ஸர்வவிதிநா கதிதஸ் த்வமேவ <br/></div>தஸ்மாத் த்வமேவ சரணம் மம சங்கபாணே || <br/><br/></div>வேதங்களில் பார்த்தாலோ, தர்ம சாத்திரங்களிலோ, அதைப் போல் ஆகம்ங்களிலோ, ராமாயணத்திலோ மற்றும் புராணக் கதம்பங்களிலோ எங்கு பார்த்தாலும், எப்படி அர்த்தம் பண்ணிப் பார்த்தாலும் எல்லா விதத்திலும் விதிக்கப்பட்ட வழியோ சங்கபாணியே! நீயே கதி என்பதுதான். எனவே உன்னையே சரணம் அடைகிறேன். <br/><br/></div>ஹரிசரணாஷ்டகம் ஸ்ரீஆதிசங்கரர் அருளியதுதானா? <br/><br/></div>அதவைத ரீதியாக சித்தாந்தம் செய்தவருக்கு எல்லா தெய்வங்களும் ஒன்று போல்தான் என்று போக வேண்டியவர் இங்கு பார்த்தால் சிலர் அந்தத் தெய்வம் சிலர் இந்தத் தெய்வம் என்பார்கள் ஆனால் அனைத்து தெய்வங்களும் ஹரியின் உருவங்களாகத்தான் விளங்குகின்றன என்று சொல்கிறார். மற்றும் வேதங்கள், தர்ம சாத்திரங்கள், புராணங்கள், ஆகமங்கள் என்று அனைத்தையும் விசாரித்தாலும் எல்லா இடத்திலும் எல்லா விதத்திலும் விதிக்கப் பட்டிருக்கும் கதிப் பேறு என்பது ஹரியின் சரணாரவிந்தம் என்று இவ்வளவு ஸுதிடமாகப் பாடுகிறார். மேலும் இந்த ச்லோகங்களின் கருத்து ஸ்ரீஆதிசங்கரர் தாம் இயற்றிய ப்ரஸ்தான த்ரய பாஷ்யங்களில் தம்முடைய ஊர்ஜிதமான கருத்துகளாகக் காட்டியிருப்பதற்கு மிகவும் ஒட்டிப் போகிறது.<br/><br/></div>தெரியவில்லை. உண்மையான அத்வைதம் என்பது அதன் மூல குரு சிஷ்ய கிரமத்தில் எப்படி அமைந்துள்ளது என்று பார்க்க வேண்டும். ஆக அத்வைதம் என்று பொதுவாகச் சொல்லப்படுவது அன்று ஸ்ரீஆதிசங்கரரின் சித்தாந்தம் என்று படுகிறது. <br/><br/></div><span style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">எனவேதான் உண்மையான ஸ்ரீஆதிசங்கரர் கண்ட அத்வைத சித்தாந்த சம்ப்ரதாயம் இன்னது என்பதை சான்றுத் தன்மையோடு ஆவணப் படுத்த வேண்டியது அவசியம். </span><br/><br/><span style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">* </span></div><div><br/></div><div><div class="gmail_extra" style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">ப்ரகரண கிரந்தங்களே அவர் எழுதியது சில அவர் பேரில் வந்தது சில என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் சொல்லுகின்றனர். உதாரணமாக விவேகசூடாமணி... சங்கரர் எழுதியதுதான் என்று நினைத்தேன். ஆனால் இல்லை என்கிறார்கள். அது இல்லை முக்கியம். <br/><br/></div><div class="gmail_extra" style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">அதாவது ப்ரஹ்ம சூத்திரங்கள், ஸ்ரீமத் பகவத் கீதை, உபநிஷதங்கள் ஆகிய ப்ரஸ்தான திரயங்களுக்கு (மூன்று முக்கிய ப்ரமாண நூல்களுக்கு) ஸ்ரீஆதிசங்கரர் எழுதிய பாஷ்யங்களும், வாழ்க்கையில் முதலில் அவர் பாஷ்யம் எழுதியதாகக் கூறப்படும் ஸ்ரீவிஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாமம், அதன் பாஷ்யமும் தெரிவிக்கும் கருத்து முடிவுகள்தாம் ஸ்ரீஆதிசங்கரரின் ஹ்ருதயத்தை உள்ளபடிக் கல்வெட்டாக்கி வைத்திருப்பது என்று நாம் அளவுகோல் வைத்துக்கொள்வது நியாயம். <br/><br/>அந்த அளவுகோலின் படி கருத்துகளில் ஒத்திசைவு உள்ள நூல்கள் பொதுவாக ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இயற்றியிருப்பதற்கான வாய்ப்பு இருக்கிறது என்றும் அந்த அளவுகோலுக்கு முற்றிலும் மாறான கருத்துகளும், முரணான கருத்துகளும் உடைய நூல்களை ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இயற்றாமல் பின் நூற்றாண்டுகளில் வந்த குருமார்கள் சமுதாய பண்பாட்டு நிலைகளின் கருத்து மாற்றங்கள் காரணமாகத் தாம் எழுதி, அவை அடுத்து வந்தோரால் பொதுவாக சங்கரர் என்ற பேரில் சேர்த்துக் கணக்கிட்டிருக்க வேண்டும் என்று படுகிறது. பாரபட்சமற்ற ஆய்வுகள்தாம் தெளிவை இந்த விஷயத்தில் நல்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். <br/><br/>* </div><div class="gmail_extra" style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px"><br/></div><div class="gmail_extra" style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் சான்று மிக்கதாகக் கொண்ட புராணம் புராணங்களில் பழமை மிக்கதான ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம். <div><br/></div><div>அந்தப் புராணத்தில் விஷ்ணு பக்தன் என்பவன் யார்? என்னும் கேள்விக்குப் பதில் </div><div><br/></div><div>"தன் தர்மத்தில் வழுவாமல் நிற்பவனாய், </div><div>நண்பன், எதிரி ஆகியோரின் நெறிகளில் </div><div>விருப்போ வெறுப்போ இன்றிச் </div><div>சம மதியை உடையவனாய், </div><div>எள்ளளவும் திருட்டு இல்லாதவனாய், </div><div>சிறிதும் பிறரைத் துன்புறுத்தாதவனாய், </div><div>நிலை பெற்ற மனத்தை உடையவனாய் </div><div>இருப்பவன் எவனோ </div><div>அவனே விஷ்ணு பக்தன்." </div><div><br/></div><div>(ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம், 3 - 7- 20) </div><div><br/></div><div>* </div><div><br/></div><div>விஷ்ணு புராண ச்லோகத்தின் பொருளில் ஊன்றிக் கவனிக்க வெண்டிய அம்சம் என்னவென்றால் - தன் தர்மத்தில் ஒருவன் ஊன்றி நிலையாக நிற்கும்போதும் நண்பன், எதிரி ஆகியோருடைய நெறிகளில் விருப்பையோ வெறுப்பையோ ஒருவன் கொள்ளக்கூடாது என்பது. <div><br/></div><div>அதாவது சமய நெறிகளும் சமரஸவாதமும் என்னும் கட்டுரையில் நான் கூறியிருக்கும் கருத்தான We agree to differ என்னும் பண்பட்ட சம்பாஷ்ணையின் அடிப்படைக்கு ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் காலத்திற்கு முன்பிருந்தே சான்றான புராணமாகிய ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணத்தின் கருத்து வலு சேர்க்கிறது. </div><div><br/></div><div>* </div></div><div><br/></div><div>கேடுகள் அனைத்திற்கும் காரணம் <div>எனவே சங்கல்பம் அனைத்தையும் விடுக. </div><div>வாழும் போதே கைவல்யம் </div><div>உடல்பிரிந்த பின்னும் கைவல்யம் ஆகும். </div><div>பேதத்தைக் கொஞ்சம் பார்க்கும் நப்பாசை </div><div>பெருத்த பயத்தில் கொண்டு முடியும் </div><div>என்றுரைக்கும் யஜுர் வேதம். </div><div><br/></div><div>(விவேக சூடாமணி) (மொழிபெயர்ப்பு - என்னுடையது)</div><div><br/></div><div>* </div><div><br/></div><div>The ultimate attainment is Advaita <div>Not knowing this, </div><div>should I suffer </div><div>More and more in mind, </div><div>being torpid </div><div>like the dull-heads </div><div>Swayed by the ghost of I ? </div><div>Oh Thee! </div><div>who are Pure </div><div>and the Total Whole, </div><div>Out and out against all blemishes, </div><div>Limitless, </div><div>Ever in the self-nature, </div><div>Never becoming alien </div><div>to the bliss and power </div><div>of the intrinsic Self-nature, </div><div>Thee! </div><div>who art the One, </div><div>flourishing </div><div>in the fructified Grace! </div><div><br/></div><div>-- Tr by myself of Thayumanavar's song. </div><div><br/></div><div><br/></div><div>the original -- </div><div><br/></div><div>அத்வைதம் பெறும் பேறு </div><div>என்று அறியாமல் </div><div>யான் எனும் பேய் அகந்தையோடு </div><div>மத்தமதியினர் போல </div><div>மனம் கிடப்ப </div><div>இன்னமின்னம் வருந்துவேனோ? </div><div>சுத்தபரி பூரணமாய், </div><div>நின்மலமாய், </div><div>அகண்டிதமாய்ச் </div><div>சொரூபானந்தச் சக்திகள்</div><div>நீங் காதவணம் தன்மயமாய், </div><div>அருள்பழுத்துத் </div><div>தழைத்த ஒன்றே! </div><div><br/></div><div>*** </div><div><br/></div></div></div></div></div>

[[பகுப்பு:ஸ்ரீரங்கம் வி மோகனரங்கன்]]
[[பகுப்பு:Srirangam V Mohanarangan]]

பௌராணிகர்கள் 2

2015-06-10T10:20:58Z

Srirangam V Mohanarangan: added Category:Srirangam V Mohanarangan using HotCat

<div><div><div><div><div><div><div><div><div>பௌராணிகர்களில் எத்தனை பேர் இவ்விதம் புராணங்களின் உள் அர்த்தங்களை உள்ளபடித் தாமும் உணர்ந்து, சொல்லும் போது பிறருக்கும் உணர்த்த வல்லவர்களாய் இருந்துள்ளனர் என்று யோசித்தால் இருக்கலாம் இல்லை என்றுதான் நினைக்க வேண்டியுள்ளது. ஆயினும் மக்களுக்குப் பல விஷயங்களைப் பற்றியும் சாவகாசமாக கூடியமர்ந்து ஆன்மிக மன நிலையுடன் சிந்தித்துப் பார்க்கும் வாய்ப்புகளை புராணப் பிரவசனங்கள் தந்து வந்திருக்கின்றன என்பதும் உண்மை. கதை வடிவம், ஸிம்பாலிஸம் என்னு அமைப்பிலேயே பெரும் தத்துவ அர்த்தங்களை மக்களின் மனத்தில் புகுத்திவிடும் வல்லமை புராணங்களுக்கும், பொதுவாக பௌராணிகர்களுக்கும் இருந்து வந்திருக்கிறது.<br/><br/>இந்த முழு உலகையும் பகவானின் சரீரமாக நினைத்துப் பார்க்கும் உன்னதப் பயிற்சியை அவை தர முயன்றுள்ளன. இந்த அம்சத்தை நமது தற்கால கல்வி இனிமேல்தான் எட்ட வேண்டிய நிலையில் இருக்கிறது. உதாரணத்திற்கு புராணங்களில் திலகமான ஸ்ரீமத் பாகவத புராணத்தில் பகவானைப் பூஜிப்பதாகிய கிரியா யோகம் பற்றி வினவும் சந்தர்ப்பத்தில் பூஜைக்குரிய ஸ்ரீவிஷ்ணுவின் உருவமாக எப்படி நினைக்க வேண்டும் என்று கடைசிப் பகுதியான பன்னிரண்டாவது ஸ்கந்தம் விளக்குகிறது -<br/><br/></div>பூஜை அறையில் வைக்கப்பட்டிருக்கும் விக்கிரகம் அன்று வணங்கப்படுவது. உண்மையில் பிரபஞ்ச மயமாக இருக்கும் விராட் விக்கிரகம்தான் வணங்கப்படுவதாம். அந்த விராட் விக்கிரகம் எதனால் ஆனது?<br/><br/>சேதனர்கள் என்னும் ஜீவர்களின் முழுமையும் சேர்ந்து ஒரு பெரிய சரீரம் என்று கருதினால் அந்தச் சரீரத்தில் இருக்கும் ஆத்மாவாக நாராயணன் இருக்கிறார். அவருடைய உருவமாக, அவர் மயமாகவே இருப்பது இந்த விராட் விக்கிரகம். அந்த விராட் விக்கிரகத்தில் மூன்று லோகங்களும் காணப்படுகின்றன. அனைத்து இந்திரியங்கள், பஞ்ச மகா பூதங்கள் இவற்றின் மயமாகவே இருக்கிறது அந்த விராட் விக்கிரகம். மாயை, சூத்திரம், மஹத், அகங்காரம், ஐந்து தன்மாத்திரைகள் ஆகிய ஒன்பது தத்துவங்களால் ஆனது அந்த விரட் விக்கிரகம். இதுதான் விராட் புருஷனின் நாராயண ரூபம். விராட் விராட் என்றால் பிரபஞ்ச முழுமையானது என்று பொருள். இனி இந்த விராட் என்பதற்கு பாதங்கள் முதலிய வெவ்வேறு அங்கங்கள் என்ன என்று பார்ப்போம்.<br/><br/></div>பூமிதான் பாதங்கள். த்யு லோகம் என்னும் விண் என்பதுதான் சிரம். ஆகாயம் என்பது நாபி. சூரியன் தான் கண்கள். வாயு மூக்குகள். திக்குகள்தாம் காதுகள். பிரஜாபதியைக் குறியாக உடைய அந்த விராட்டிற்கு மரணம் என்னும் மிருத்யுதான் அபானம். லோகபாலர்கள் அவருடைய கைகள். சந்திரன் மனம். யமன் புருவங்கள். லஜ்ஜை மேலுதடு. லோபம் கீழுதடு. சந்திரிகை பற்கள். பிரமம் சிரிப்பு. மரங்கள் உரோமங்கள். மேகங்கள் விராட்டினுடைய தலைமயிர்கள்.<br/><br/></div>இந்த நாராயண ரூபன் ஜீவ சைதன்யமாகிய சோதியையே தமது மார்பில் கௌஸ்துப மணியாக தரிக்கிறார். அந்த சோதியின் பிரபையாகிய ஒளியைத் தமது மார்பில் ஸ்ரீவத்ஸம் என்னும் மச்சமாக தரிக்கிறார். பலதரப்பட்ட குணங்களாகிய மாயையை வனமாலை என்று கழுத்தில் அணிகிறார். அவருடைய பீதாம்பரம் சந்தங்களால் ஆன வேதம். மூன்று மாத்திரைகள் அளவுள்ள பிரணவம் என்பது அவர் அணிந்திருக்கும் உபவீதமாகிய பிரம்ம ஸூத்திரம்.<br/><br/></div>சாங்கியமும், யோகமும் அவர் காதுகளில் மகர குண்டலங்கள். சர்வ லோகங்களுக்கும் அபயம் அளிக்கும் பிரம்ம லோகமானது அவருடைய தலைப்பகுதி. வெளிப்படாத பிரபஞ்ச உள்ளிருப்பான அவ்யாகிருதம் என்பதே அவர் அமரும் ஆசனமாகிய அனந்தன் என்னும் சேஷன். தர்மம், ஞானம் என்பவற்றுடன் கூடிய சத்துவ குணமே அவருடைய ஆசனத்தைத் தாங்கும் பத்மம்.<br/><br/>ஓஜஸ், ஸஹஸ், பலம் இவற்றால் ஆன பிராணன் என்பதையே கதையாக தரிக்கிறார். நீர் என்னும் தத்துவமே அவருடைய சங்கம். தேஜஸ் தத்துவமே சக்கிரம். ஆகாய தத்துவமே அவருடைய குற்றம் அற்ற நந்தகம் என்ற கத்தி. கத்தியின் உறை தமோகுணம். கால ரூபமே சார்ங்கம் என்னும் வில். கர்ம வினைத் தொகுதிகளே சரங்கள் அடங்கிய அம்பறாத் தூணி. இந்திரியங்களே அம்புகள். கிரியா சக்தியுடன் கூடிய மனமே இவருடைய தேர். தன்மத்திரைகளே இந்தத் தேரின் வெளி வடிவம்.<br/><br/>வரத்தை அளிக்கும் கை முத்திரை வரதானம். அபயம் அளிக்கும் முத்திரை அபயப் பிரதானம். சூரிய மண்டலமே பூஜை செய்யும் இடம்.<br/><br/></div>ஞானம், ஐஸ்வர்யம், யசஸ் (மெய்ப்புகழ்), தர்மம், ஸ்ரீ, வைராக்கியம் என்னும் பகம் என்னும் ஆறு குணங்கள் கொண்டவர் பக + வான், பகவான் ஆகிறார். அவருக்கு ஐஸ்வரியம், ஸ்ரீ, ஜ்ஞானம், வைராக்கியம் என்பன விளையாட்டாக ஏந்தியுள்ள பத்மம். தர்மம் சாமரம். யசஸ் என்பது விசிறி.<br/><br/></div>எங்கும் பயமற்ற வைகுண்டம் அவருடைய குடை.<br/><br/>ரிக் வேதம், யஜுர் வேதம், சாம வேதம் ஆகிய வேதமயமாகிய கருடன் யக்ஞ புருஷனாகிய பகவானை ஏந்தி வருகிறார் என்று நினைக்க வேண்டும்.<br/><br/>பரமாத்மாவான ஹரியின் அழிவற்ற சக்திதான் பகவதியாகிய லக்ஷ்மி.<br/><br/>பாஞ்சராத்திர ஆகம ரூபர்தான் விஷ்வக்ஸேனர். அந்தப் பகவானின் நான்கு வடிவங்கள் வாசுதேவன், சங்கர்ஷணன், பிரத்யும்னன், அநிருத்தன். அத்யாத்மத்தில் அவரே விச்வன், தைஜஸன், பிராஜ்ஞன், துரீயன். படைத்தல் காத்தல் அழித்தல் ஆகிய மூன்றையும் செய்பவராக இருந்தும், பரமாத்ம அனுபவத்தில் ஈடுபட்டவர்களால் ஆத்மாவாகக் காணப்பட்டவர் ஆகிறார்.<br/><br/></div>ஹே கிருஷ்ணனே! அர்ஜுனனின் தோழனே! யாதவரில் சிறந்தோனே! பூமிக்குத் துரோகம் செய்யும் அரசர்களின் வம்சங்களுக்கு (வம்சம் - மூங்கில்) அக்கினி போன்றவரே! குறையாத வீரியம் உடையோய்! கோவிந்தா! கோபிகளாலும் நாரதர் முதலிய அந்தரங்க பக்தர்களாலும் சூழப்பட்டு கானம் செய்யப்பட்ட பரிசுத்தமான கீர்த்தியை உடையவரே! கேட்பதற்கே மங்களமான சரிதத்தை உடையவரே! பக்தர்களைக் காக்க வேண்டும் ஐயா!<br/><br/></div>என்று விடியற்காலத்தில் எவன் எழுந்திருந்து பரிசுத்தனாக, பகவனிடத்தில் செலுத்திய சித்தம் கொண்டவனாய் இந்த மகா புருஷ விராட் வடிவத்தை ஜபிப்பானோ அவனுடைய இதய குகையில் பிரகாசிக்கின்ற பிரஹ்மத்தை அறிந்துகொண்டு விடுகிறான்.<br/><br/>*<br/><br/></div>
இவ்வாறு அகில பிரபஞ்சத்தையும் ஒரே தத்துவ வடிவாகக் கண்டு போற்றுதல்தான் உண்மையில் நாராயண வழிபாடு என்னும் அரிய பெரிய கருத்தை எவ்வளவு அழகாக புராணங்களால் குறியீடுகளின் மூலம் காட்டிவிட முடிகிறது! இந்த அளவிற்கு தத்துவ செறிவான உள்கருத்துகளை பௌராணிகர்கள் பலர் அந்நாளில் மிகவும் முயன்று மக்களுக்குப் பொதுவில் அமர்ந்து விளக்கியதன் காரணமாகத்தான் பாரதம் ஆன்மிகச் செழுமை உடையது என்ற கீர்த்தி ஏற்பட வாய்ப்பானது. இன்றும் இவ்வண்ணம் தத்துவச் செறிவுகளை ஆழ்ந்து விளக்குவதில் மிகுந்த முனைப்பு காட்டி வரும் பௌராணிகர் என்று சொன்னால் ஸ்ரீகிருஷ்ண பிரேமி அவர்களைச் சொல்ல முடியும்.<br/><br/>***

[[பகுப்பு:ஸ்ரீரங்கம் வி மோகனரங்கன்]]
[[பகுப்பு:Srirangam V Mohanarangan]]

பௌராணிகர்கள் 1

2015-06-10T10:19:47Z

Srirangam V Mohanarangan: added Category:Srirangam V Mohanarangan using HotCat

<div><div><div><div><div>புராணம் என்ற வார்த்தை தொன்மை, பழமை, முற்காலம், ஆதிகாலம் என்றெல்லாம் அர்த்தம் தருகிறது. பொதுவாக பழங்கால சரிதங்கள், கதைகள், வழிவழியாக வரும் ஆக்கியானங்கள் என்பதைப் புராணம் என்ற சொல் குறிக்கிறதாகச் சொல்லலாம். நிருக்தம் புராணம் என்பதை புரா+நவம் என்று காட்டுகிறது. அதாவது காலத்துக்குக் காலம் சொல்லாடலால் புதுப்பிக்கப்பட்டு வரும் பழங்கால சங்கதிகளுக்கு புராணம் என்று பொருள் என்றும் இருக்கலாம்.<br/><br/></div>புராணம் என்பது ஐந்து இலக்கணங்கள் உடையது என்று ஒரு சொலவு இருக்கிறது. புராணம் பஞ்ச லக்ஷணம். உற்பத்தி, பிரளயம், வம்சங்களின் கதை, மன்வந்தரங்களின் கதைகள், வம்சங்களைப் பற்றிய தொடர்ச்சியான செய்திகள் என்பன அந்த ஐந்து இலக்கணங்கள். பத்து இலக்கணங்கள் என்ற கணக்கும் உண்டு, இன்னும் விரிவான தலைப்புகளில் பழம் வரலாறுகள், கதைகள், கலைகளைப் பற்றிய விஷயங்கள், சமய அனுஷ்டானங்கள், சிற்பக் கலை நுணுக்கங்கள், பல தீர்த்த நிலைகளின் செய்திகள், அவதார புருஷர்களின் கதைகள், தத்துவ உபதேசங்கள் என்று விரிவான ஒரு கல்விக் கழகமாகவே புராணம் என்பது அந்தக் காலத்தில் இயங்கி வந்துள்ளது.<br/><br/>அது கொடுப்பது கல்வி இல்லை. வெறும் நம்பிக்கைகளின் உற்பத்திக் களம் என்று புராணங்களை முற்றிலும் தள்ளுபடி பண்ணும் பெரியோர்களும் அந்தக் காலம் தொட்டே இருந்து வந்திருக்கின்றனர். பொது ஜனங்களுக்குப் பண்பாடு ரீதியான அடக்கம் கீழ்ப்படிதல் முதலியன ஏற்படுத்தும் கேந்திரம்தான் புராணம் என்றும் சிலர் கருதி வந்துள்ளனர். சமீப காலத்தில் வந்துள்ள சுவாமி தயாநந்தர் ஆரிய சமாஜத்தை நிறுவியவர், புராணத்தைக் கிட்டவே கொண்டு வராதே என்ற கடும் கொள்கையை உடையவராய் இருந்தார்.<br/><br/></div>இவர்கள் சொல்வதற்கெல்லாம் காரணங்கள் இருப்பினும், புராணங்களைப் பெரும் சான்றுகளாய் முக்கியமான கருத்து நிர்ணயங்களுக்குக் கொள்ள முடியாது என்றாலும், அவ்வளவு லேசில் புராணங்களில் வந்து சேர்ந்துள்ள பழம் செய்திகளைக் கருதாமலேயே விட்டு விடுதலும் அறிவுடைமை ஆகாது. காரணம் பெரும் வித்வான்களுக்கு என்று தரப்படும் நூல்களில் பல சாதாரணமான அன்றாட விஷயங்கள், அவ்வளவாக முக்கியத்துவம் இல்லை என்று கருதப்பட்ட விஷயங்கள் பல புராணங்களில் துல்லியமான மொழியாடலில் இல்லையென்றாலும் ஒரு வித கற்பனை கலந்த சொற் சித்திரங்களில் தரப்படுகின்றன. எனவே புராணங்களில் பரிச்சயம் என்பது ஒருவருக்கு முழுமையான சித்திரத்தைப் பெற உதவியாய் இருக்கிறது.<br/><br/>மேலும் வேதங்களின் அர்த்தங்கள் சிலவற்றை நன்கு விளங்கிக்கொள்ள புராணங்கள், இதிகாசங்கள் எல்லாம் விளக்க உதவி நூல்கள் என்றும் கருதப்பட்டன. புராணங்களில், பாகவத புராணம் என்பது பெரும்பாலும் தன்னளவிலேயே முழுமையான பொது மக்களுக்கான வேதாந்த சாத்திரமாகவே கருதப்பட்டது. இன்றும் அதைப் படித்தால் அதனுடைய கவிதை எழிலும், ஆன்மிக நலமும், அரும் வேதாந்த பொருள் நிறைந்த சொல்லாடல்களும் சேர்ந்து வழிவழியான கருத்து சரிதான் என்று நம்மை நினைக்க வைக்கிறது.<br/><br/></div>மொத்தத்தில் மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கையின் அம்சங்களிலிருந்து, அரசாட்சி, பொருளாதாரம், சிற்பம், கட்டடக்கலைகள், நாட்டியம், இசை, மந்திர தந்திரங்கள், வழிவழியான வாழ்வியல் போதனைகள், பல தேசங்கள், கிராமங்கள், நதிகள், காடுகள் ஆகியவற்றைப் பற்றிய மக்களின் வழக்காறுச் செய்திகள் என்பன எல்லாம் சேர்ந்து புராண படனம் என்பதையே அந்தக் காலம் தொட்டே பெரும் பொது மக்களின் கல்வி நிலையம் என்று ஆக்கி வைத்திருக்கிறது.<br/><br/>பெரும்பாலும் புராணங்கள் பொதுவில் தெருக்களில், பொது திடல்களில் கோவில்களில்தான் நடத்தப்பட்டு வந்திருக்கின்றன. இத்தகைய புராணங்கள் பெரும் புராணங்கள் பதினெட்டும், உபபுராணங்கள் பதினெட்டும் என்ற கணக்கில் வந்துள்ளன. பதினெண் புராணங்களிலும் சேர்ந்து மொத்தம் சுமார் நான்கு லக்ஷம் கிரந்தக் கணக்கு இருப்பதாக ஸ்ரீமத் பாகவதம் சொல்லுகிறது. ஒரு கிரந்தம் என்பது உயிர் உயிர்மெய் எழுத்துகள் 32 கொண்ட கணக்கின் அலகு. நான்கு லக்ஷம் கிரந்தங்கள் என்றால் நான்கு லக்ஷத்தை 32 ஆல் பெருக்கிய அளவு எழுத்துக் கணக்கு என்று ஆகிறது. இதையெல்லாம் இன்றைய கணினி யுகத்தில் துல்லியமாகக் கணக்கிட்டிருக்கிறார்களா தெரியாது. ஒரு வேளை செய்திருக்கலாம்.<br/><br/>இத்தகைய பெரும் நூல் தொகுதிகளைக் கூடிய வரையில் பரிச்சயம் செய்து கொண்டு, இதிகாசங்களையும் நன்கு கற்றவர்களாய், மக்களிடையில் இவற்றை இசைப் பாடல், வாத்தியங்களுடன் கலந்து கதை காலக்ஷேபங்களாய் நிகழ்த்தியவர்களுக்குப் பெயர் பௌராணிகர்கள். புராணங்களைச் சார்ந்து தங்கள் கதைப் பொழிவுகளைச் செய்தவர்கள் என்று பொருள். இப்படிப் பட்டவர்களே மக்களுக்கும் சாத்திரங்களுக்கும் கோவில்களுக்கும் மத நிறுவன அமைப்புகளுக்கும் அரசியல் ஆட்சி அமைப்புகளுக்கும் மத்தியில் வேலை என்று அமர்த்தப்படாத பண்பாட்டுப் பிரசாரகர்களாய் இருந்திருக்கிறார்கள். புராணங்களைக் கொண்டு இவர்கள் சொல்வதோடு சேர்த்து அங்கங்கே பல பக்தர்கள் நிலவும் மொழிகளில் யாத்த பாடல்களையும், கீர்த்தனைகளையும் இசையுடன் அமைத்து நாட்டின் பல பகுதிகளிலும், பட்டி தொட்டிகளிலும். கோவில் இருக்கும் இடங்களிலெல்லாம் சென்று தங்கள் கதை நிகழ்த்துகளை ஒரு வாரம் பத்து நாள், ஒரு மாதம் என்று தொடர்ந்து நடத்தி வந்ததன் மூலம் பாரதம் என்ற பண்பாட்டு மெய்மையை அக்காலம் முதற்கொண்டே மக்களின் உணர்வில் நிறுவி வந்துள்ளனர்.<br/><br/>இன்றைய கல்வி விஞ்ஞானப் பெருக்கம் என்பதை வைத்துப் பார்க்கும் பொழுது இதனால் மூட நம்பிக்கைகள்தாமே பெருகின என்ற வாதம் எழுந்தாலும், அன்றைய நிலையில் பௌராணிகர்களால் விளைந்த பண்பாட்டு ஒற்றுமையை அலட்சியம் செய்ய முடியாது. பைசா இல்லாமல் இலவசமாக செய்யப்பட்ட தகவல் சேவை, பண்பாட்டு போதனை என்ற விதத்தில் மக்களின் மன வாழ்க்கையையும் கட்டிக் காப்பதில் இவர்களின் பங்கு குறிப்பிடத் தக்கது. அங்கங்கே இருந்த செல்வந்தர்களும், மக்களிடையே தட்டு எடுத்து வசூலிக்கப்பட்ட பணமுமே இவர்களுக்கு சன்மானமாக வழங்கப்பட்டு வந்திருக்கிறது.<br/><br/>ஆயிரக் கணக்கான ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இவ்வாறு நிறுவனம் ஆக்கப்படாத ஒரு பிரிவினர் தொடர்ந்து இவ்வண்ணம் பொதுஜனக் கல்வி என்னும் தளத்தில் இயங்கி வந்திருப்பதை நன்கு ஆவணப் படுத்த வேண்டும். ஏற்கனவே சில முயற்சிகள் நடைபெற்றிருப்பினும், இன்றைய பல்லூடக வசதிகள் இன்னும் இத்தகைய ஆவண முயற்சியைச் சிறப்பாக ஆக்கக் கூடும்.<br/><br/>எனக்கு நினைவு தெரிந்த வரையில் பல பௌராணிகர்களைக் கேட்ட நினைவு. சேங்காலிபுரம் அனந்தராம தீக்ஷிதர், மஞ்சக்குடி ராஜகோபால சாத்திரிகள் என்று நினைவு,  எம்பார் விஜயராகவாசாரியார், நீடாமங்கலம் கிருஷ்ணமூர்த்தி பாகவதர் (இவருடையது மிகவும் சிறப்பான இயல் இசை நாடகப் பாங்கு மிளிரும் பொழிவுகள்),இன்னும் சிலர். நம் காலத்தில் மிகச் சிறப்பாக பௌராணிக சேவையைச் செய்யும் பெரியவர் ஸ்ரீகிருஷ்ண பிரேமி அவர்கள். சமீப காலத்தில் இலக்கிய சொற்பொழிவுகளாய் ஆக்கியவர்கள் வாரியார், புலவர் கீரன், புலவர் ராதாகிருஷ்ணன் இன்னும் பலர்.<br/><br/></div>பழங்காலத்தில் இரு நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன் இருந்தவர்கள் குறித்து உ வே சா அவர்களின் என் சரித்திரம், மீனாட்சி சுந்தரம் பிள்ளை பற்றிய சரித்திரம் ஆகிய நூல்களில் சில குறிப்புகள் உண்டு, இன்னும் பல வழிகளில் தகவல்களை ஒருங்கு திரட்டுவது நன்றாக இருக்கும்.<br/><br/></div>
அவரவர்களுக்கு நினைவுக்கு வந்தனவற்றை நவின்றாலே அதுவே சிறந்த ஆவண முயற்சியாக ஆகலாம். இதே போல் அயலகத் தமிழர்களின் சமுதாயங்களில், அயலக இந்தியர்களின் அனுபவங்களில், எத்தகைய முயற்சிகள் இருந்து வந்தன என்பதையும் பார்த்தால் இன்னும் முழுமையான படம் நமக்குக் கிடைக்கலாம்.<br/><br/>***

[[பகுப்பு:ஸ்ரீரங்கம் வி மோகனரங்கன்]]
[[பகுப்பு:Srirangam V Mohanarangan]]

சத்சங்க மஹிமை 3

2015-06-10T10:15:33Z

Srirangam V Mohanarangan: added Category:ஸ்ரீரங்கம் வி மோகனரங்கன் using HotCat

சத்சங்க மஹிமை 3

2015-06-10T10:14:27Z

Srirangam V Mohanarangan: சத்சங்கத்தின் நன்மைகள் கல்யாணி மாமி

சத்சங்க மஹிமை 2

2015-06-10T10:08:02Z

Srirangam V Mohanarangan: added Category:ஸ்ரீரங்கம் வி மோகனரங்கன் using HotCat

சத்சங்க மஹிமை 2

2015-06-10T10:07:35Z

Srirangam V Mohanarangan: சத்சங்கத்தின் நன்மைகள்

சத்சங்க மஹிமை 1

2015-06-10T10:04:38Z

Srirangam V Mohanarangan: added Category:ஸ்ரீரங்கம் வி மோகனரங்கன் using HotCat

சத்சங்க மஹிமை 1

2015-06-10T10:04:16Z

Srirangam V Mohanarangan: சத்சங்கத்தின் நன்மைகள்

பகவத்பாத ஸ்ரீஆதிசங்கரரின் ஜயந்தி - சில சிந்தனைகள்

2015-06-10T09:56:29Z

Srirangam V Mohanarangan: added Category:ஸ்ரீரங்கம் வி மோகனரங்கன் using HotCat

<div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div>எதை எதையோ எழுதிப் போது போக்குகிறோம். உலகமே பயனடையும் உன்னத தத்துவ சித்தாந்தங்களை அருளிய பெரியோர்களை ஏன் அவர்கள் சொந்த ஜயந்தி உற்சவத்தன்றாவது நினைக்கத் தவறுகிறோம்? <br/></div><br/></div>எல்லாரும் சொந்த ஜயந்தி கொண்டாட ஆரம்பித்துவிட்டார்கள். எனவே பெரும் தத்துவக் கொடைவள்ளல்களான மகான்களின் ஜயந்திகள் கேட்பாரற்றுப் போய்விட்டனவோ என்னவோ. எப்படியோ போகட்டும்.<br/><br/>மகான்களைப் பற்றிச் சிந்திப்பதால் நம் வாழ்க்கை மகத்துவம் பெறுகிறது. உயர்ந்த நிலையைப் பற்றிச் சிறிதாவது நம் மனம் எண்ணிப் பார்க்கிறது.<br/><br/></div>மூன்று பத்தாண்டுகள் சொச்சமே வாழ்ந்த இளைஞர் சாதித்ததுதான் எவ்வளவு!<br/><br/></div>காலடியில் மலர்ந்த கதிரவன் காலடியில் பல நூற்றாண்டுகள்!<br/><br/></div>இல்லை என்பதைப் பெரும் தத்துவம் ஆக்க பௌத்த மாத்யமிகம் முயன்ற பொழுது 'இருப்பது ஒன்று. அது உலகன்று. பிரம்மம். உலகம் அதன்மேல் காணும் தோற்ற மயக்கம். உயிர் எனத்தோன்றுவதும் உண்மையில் பிரம்மமே' என்ற 'இருக்கிறது என்னும் பெரும் தத்துவ முழுமையால்' மனித குலத்தை வென்றெடுத்தார் ஸ்ரீபகவத்பாதர்.<br/><br/>சூனியம் என்ற பாழிருளைக் கடிந்த சூரியன் ஆதிசங்கரர்.<br/><br/></div>ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர், ஸ்வாமி விவேகாநந்தர் ஆர்வங்களில் திளைத்த கல்லூரிக் காலத்தில் ஆதிசங்கரர் எனக்குப் பெரும் பிரமிப்பு. அவருடைய நூல்கள் பெரும் மயக்கம். அதுவும் திருச்சி மலைக்கோட்டையில் ஒரு நண்பன் இருந்தான். அவன் என் ஆர்வத்தைப் பார்த்துவிட்டுத் தன் வீட்டில் இருந்த பழைய ஸ்ரீராமகிருஷ்ணா மடப் பதிப்பு ஆங்கிலத்தில் Upadesa Sahasri, Tr by Swami Jagadananda அதை எனக்கே தந்து விட்டான்.<br/><br/></div>மொட்டை மாடியில் உட்கார்ந்துகொண்டு எவ்வளவு நாள்கள் அந்த நூலில் என்னை இழந்திருப்பேன்!<br/><br/></div>நவீன ஆய்வுகளின்படி உபதேச ஸாஹஸ்ரீ ஸ்ரீஆதிசங்கரரின் சொந்த நூலா? அல்லது பிற்காலத்தில் அவர் பேரில் சாற்றி வந்து சேர்ந்த ஒரு துணை நூலா? தெரியாது. ஆனால் நூல் அசல் அத்வைதம்.<br/><br/></div>அதில் ஒரு ப்ரகரணம் - கூடஸ்த அத்வய ஆத்ம போத ப்ரகரணம்.<br/><br/></div>ஒரு பிரஹ்மசாரி பையன் குருவிடம் அணுகிக் கேட்கிறான். அவனுக்கோ பெரும் அலுப்பு. ச என்ன இது! மீண்டும் பிறப்பு மீண்டும் இறப்பு. இடைப்பட்ட காலம் எல்லாம் துன்பம். சுகம் போல் தோன்றிப் பழிப்புக் காட்டிப் போகும் ஜிகினா இனிப்புகளின் தொல்லை வேறு...<br/><br/></div>'ஐயா! மாறி மாறிப் பிறந்து வரும் இந்த உலக இயல்பிலிருந்து எப்படி விடுதலை பெறுவது? உடல்தான் நான் என்ற எண்ணம் இருக்கிறது. உடல் துன்பம் எல்லாம் என்னை வருத்துகிறது. நனவு போதாது என்று கனவு. கனவில்லா தூக்கம் என்றால் மூர்ச்சை போட்டு மீண்டும் அடிப்பது போன்ற அவஸ்தை. போதுமய்யா இந்தத் தொல்லை. இதுதான் என் சொந்த இயல்பேவா? அப்படி என்றால் ஒன்றும் செய்ய இயலாது. அல்லது என் இயல்பு வேறா? அப்படி என்றால் கொஞ்சம் தெளிந்த காற்று வீசும் சுகம். கொஞ்சம் நம்பிக்கை பிறக்கிறது. சொல்லுங்கள் ஐயனே. நம்பிக்கையா? தீராவிதியா?<br/><br/></div>குரு - 'குழந்தாய்! கேள். உன் இயல்பு அல்ல அப்பா அது. நடுவில் ஏற்பட்ட ஒன்று.<br/><br/></div>'அப்படியா? அப்படி என்றால் ஏன் ஏற்பட்டது? என்ன காரணம்? எதனால் இது முடிவுக்கு வரும்? இந்தத் தொல்லை எப்பொழுது ஒழியும்? நான் எப்பொழுது என் சுயநிலை அடைவேன்? நோயாளிகள் ஸ்வஸ்தம் அடைவதைப் போன்று? நோயின் காரணம் எப்படி நீங்கும்?'<br/><br/></div>குரு - 'குழந்தாய்! காரணம் அவித்யை. வித்யை அதை முடிவுக்குக் கொண்டு வரும். மாறி மாறிச் சுழலும் இந்தத் துக்கம் எந்தக் காரணத்தால் சுற்றிக்கொண்டு இருக்கிறதோ அந்தக் காரணமான அவித்யை நீக்கப்பட்டால் நீ விடுதலை ஆகிவிடுவாய். பின் ஜனன மரணச் சுழலில் சிக்க மாட்டாய். நனவிலோ கனவிலோ எந்த நிலையிலும் சோகம் என்பது உன்னைத் தீண்டாது.'<br/><br/></div>'அந்த அவித்யை என்பது என்ன? அதன் அடிப்படை யாது? என்ன விஷயத்தினால் அதன் ஆட்சி? அந்த வித்யையாவது என்ன? அதனால் நான் எப்படி என் சொந்த இயல்பை அடைவேன்?'<br/><br/></div>குரு - 'ஸம்ஸாரச் சுழலில் சம்பந்தப் படாத அந்தப் பரம ஆத்மா நீ. ஆனால் நீயாகவே உன்னை ஸம்ஸாரச் சுழலில் மாட்டிக் கொண்டதாக மருள்கிறாய். அதே போல் நீ கர்த்தாவும் அன்று. அனுபவங்களை அனுபவிக்கும் போக்தாவும் அன்று. ஆனால் இதையெல்லாம் நீயாகவே உன்னை இப்படியெல்லாம் மயங்குகிறாய். நித்யமானவன் நீ. ஆனால் இறந்து போகும் உயிராக எண்ணிக் கவலை கொள்கிறாய். இதுதான் அவித்யை என்பது.'<br/><br/></div>அப்பாடி! காலை இளம் வெயில். சலசலக்கும் மரங்களில் சப்திக்கும் பறவைக் கூட்டம். கோயிலின் மேளம் போன்று எழுந்து வீசும் காற்று. அந்தக் கணம் இந்த வரிகள் என்னும் போன கதகதப்பு! இன்றும் புல்லரிப்பு!<br/><br/></div>நான் நித்யன்.... நான் இறக்கப் போகிறதில்லை.... இந்தத் துன்பங்கள் எல்லாம் நானாக மருண்ட அவித்யை.<br/><br/></div>இருளிரியச் சுடர் மணிகள் இமைக்கும் நெற்றியாய் கிழக்கில் விடியல்.<br/><br/></div>உச்சி வானில் ஒரு தோற்ற மயக்கம் - ஸ்ரீஆதிசங்கரரின் சின்முத்ரையும் அவரது கொவ்வைச் செவ்வாய் குமிண்சிரிப்பும் மட்டும் கண்ணுக்குப் படுவது போல்.!<br/><br/>* </div><div><br/></div><div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px"><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div>ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் அருளிய (?) ஹரிசரணாஷ்டகம் என்னும் ச்லோகத்தில் சில இடங்கள். ஏதோ பல தெய்வங்களுக்கும் ஸ்தோத்திரங்கள் இயற்றிய கணக்கில் எழுதினார் என்று சொல்ல முடியவில்லை. ஏன் இந்த வரிகளை முக்கியமாகப் போடுகிறார் என்பது யோசிக்க வேண்டியிருக்கிறது. <br/><br/></div>த்யேயம் வதந்தி சிவம் ஏவ ஹி கேசித் அன்யே <br/></div>சக்திம் கணேசம் அபரேது திவாகரம் வை | <br/></div>ரூபைஸ்து தைரபி விபாஸி யதஸ் த்வமேவ <br/></div>தஸ்மாத் த்வமேவ சரணம் மம சங்க பாணே || <br/><br/></div>சிவனைத்தான் தியானிக்க வேண்டும் என்று சிலர் சொல்லுகிறார்கள். சக்தியைத்தான் என்று வேறு சிலர். கணேசரைத்தான் என்றும், திவாகரனைத்தான் என்றும் சிலர் சொல்லுகிறார்கள். ஆனால் அவர்களின் ரூபங்கள் ஒளிர்வது எல்லாம் உண்மையில் உன் உருவங்கள் அல்லவா! எனவே உன்னையே சரணம் அடைகிறேன் என்னுடைய சங்கபாணியே! <br/><br/></div>வேதேஷு தர்ம வசனேஷு ததாகமேஷு <br/></div>ராமாயணேபி ச புராண கதம்பகே வா | <br/></div>ஸர்வத்ர ஸர்வவிதிநா கதிதஸ் த்வமேவ <br/></div>தஸ்மாத் த்வமேவ சரணம் மம சங்கபாணே || <br/><br/></div>வேதங்களில் பார்த்தாலோ, தர்ம சாத்திரங்களிலோ, அதைப் போல் ஆகம்ங்களிலோ, ராமாயணத்திலோ மற்றும் புராணக் கதம்பங்களிலோ எங்கு பார்த்தாலும், எப்படி அர்த்தம் பண்ணிப் பார்த்தாலும் எல்லா விதத்திலும் விதிக்கப்பட்ட வழியோ சங்கபாணியே! நீயே கதி என்பதுதான். எனவே உன்னையே சரணம் அடைகிறேன். <br/><br/></div>ஹரிசரணாஷ்டகம் ஸ்ரீஆதிசங்கரர் அருளியதுதானா? <br/><br/></div>அதவைத ரீதியாக சித்தாந்தம் செய்தவருக்கு எல்லா தெய்வங்களும் ஒன்று போல்தான் என்று போக வேண்டியவர் இங்கு பார்த்தால் சிலர் அந்தத் தெய்வம் சிலர் இந்தத் தெய்வம் என்பார்கள் ஆனால் அனைத்து தெய்வங்களும் ஹரியின் உருவங்களாகத்தான் விளங்குகின்றன என்று சொல்கிறார். மற்றும் வேதங்கள், தர்ம சாத்திரங்கள், புராணங்கள், ஆகமங்கள் என்று அனைத்தையும் விசாரித்தாலும் எல்லா இடத்திலும் எல்லா விதத்திலும் விதிக்கப் பட்டிருக்கும் கதிப் பேறு என்பது ஹரியின் சரணாரவிந்தம் என்று இவ்வளவு ஸுதிடமாகப் பாடுகிறார். மேலும் இந்த ச்லோகங்களின் கருத்து ஸ்ரீஆதிசங்கரர் தாம் இயற்றிய ப்ரஸ்தான த்ரய பாஷ்யங்களில் தம்முடைய ஊர்ஜிதமான கருத்துகளாகக் காட்டியிருப்பதற்கு மிகவும் ஒட்டிப் போகிறது.<br/><br/></div>தெரியவில்லை. உண்மையான அத்வைதம் என்பது அதன் மூல குரு சிஷ்ய கிரமத்தில் எப்படி அமைந்துள்ளது என்று பார்க்க வேண்டும். ஆக அத்வைதம் என்று பொதுவாகச் சொல்லப்படுவது அன்று ஸ்ரீஆதிசங்கரரின் சித்தாந்தம் என்று படுகிறது. <br/><br/></div><span style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">எனவேதான் உண்மையான ஸ்ரீஆதிசங்கரர் கண்ட அத்வைத சித்தாந்த சம்ப்ரதாயம் இன்னது என்பதை சான்றுத் தன்மையோடு ஆவணப் படுத்த வேண்டியது அவசியம். </span><br/><br/><span style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">* </span></div><div><br/></div><div><div class="gmail_extra" style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">ப்ரகரண கிரந்தங்களே அவர் எழுதியது சில அவர் பேரில் வந்தது சில என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் சொல்லுகின்றனர். உதாரணமாக விவேகசூடாமணி... சங்கரர் எழுதியதுதான் என்று நினைத்தேன். ஆனால் இல்லை என்கிறார்கள். அது இல்லை முக்கியம். <br/><br/></div><div class="gmail_extra" style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">அதாவது ப்ரஹ்ம சூத்திரங்கள், ஸ்ரீமத் பகவத் கீதை, உபநிஷதங்கள் ஆகிய ப்ரஸ்தான திரயங்களுக்கு (மூன்று முக்கிய ப்ரமாண நூல்களுக்கு) ஸ்ரீஆதிசங்கரர் எழுதிய பாஷ்யங்களும், வாழ்க்கையில் முதலில் அவர் பாஷ்யம் எழுதியதாகக் கூறப்படும் ஸ்ரீவிஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாமம், அதன் பாஷ்யமும் தெரிவிக்கும் கருத்து முடிவுகள்தாம் ஸ்ரீஆதிசங்கரரின் ஹ்ருதயத்தை உள்ளபடிக் கல்வெட்டாக்கி வைத்திருப்பது என்று நாம் அளவுகோல் வைத்துக்கொள்வது நியாயம். <br/><br/>அந்த அளவுகோலின் படி கருத்துகளில் ஒத்திசைவு உள்ள நூல்கள் பொதுவாக ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இயற்றியிருப்பதற்கான வாய்ப்பு இருக்கிறது என்றும் அந்த அளவுகோலுக்கு முற்றிலும் மாறான கருத்துகளும், முரணான கருத்துகளும் உடைய நூல்களை ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இயற்றாமல் பின் நூற்றாண்டுகளில் வந்த குருமார்கள் சமுதாய பண்பாட்டு நிலைகளின் கருத்து மாற்றங்கள் காரணமாகத் தாம் எழுதி, அவை அடுத்து வந்தோரால் பொதுவாக சங்கரர் என்ற பேரில் சேர்த்துக் கணக்கிட்டிருக்க வேண்டும் என்று படுகிறது. பாரபட்சமற்ற ஆய்வுகள்தாம் தெளிவை இந்த விஷயத்தில் நல்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். <br/><br/>* </div><div class="gmail_extra" style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px"><br/></div><div class="gmail_extra" style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் சான்று மிக்கதாகக் கொண்ட புராணம் புராணங்களில் பழமை மிக்கதான ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம். <div><br/></div><div>அந்தப் புராணத்தில் விஷ்ணு பக்தன் என்பவன் யார்? என்னும் கேள்விக்குப் பதில் </div><div><br/></div><div>"தன் தர்மத்தில் வழுவாமல் நிற்பவனாய், </div><div>நண்பன், எதிரி ஆகியோரின் நெறிகளில் </div><div>விருப்போ வெறுப்போ இன்றிச் </div><div>சம மதியை உடையவனாய், </div><div>எள்ளளவும் திருட்டு இல்லாதவனாய், </div><div>சிறிதும் பிறரைத் துன்புறுத்தாதவனாய், </div><div>நிலை பெற்ற மனத்தை உடையவனாய் </div><div>இருப்பவன் எவனோ </div><div>அவனே விஷ்ணு பக்தன்." </div><div><br/></div><div>(ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம், 3 - 7- 20) </div><div><br/></div><div>* </div><div><br/></div><div>விஷ்ணு புராண ச்லோகத்தின் பொருளில் ஊன்றிக் கவனிக்க வெண்டிய அம்சம் என்னவென்றால் - தன் தர்மத்தில் ஒருவன் ஊன்றி நிலையாக நிற்கும்போதும் நண்பன், எதிரி ஆகியோருடைய நெறிகளில் விருப்பையோ வெறுப்பையோ ஒருவன் கொள்ளக்கூடாது என்பது. <div><br/></div><div>அதாவது சமய நெறிகளும் சமரஸவாதமும் என்னும் கட்டுரையில் நான் கூறியிருக்கும் கருத்தான We agree to differ என்னும் பண்பட்ட சம்பாஷ்ணையின் அடிப்படைக்கு ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் காலத்திற்கு முன்பிருந்தே சான்றான புராணமாகிய ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணத்தின் கருத்து வலு சேர்க்கிறது. </div><div><br/></div><div>* </div></div><div><br/></div><div>கேடுகள் அனைத்திற்கும் காரணம் <div>எனவே சங்கல்பம் அனைத்தையும் விடுக. </div><div>வாழும் போதே கைவல்யம் </div><div>உடல்பிரிந்த பின்னும் கைவல்யம் ஆகும். </div><div>பேதத்தைக் கொஞ்சம் பார்க்கும் நப்பாசை </div><div>பெருத்த பயத்தில் கொண்டு முடியும் </div><div>என்றுரைக்கும் யஜுர் வேதம். </div><div><br/></div><div>(விவேக சூடாமணி) (மொழிபெயர்ப்பு - என்னுடையது)</div><div><br/></div><div>* </div><div><br/></div><div>The ultimate attainment is Advaita <div>Not knowing this, </div><div>should I suffer </div><div>More and more in mind, </div><div>being torpid </div><div>like the dull-heads </div><div>Swayed by the ghost of I ? </div><div>Oh Thee! </div><div>who are Pure </div><div>and the Total Whole, </div><div>Out and out against all blemishes, </div><div>Limitless, </div><div>Ever in the self-nature, </div><div>Never becoming alien </div><div>to the bliss and power </div><div>of the intrinsic Self-nature, </div><div>Thee! </div><div>who art the One, </div><div>flourishing </div><div>in the fructified Grace! </div><div><br/></div><div>-- Tr by myself of Thayumanavar's song. </div><div><br/></div><div><br/></div><div>the original -- </div><div><br/></div><div>அத்வைதம் பெறும் பேறு </div><div>என்று அறியாமல் </div><div>யான் எனும் பேய் அகந்தையோடு </div><div>மத்தமதியினர் போல </div><div>மனம் கிடப்ப </div><div>இன்னமின்னம் வருந்துவேனோ? </div><div>சுத்தபரி பூரணமாய், </div><div>நின்மலமாய், </div><div>அகண்டிதமாய்ச் </div><div>சொரூபானந்தச் சக்திகள்</div><div>நீங் காதவணம் தன்மயமாய், </div><div>அருள்பழுத்துத் </div><div>தழைத்த ஒன்றே! </div><div><br/></div><div>*** </div><div><br/></div></div></div></div></div>

[[பகுப்பு:ஸ்ரீரங்கம் வி மோகனரங்கன்]]

பகவத்பாத ஸ்ரீஆதிசங்கரரின் ஜயந்தி - சில சிந்தனைகள்

2015-06-10T09:56:04Z

Srirangam V Mohanarangan: ஸ்ரீஆதிசங்கரரும் அவர் சித்தாந்தமும் - சில சிந்தனைகள்

<div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div>எதை எதையோ எழுதிப் போது போக்குகிறோம். உலகமே பயனடையும் உன்னத தத்துவ சித்தாந்தங்களை அருளிய பெரியோர்களை ஏன் அவர்கள் சொந்த ஜயந்தி உற்சவத்தன்றாவது நினைக்கத் தவறுகிறோம்? <br/></div><br/></div>எல்லாரும் சொந்த ஜயந்தி கொண்டாட ஆரம்பித்துவிட்டார்கள். எனவே பெரும் தத்துவக் கொடைவள்ளல்களான மகான்களின் ஜயந்திகள் கேட்பாரற்றுப் போய்விட்டனவோ என்னவோ. எப்படியோ போகட்டும்.<br/><br/>மகான்களைப் பற்றிச் சிந்திப்பதால் நம் வாழ்க்கை மகத்துவம் பெறுகிறது. உயர்ந்த நிலையைப் பற்றிச் சிறிதாவது நம் மனம் எண்ணிப் பார்க்கிறது.<br/><br/></div>மூன்று பத்தாண்டுகள் சொச்சமே வாழ்ந்த இளைஞர் சாதித்ததுதான் எவ்வளவு!<br/><br/></div>காலடியில் மலர்ந்த கதிரவன் காலடியில் பல நூற்றாண்டுகள்!<br/><br/></div>இல்லை என்பதைப் பெரும் தத்துவம் ஆக்க பௌத்த மாத்யமிகம் முயன்ற பொழுது 'இருப்பது ஒன்று. அது உலகன்று. பிரம்மம். உலகம் அதன்மேல் காணும் தோற்ற மயக்கம். உயிர் எனத்தோன்றுவதும் உண்மையில் பிரம்மமே' என்ற 'இருக்கிறது என்னும் பெரும் தத்துவ முழுமையால்' மனித குலத்தை வென்றெடுத்தார் ஸ்ரீபகவத்பாதர்.<br/><br/>சூனியம் என்ற பாழிருளைக் கடிந்த சூரியன் ஆதிசங்கரர்.<br/><br/></div>ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர், ஸ்வாமி விவேகாநந்தர் ஆர்வங்களில் திளைத்த கல்லூரிக் காலத்தில் ஆதிசங்கரர் எனக்குப் பெரும் பிரமிப்பு. அவருடைய நூல்கள் பெரும் மயக்கம். அதுவும் திருச்சி மலைக்கோட்டையில் ஒரு நண்பன் இருந்தான். அவன் என் ஆர்வத்தைப் பார்த்துவிட்டுத் தன் வீட்டில் இருந்த பழைய ஸ்ரீராமகிருஷ்ணா மடப் பதிப்பு ஆங்கிலத்தில் Upadesa Sahasri, Tr by Swami Jagadananda அதை எனக்கே தந்து விட்டான்.<br/><br/></div>மொட்டை மாடியில் உட்கார்ந்துகொண்டு எவ்வளவு நாள்கள் அந்த நூலில் என்னை இழந்திருப்பேன்!<br/><br/></div>நவீன ஆய்வுகளின்படி உபதேச ஸாஹஸ்ரீ ஸ்ரீஆதிசங்கரரின் சொந்த நூலா? அல்லது பிற்காலத்தில் அவர் பேரில் சாற்றி வந்து சேர்ந்த ஒரு துணை நூலா? தெரியாது. ஆனால் நூல் அசல் அத்வைதம்.<br/><br/></div>அதில் ஒரு ப்ரகரணம் - கூடஸ்த அத்வய ஆத்ம போத ப்ரகரணம்.<br/><br/></div>ஒரு பிரஹ்மசாரி பையன் குருவிடம் அணுகிக் கேட்கிறான். அவனுக்கோ பெரும் அலுப்பு. ச என்ன இது! மீண்டும் பிறப்பு மீண்டும் இறப்பு. இடைப்பட்ட காலம் எல்லாம் துன்பம். சுகம் போல் தோன்றிப் பழிப்புக் காட்டிப் போகும் ஜிகினா இனிப்புகளின் தொல்லை வேறு...<br/><br/></div>'ஐயா! மாறி மாறிப் பிறந்து வரும் இந்த உலக இயல்பிலிருந்து எப்படி விடுதலை பெறுவது? உடல்தான் நான் என்ற எண்ணம் இருக்கிறது. உடல் துன்பம் எல்லாம் என்னை வருத்துகிறது. நனவு போதாது என்று கனவு. கனவில்லா தூக்கம் என்றால் மூர்ச்சை போட்டு மீண்டும் அடிப்பது போன்ற அவஸ்தை. போதுமய்யா இந்தத் தொல்லை. இதுதான் என் சொந்த இயல்பேவா? அப்படி என்றால் ஒன்றும் செய்ய இயலாது. அல்லது என் இயல்பு வேறா? அப்படி என்றால் கொஞ்சம் தெளிந்த காற்று வீசும் சுகம். கொஞ்சம் நம்பிக்கை பிறக்கிறது. சொல்லுங்கள் ஐயனே. நம்பிக்கையா? தீராவிதியா?<br/><br/></div>குரு - 'குழந்தாய்! கேள். உன் இயல்பு அல்ல அப்பா அது. நடுவில் ஏற்பட்ட ஒன்று.<br/><br/></div>'அப்படியா? அப்படி என்றால் ஏன் ஏற்பட்டது? என்ன காரணம்? எதனால் இது முடிவுக்கு வரும்? இந்தத் தொல்லை எப்பொழுது ஒழியும்? நான் எப்பொழுது என் சுயநிலை அடைவேன்? நோயாளிகள் ஸ்வஸ்தம் அடைவதைப் போன்று? நோயின் காரணம் எப்படி நீங்கும்?'<br/><br/></div>குரு - 'குழந்தாய்! காரணம் அவித்யை. வித்யை அதை முடிவுக்குக் கொண்டு வரும். மாறி மாறிச் சுழலும் இந்தத் துக்கம் எந்தக் காரணத்தால் சுற்றிக்கொண்டு இருக்கிறதோ அந்தக் காரணமான அவித்யை நீக்கப்பட்டால் நீ விடுதலை ஆகிவிடுவாய். பின் ஜனன மரணச் சுழலில் சிக்க மாட்டாய். நனவிலோ கனவிலோ எந்த நிலையிலும் சோகம் என்பது உன்னைத் தீண்டாது.'<br/><br/></div>'அந்த அவித்யை என்பது என்ன? அதன் அடிப்படை யாது? என்ன விஷயத்தினால் அதன் ஆட்சி? அந்த வித்யையாவது என்ன? அதனால் நான் எப்படி என் சொந்த இயல்பை அடைவேன்?'<br/><br/></div>குரு - 'ஸம்ஸாரச் சுழலில் சம்பந்தப் படாத அந்தப் பரம ஆத்மா நீ. ஆனால் நீயாகவே உன்னை ஸம்ஸாரச் சுழலில் மாட்டிக் கொண்டதாக மருள்கிறாய். அதே போல் நீ கர்த்தாவும் அன்று. அனுபவங்களை அனுபவிக்கும் போக்தாவும் அன்று. ஆனால் இதையெல்லாம் நீயாகவே உன்னை இப்படியெல்லாம் மயங்குகிறாய். நித்யமானவன் நீ. ஆனால் இறந்து போகும் உயிராக எண்ணிக் கவலை கொள்கிறாய். இதுதான் அவித்யை என்பது.'<br/><br/></div>அப்பாடி! காலை இளம் வெயில். சலசலக்கும் மரங்களில் சப்திக்கும் பறவைக் கூட்டம். கோயிலின் மேளம் போன்று எழுந்து வீசும் காற்று. அந்தக் கணம் இந்த வரிகள் என்னும் போன கதகதப்பு! இன்றும் புல்லரிப்பு!<br/><br/></div>நான் நித்யன்.... நான் இறக்கப் போகிறதில்லை.... இந்தத் துன்பங்கள் எல்லாம் நானாக மருண்ட அவித்யை.<br/><br/></div>இருளிரியச் சுடர் மணிகள் இமைக்கும் நெற்றியாய் கிழக்கில் விடியல்.<br/><br/></div>உச்சி வானில் ஒரு தோற்ற மயக்கம் - ஸ்ரீஆதிசங்கரரின் சின்முத்ரையும் அவரது கொவ்வைச் செவ்வாய் குமிண்சிரிப்பும் மட்டும் கண்ணுக்குப் படுவது போல்.!<br/><br/>* </div><div><br/></div><div><div style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px"><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div>ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் அருளிய (?) ஹரிசரணாஷ்டகம் என்னும் ச்லோகத்தில் சில இடங்கள். ஏதோ பல தெய்வங்களுக்கும் ஸ்தோத்திரங்கள் இயற்றிய கணக்கில் எழுதினார் என்று சொல்ல முடியவில்லை. ஏன் இந்த வரிகளை முக்கியமாகப் போடுகிறார் என்பது யோசிக்க வேண்டியிருக்கிறது. <br/><br/></div>த்யேயம் வதந்தி சிவம் ஏவ ஹி கேசித் அன்யே <br/></div>சக்திம் கணேசம் அபரேது திவாகரம் வை | <br/></div>ரூபைஸ்து தைரபி விபாஸி யதஸ் த்வமேவ <br/></div>தஸ்மாத் த்வமேவ சரணம் மம சங்க பாணே || <br/><br/></div>சிவனைத்தான் தியானிக்க வேண்டும் என்று சிலர் சொல்லுகிறார்கள். சக்தியைத்தான் என்று வேறு சிலர். கணேசரைத்தான் என்றும், திவாகரனைத்தான் என்றும் சிலர் சொல்லுகிறார்கள். ஆனால் அவர்களின் ரூபங்கள் ஒளிர்வது எல்லாம் உண்மையில் உன் உருவங்கள் அல்லவா! எனவே உன்னையே சரணம் அடைகிறேன் என்னுடைய சங்கபாணியே! <br/><br/></div>வேதேஷு தர்ம வசனேஷு ததாகமேஷு <br/></div>ராமாயணேபி ச புராண கதம்பகே வா | <br/></div>ஸர்வத்ர ஸர்வவிதிநா கதிதஸ் த்வமேவ <br/></div>தஸ்மாத் த்வமேவ சரணம் மம சங்கபாணே || <br/><br/></div>வேதங்களில் பார்த்தாலோ, தர்ம சாத்திரங்களிலோ, அதைப் போல் ஆகம்ங்களிலோ, ராமாயணத்திலோ மற்றும் புராணக் கதம்பங்களிலோ எங்கு பார்த்தாலும், எப்படி அர்த்தம் பண்ணிப் பார்த்தாலும் எல்லா விதத்திலும் விதிக்கப்பட்ட வழியோ சங்கபாணியே! நீயே கதி என்பதுதான். எனவே உன்னையே சரணம் அடைகிறேன். <br/><br/></div>ஹரிசரணாஷ்டகம் ஸ்ரீஆதிசங்கரர் அருளியதுதானா? <br/><br/></div>அதவைத ரீதியாக சித்தாந்தம் செய்தவருக்கு எல்லா தெய்வங்களும் ஒன்று போல்தான் என்று போக வேண்டியவர் இங்கு பார்த்தால் சிலர் அந்தத் தெய்வம் சிலர் இந்தத் தெய்வம் என்பார்கள் ஆனால் அனைத்து தெய்வங்களும் ஹரியின் உருவங்களாகத்தான் விளங்குகின்றன என்று சொல்கிறார். மற்றும் வேதங்கள், தர்ம சாத்திரங்கள், புராணங்கள், ஆகமங்கள் என்று அனைத்தையும் விசாரித்தாலும் எல்லா இடத்திலும் எல்லா விதத்திலும் விதிக்கப் பட்டிருக்கும் கதிப் பேறு என்பது ஹரியின் சரணாரவிந்தம் என்று இவ்வளவு ஸுதிடமாகப் பாடுகிறார். மேலும் இந்த ச்லோகங்களின் கருத்து ஸ்ரீஆதிசங்கரர் தாம் இயற்றிய ப்ரஸ்தான த்ரய பாஷ்யங்களில் தம்முடைய ஊர்ஜிதமான கருத்துகளாகக் காட்டியிருப்பதற்கு மிகவும் ஒட்டிப் போகிறது.<br/><br/></div>தெரியவில்லை. உண்மையான அத்வைதம் என்பது அதன் மூல குரு சிஷ்ய கிரமத்தில் எப்படி அமைந்துள்ளது என்று பார்க்க வேண்டும். ஆக அத்வைதம் என்று பொதுவாகச் சொல்லப்படுவது அன்று ஸ்ரீஆதிசங்கரரின் சித்தாந்தம் என்று படுகிறது. <br/><br/></div><span style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">எனவேதான் உண்மையான ஸ்ரீஆதிசங்கரர் கண்ட அத்வைத சித்தாந்த சம்ப்ரதாயம் இன்னது என்பதை சான்றுத் தன்மையோடு ஆவணப் படுத்த வேண்டியது அவசியம். </span><br/><br/><span style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">* </span></div><div><br/></div><div><div class="gmail_extra" style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">ப்ரகரண கிரந்தங்களே அவர் எழுதியது சில அவர் பேரில் வந்தது சில என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் சொல்லுகின்றனர். உதாரணமாக விவேகசூடாமணி... சங்கரர் எழுதியதுதான் என்று நினைத்தேன். ஆனால் இல்லை என்கிறார்கள். அது இல்லை முக்கியம். <br/><br/></div><div class="gmail_extra" style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">அதாவது ப்ரஹ்ம சூத்திரங்கள், ஸ்ரீமத் பகவத் கீதை, உபநிஷதங்கள் ஆகிய ப்ரஸ்தான திரயங்களுக்கு (மூன்று முக்கிய ப்ரமாண நூல்களுக்கு) ஸ்ரீஆதிசங்கரர் எழுதிய பாஷ்யங்களும், வாழ்க்கையில் முதலில் அவர் பாஷ்யம் எழுதியதாகக் கூறப்படும் ஸ்ரீவிஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாமம், அதன் பாஷ்யமும் தெரிவிக்கும் கருத்து முடிவுகள்தாம் ஸ்ரீஆதிசங்கரரின் ஹ்ருதயத்தை உள்ளபடிக் கல்வெட்டாக்கி வைத்திருப்பது என்று நாம் அளவுகோல் வைத்துக்கொள்வது நியாயம். <br/><br/>அந்த அளவுகோலின் படி கருத்துகளில் ஒத்திசைவு உள்ள நூல்கள் பொதுவாக ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இயற்றியிருப்பதற்கான வாய்ப்பு இருக்கிறது என்றும் அந்த அளவுகோலுக்கு முற்றிலும் மாறான கருத்துகளும், முரணான கருத்துகளும் உடைய நூல்களை ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இயற்றாமல் பின் நூற்றாண்டுகளில் வந்த குருமார்கள் சமுதாய பண்பாட்டு நிலைகளின் கருத்து மாற்றங்கள் காரணமாகத் தாம் எழுதி, அவை அடுத்து வந்தோரால் பொதுவாக சங்கரர் என்ற பேரில் சேர்த்துக் கணக்கிட்டிருக்க வேண்டும் என்று படுகிறது. பாரபட்சமற்ற ஆய்வுகள்தாம் தெளிவை இந்த விஷயத்தில் நல்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். <br/><br/>* </div><div class="gmail_extra" style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px"><br/></div><div class="gmail_extra" style="font-family:arial,sans-serif;font-size:13px">ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் சான்று மிக்கதாகக் கொண்ட புராணம் புராணங்களில் பழமை மிக்கதான ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம். <div><br/></div><div>அந்தப் புராணத்தில் விஷ்ணு பக்தன் என்பவன் யார்? என்னும் கேள்விக்குப் பதில் </div><div><br/></div><div>"தன் தர்மத்தில் வழுவாமல் நிற்பவனாய், </div><div>நண்பன், எதிரி ஆகியோரின் நெறிகளில் </div><div>விருப்போ வெறுப்போ இன்றிச் </div><div>சம மதியை உடையவனாய், </div><div>எள்ளளவும் திருட்டு இல்லாதவனாய், </div><div>சிறிதும் பிறரைத் துன்புறுத்தாதவனாய், </div><div>நிலை பெற்ற மனத்தை உடையவனாய் </div><div>இருப்பவன் எவனோ </div><div>அவனே விஷ்ணு பக்தன்." </div><div><br/></div><div>(ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம், 3 - 7- 20) </div><div><br/></div><div>* </div><div><br/></div><div>விஷ்ணு புராண ச்லோகத்தின் பொருளில் ஊன்றிக் கவனிக்க வெண்டிய அம்சம் என்னவென்றால் - தன் தர்மத்தில் ஒருவன் ஊன்றி நிலையாக நிற்கும்போதும் நண்பன், எதிரி ஆகியோருடைய நெறிகளில் விருப்பையோ வெறுப்பையோ ஒருவன் கொள்ளக்கூடாது என்பது. <div><br/></div><div>அதாவது சமய நெறிகளும் சமரஸவாதமும் என்னும் கட்டுரையில் நான் கூறியிருக்கும் கருத்தான We agree to differ என்னும் பண்பட்ட சம்பாஷ்ணையின் அடிப்படைக்கு ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் காலத்திற்கு முன்பிருந்தே சான்றான புராணமாகிய ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணத்தின் கருத்து வலு சேர்க்கிறது. </div><div><br/></div><div>* </div></div><div><br/></div><div>கேடுகள் அனைத்திற்கும் காரணம் <div>எனவே சங்கல்பம் அனைத்தையும் விடுக. </div><div>வாழும் போதே கைவல்யம் </div><div>உடல்பிரிந்த பின்னும் கைவல்யம் ஆகும். </div><div>பேதத்தைக் கொஞ்சம் பார்க்கும் நப்பாசை </div><div>பெருத்த பயத்தில் கொண்டு முடியும் </div><div>என்றுரைக்கும் யஜுர் வேதம். </div><div><br/></div><div>(விவேக சூடாமணி) (மொழிபெயர்ப்பு - என்னுடையது)</div><div><br/></div><div>* </div><div><br/></div><div>The ultimate attainment is Advaita <div>Not knowing this, </div><div>should I suffer </div><div>More and more in mind, </div><div>being torpid </div><div>like the dull-heads </div><div>Swayed by the ghost of I ? </div><div>Oh Thee! </div><div>who are Pure </div><div>and the Total Whole, </div><div>Out and out against all blemishes, </div><div>Limitless, </div><div>Ever in the self-nature, </div><div>Never becoming alien </div><div>to the bliss and power </div><div>of the intrinsic Self-nature, </div><div>Thee! </div><div>who art the One, </div><div>flourishing </div><div>in the fructified Grace! </div><div><br/></div><div>-- Tr by myself of Thayumanavar's song. </div><div><br/></div><div><br/></div><div>the original -- </div><div><br/></div><div>அத்வைதம் பெறும் பேறு </div><div>என்று அறியாமல் </div><div>யான் எனும் பேய் அகந்தையோடு </div><div>மத்தமதியினர் போல </div><div>மனம் கிடப்ப </div><div>இன்னமின்னம் வருந்துவேனோ? </div><div>சுத்தபரி பூரணமாய், </div><div>நின்மலமாய், </div><div>அகண்டிதமாய்ச் </div><div>சொரூபானந்தச் சக்திகள்</div><div>நீங் காதவணம் தன்மயமாய், </div><div>அருள்பழுத்துத் </div><div>தழைத்த ஒன்றே! </div><div><br/></div><div>*** </div><div><br/></div></div></div></div></div>

பௌராணிகர்கள் 2

2015-06-10T09:50:19Z

Srirangam V Mohanarangan: added Category:ஸ்ரீரங்கம் வி மோகனரங்கன் using HotCat

பௌராணிகர்கள் 2

2015-06-10T09:49:45Z

Srirangam V Mohanarangan: புராணம் சொல்வோர் On Puranic exponents

பௌராணிகர்கள் 1

2015-06-10T09:46:17Z

Srirangam V Mohanarangan: added Category:ஸ்ரீரங்கம் வி மோகனரங்கன் using HotCat

பௌராணிகர்கள் 1

2015-06-10T09:45:28Z

Srirangam V Mohanarangan: On Puranas and puranic exponents புராணம் சொல்வோர்

பகுப்பு:ஸ்ரீரங்கம் வி மோகனரங்கன்

2013-01-29T01:46:29Z

Srirangam V Mohanarangan: "பகுப்பு:ஸ்ரீரங்கம் வி மோகனரங்கன்" காக்கப்பட்டது ([edit=sysop] (indefinite) [move=sysop] (indefinite))

 -

[[Category:எழுத்தாளர்கள்]]